روابط ایتالیا و برزیل

روابط برزیل-ایتالیا
نقشهٔ مکان‌نمای برزیل و ایتالیا

برزیل

ایتالیا

روابط برزیل و ایتالیا (انگلیسی: Brazil–Italy relations) روابط دیپلماتیک بین برزیل و ایتالیا است. هر دو کشور از روابط دوستانه و نیمه‌ویژه‌ای برخوردارند که اهمیت آن بر تاریخچه مهاجرت ایتالیایی‌ها به برزیل متمرکز است. حدود ۳۱ میلیون برزیلی ادعا کرده‌اند که دارای‌تبار ایتالیایی هستند (حدود ۱۵٪ جمعیت)، که این بیشترین تعداد افراد با تبار کامل یا جزئی ایتالیایی خارج از ایتالیا است، و شهر سائو پائولو پرجمعیت‌ترین شهر با جمعیت ایتالیایی در جهان محسوب می‌شود.[۱] هر دو کشور عضو گروه ۲۰، سازمان ملل متحد و سازمان تجارت جهانی هستند.

تاریخ

در سپتامبر ۱۸۲۲، برزیل استقلال خود را از پرتغال اعلام کرد. در سال ۱۸۲۶، دوک‌نشین پارما استقلال برزیل را به رسمیت شناخت و در سال ۱۸۲۷، یک سفیر از پادشاهی دو سیسیل به برزیل اعزام شد.[۲] در سال ۱۸۳۶، آینده متحدکننده ایتالیا جوزپه گاریبالدی به برزیل تبعید شد و در جنبش جدایی‌طلبانه ایالت ریو گرانده جنوبی همکاری کرد.[۳] در سال ۱۸۶۱، امپراتور برزیل پدروی دوم پادشاهی ایتالیا تحت سلطنت ویتوریو امانوئله دوم را به رسمیت شناخت.[۴] در نوامبر ۱۸۶۱، ایتالیا مأموریت دیپلماتیک خود را در ریو دو ژانیرو افتتاح کرد.[۲] در اکتبر ۱۸۷۱، امپراتور پدرو دوم به ایتالیا سفر کرد به عنوان بخشی از تور اروپایی خود.[۵]

مهاجرت ایتالیایی‌ها به برزیل از سال ۱۸۷۵ آغاز شد، زمانی که برزیل برای افزایش جمعیت خود، مهاجرت به کشور را تشویق کرد و «مستعمراتی» عمدتاً در مناطق روستایی برای ایتالیایی‌ها و سایر اروپایی‌ها ایجاد کرد.[۶] بین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰، بیش از یک میلیون ایتالیایی به برزیل مهاجرت کردند.[۶] در سال ۱۹۲۴، شاهزاده ایتالیایی پونتیه (آینده پادشاه اومبرتوی دوم) از شهر سالوادور، باهیا دیدن کرد، زیرا ریو دو ژانیرو (پایتخت برزیل در آن زمان) برای شاهزاده ناامن بود و سائو پائولو به‌طور موقت توسط شورشیان اشغال شده بود.[۷] هدف اصلی سفر شاهزاده به برزیل (و سایر کشورهای آمریکای جنوبی) بخشی از برنامه سیاسی فاشیسم برای پیوند دادن ایتالیایی‌های مقیم خارج از ایتالیا با کشور مادرشان بود.[۷]

سربازان برزیلی در شهر ماساروزا؛ سپتامبر ۱۹۴۴.

در طول جنگ جهانی اول، برزیل پس از غرق و توقیف چندین کشتی تجاری برزیلی، به قدرت‌های مرکزی اعلام جنگ کرد و تنها کشور آمریکای لاتین بود که فعالانه در جنگ شرکت کرد و هشت کشتی جنگی به اروپا و ۱۰۰ امدادگر به فرانسه اعزام کرد.[۸] در پایان جنگ، برزیل و ایتالیا هر دو در پیمان ورسای شرکت کردند.

در آغاز جنگ جهانی دوم در سپتامبر ۱۹۳۹، برزیل بی‌طرف ماند، اما زیردریایی‌های آلمانی (او-بوت) شش کشتی برزیلی را در اقیانوس اطلس غرق کردند و برزیل در ۲۲ اوت ۱۹۴۲ به آلمان و ایتالیا اعلام جنگ کرد.[۹] در طول جنگ، برزیل نیروی گسیل‌شده متشکل از ۲۳٬۰۰۰ سرباز اعزام کرد که در کارزار ایتالیا (جنگ جهانی دوم) شرکت داشتند.[۱۰] نیروهای برزیلی عمدتاً در مناطق توسکانی و امیلیا-رومانیا جنگیدند. در سال ۱۹۴۴، برزیل روابط دیپلماتیک کامل خود را با ایتالیا از سر گرفت.[۴]

از پایان جنگ‌های جهانی، برزیل و ایتالیا روابط خود را با توافق بر چندین پیمان دوجانبه تقویت کرده‌اند، مانند توافقنامه مهاجرت (۱۹۷۷)،[۱۱] توافقنامه اجتناب از مالیات مضاعف (۱۹۷۹)،[۱۲] پیمان استرداد (۱۹۸۹)،[۱۳] پیمان همکاری قضایی در امور کیفری (۱۹۹۳)،[۱۴] توافقنامه همکاری علمی و فناوری (۱۹۹۷) و غیره.[۴] هر دو کشور بازیگران فعال در سازمان‌های بین‌المللی هستند و رهبران هر دو کشور در مناسبت‌های متعدد به صورت رسمی از یکدیگر بازدید کرده‌اند.

منابع

  1. ↑ Encontro analisa imigração italiana em MG (به پرتغالی)
  2. 1 2 "Itália". www.funag.gov.br. Retrieved 10 June 2021.
  3. ↑ Giuseppe Garibaldi: Exile in South America
  4. 1 2 3 "Brazilian Ministry of Foreign Affairs: Italy". Archived from the original on 7 January 2019. Retrieved 15 January 2017.
  5. ↑ Dom Pedro the Magnanimous, Second Emperor of Brazil (صفحات ۱۵۹-۱۶۱)
  6. 1 2 «The Italian Culture in Sao Paulo». بایگانی‌شده از اصلی در ۷ نوامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱ سپتامبر ۲۰۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 Umberto II، پادشاه ایتالیا
  8. ↑ Brazil in the First World War
  9. ↑ A History of Brazil
  10. ↑ Brazil in World War Two - The Campaign in Italy
  11. ↑ "Agreement between Brazil and Italy on Migration (به پرتغالی)" (PDF). Archived from the original (PDF) on 20 June 2013. Retrieved 15 January 2017.
  12. ↑ Brazil and Italy sign and Agreement on avoiding Double Taxation (به پرتغالی)
  13. ↑ "Extradition Treaty between Brazil and Italy (به پرتغالی)". Archived from the original on 18 January 2017. Retrieved 15 January 2017.
  14. ↑ Tratado sobre Cooperação Judiciária em Matéria Penal (به پرتغالی)

پیوند به بیرون