رهن

تغیییرات در طی 5سال

عقد رهن

تعریف رهن

واژه رهن از نظر لغوی یعنی "گرو و وثیقه"[۱] ویا "ثبات و دوام"[۲] است. در قرآن نیز واژه رهن بر وزن فعیل به معنای "گرو" آمده است: کُلُّ نَفسٍ بِماکَسَبَت رَهینَةٌ:[۳] هرکس در گرو آن چیزیست که کسب کرده است.

ویا درجای دیگر قرآن عبارت "فَرِهانٌ مَقبوضَةٌ" رهن در معنای "وثیقه" بکار برده شده و به پیروان خود دستور می دهد چنانچه دِینی میان شما رد و بدل شد و امکان کتابت و تنظیم سند نداشتید، پس وثیقه ای 「از مدیون」بگیرید.[۴]

اما در اصطلاح حقوقی: «رهن عقدی است که به موجب آن مدیون مالی را برای وثیقه به داین میدهد.»[۵]

اما تعاریف دیگری نیز از عقد رهن ارائه شده است. به عنوان مثال مرحوم دکتر کاتوزیان رهن را اینگونه تعریف می کند: «عقدي را که به موجب آن، مال مدیون وثیقۀ طلب قرار میگیرد، رهن مینامند»[۶]

طرفین عقد رهن

عقد رهن نیز مانند غالب عقود دیگر دارای دوطرف است:

  • رهن دهنده یا همان بدهکار که مال خود را نزد دیگری گرو میگذارد را "راهن" میگویند.[۷]
  • رهن گیرنده یا طلبکار در عقد رهن، "مُرتَهِن" نام دارد.[۸]

راهن و مرتهن طرفین اصلی عقد هستند. همچنین مالی که به وثیقه داده می شود «عین مرهونه / رهینه» نامیده می شوند.

ویژگی های عقد رهن

  • عقد رهن یک عقد معین است.
  • عقد رهن دووجهی است یعنی نسبت به مرتهن جایز و نسبت به راهن لازم است.
  • این عقد به عقیده بعضی معوض و به گمان بعضی غیرمعوض است
  • عقد رهن یک عقد عینی است یعنی قبض در آن شرط صحت است
  • این عقد غیر قابل تجزیه است
  • عقد رهن تبعی است یعنی تابع وجود یک دین است
  • عقد رهن موجد حق عینی تبعی است

احکام رهن

  • عقد رهن از طرف راهن لازم است . از این رو، وی نمی‌تواند آن را برهم زند، اما از طرف مرتهن، جایز می‌باشد و او علی‌الاصول می‌تواند آن را فسخ کند.[۹]
  • مال مرهونه می‌تواند در مقابل چند دین مورد رهن قرار گیرد.
  • همچنین چند راهن می‌توانند یک مال را نزد یک مرتهن گرو بگذارند.[۱۰]

جستارهای وابسته

پانویس

  1. ↑ -53 قرشی، سیدعلیاکبر (1371ش.)، قاموس قرآن، ج3، ص129، چاپ ششم، تهران، دارالکتب- الإسلامیه.
  2. ↑ طریحی، فخرالدین (1375ش.)، مجمعالبحرین، ج6، ص258، چاپ سوم، تهران، کتابفروشی مرتضوي.
  3. ↑ سوره مدثر آیه 38
  4. ↑ سوره بقره آیه 283
  5. ↑ ماده 771 قانون مدنی
  6. ↑ کاتوزیان، امیرناصر (1389ش.)، عقود معین، ج4، ص496، چاپ ششم، تهران، شرکت انتشار.
  7. ↑ ماده 771 قانون مدنی
  8. ↑ م 771 ق م
  9. ↑ مدنی، سید جلال الدین؛ حقوق مدنی، تهران، پایدار، ۱۳۸۵، چاپ اول، ج ۵، ص ۳۰۰- ۲۸۵.
  10. ↑ امامی، سید حسن؛ حقوق مدنی، تهران، انتشارات اسلامیه، ۱۳۶۲، چاپ دوم، ج ۲، ص ۳۳۰

منابع

جباری، شعبانعلی. «رهن». پژوهشکده باقرالعلوم (ع). دریافت‌شده در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۳.