روابط خارجی ازبکستان
 |
| این مقاله بخشی از این مجموعه است: سیاست و دولت ازبکستان |
| دولت |
 درگاه ازبکستان
|
ازبکستان در دسامبر ۱۹۹۱ به اتحادیه کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS) پیوست، اما با ادغام مجدد مخالف بود و در سال ۱۹۹۹ از توافق‌نامه امنیت جمعی این اتحادیه خارج شد. از آن زمان، این کشور در نیروی حافظ صلح CIS در تاجیکستان و همچنین در گروه‌های سازمان‌یافته توسط سازمان ملل برای حل مناقشات تاجیکستان و افغانستان مشارکت داشته است؛ دو بحرانی که ازبکستان آن‌ها را تهدیدی برای ثبات خود می‌داند.
ازبکستان حامی فعال تلاش‌های ایالات متحده در مبارزه با تروریسم جهانی بوده و به ائتلاف‌هایی که در افغانستان و عراق فعالیت داشتند پیوست. هرچند در سال ۲۰۰۵، پس از ناآرامی‌های مه ۲۰۰۵، روابط با آمریکا تیره شد و ازبکستان خواستار خروج نیروهای آمریکایی از پایگاه کارشی-خان‌آباد شد.
این کشور عضو سازمان ملل متحد، شورای مشارکت یورو-آتلانتیک، مشارکت برای صلح، و سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) است. همچنین به سازمان همکاری اسلامی (OIC) و سازمان همکاری اقتصادی (ECO) تعلق دارد که شامل هفت کشور آسیای مرکزی است: پاکستان، ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان، افغانستان، قرقیزستان و تاجیکستان. ازبکستان یکی از اعضای بنیان‌گذار اتحادیه آسیای مرکزی است که با قزاقستان و قرقیزستان تشکیل شد و تاجیکستان در مارس ۱۹۹۸ به آن پیوست.
در سال ۱۹۹۹، ازبکستان به اتحاد GUAM (شامل گرجستان، اوکراین، آذربایجان و مولداوی) که در سال ۱۹۹۷ تشکیل شده بود، پیوست و به‌طور موقت آن را به GUUAM تبدیل کرد تا زمانی که در سال ۲۰۰۵ از آن خارج شد. ازبکستان همچنین عضو سازمان همکاری شانگهای (SCO) است و مقر «ساختار منطقه‌ای ضدتروریستی» (RATS) این سازمان در تاشکند قرار دارد. افزون بر این، ازبکستان به‌عنوان یک کشور نامزد برای عضویت در اتحادیه اقتصادی اوراسیا (EAEU) شناخته می‌شود.
فنلاند
در سال ۲۰۰۶، آنتی تورونن، رئیس اداره اروپای شرقی و آسیای مرکزی وزارت امور خارجه فنلاند، یک هیئت حقیقت‌یاب اتحادیه اروپا را به تاشکند، ازبکستان هدایت کرد. معاون وزیر خارجه ازبکستان پیش‌تر در جریان سفر به هلسینکی، فنلاند در ژوئن ۲۰۰۶ ـ درست پیش از آغاز ریاست فنلاند بر اتحادیه اروپا ـ اعلام کرده بود که دولت ازبکستان علاقه‌مند به گفت‌وگو با اتحادیه اروپا است. خبرنگاران رادیو اروپای آزاد در اول سپتامبر با تورونن مصاحبه کردند. سفر تورونن به ازبکستان نخستین سفر اتحادیه اروپا از اکتبر سال پیش بود، زمانی که پس از امتناع دولت ازبکستان از اجازه به تحقیقات بین‌المللی دربارهٔ کشتار اندیجان، تحریم‌هایی علیه این کشور اعمال شد.
تورونن گفت که این سفر به‌خوبی پیش رفت و وزیر خارجهٔ ازبکستان، ولادیمیر نوروف، استقبال گرمی به عمل آورد. هیئت اتحادیه اروپا با مقاماتی از وزارت دادگستری، دفتر دادستان کل و اعضای پارلمان ازبکستان دیدار کرد. او تأکید کرد که مسئلهٔ اصلی برای اتحادیه اروپا، واکنش دولت ازبکستان به کشتار اندیجان و نقض حقوق بشر است. وی افزود که روابط روسیه–ازبکستان و احتمال توسعهٔ ذخایر انرژی ازبکستان توسط اتحادیه اروپا به‌طور مستقیم مورد بحث قرار نگرفت، اما سرمایه‌گذاری اتحادیه اروپا در این حوزه ممکن است امکان‌پذیر باشد.
کشورهای حاشیه خلیج فارس
در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۰۹، ازبکستان و سلطان‌نشین عمان بر سر یک چارچوب حقوقی توافق کردند تا از سرمایه‌گذاری‌های عمانی در آسیای مرکزی حمایت شود و تجارت میان دو کشور از مالیات مضاعف معاف گردد. دولت عمان نزدیک به یک دهه سیاست‌های متنوع‌سازی اقتصادی و خصوصی‌سازی را دنبال کرده بود و پیش‌تر توافق‌های مشابهی را با سی شریک تجاری دیگر امضا کرده بود.
هلند
در ژوئیهٔ ۲۰۲۴، سفیر ازبکستان با «اریک وستراته»، مدیر ادارهٔ اروپا در وزارت امور خارجهٔ هلند دیدار کرد تا دربارهٔ همکاری‌های دوجانبه و چندجانبه گفت‌وگو کنند.
- فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک در ازبکستان
- فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک ازبکستان
- سیاست ازبکستان
منابع
"Uzbekistan: EU Officials Hold Talks In Tashkent". RadioFreeEurope/RadioLiberty. Archived from the original on 2021-07-13. Retrieved 2021-07-13.
Unattributed (2009-04-01). "Oman, Uzbekistan sign agreements on double taxation, investment protection". Oman Daily Observer. p. 3. Archived from the original on 2009-04-27. Retrieved 2009-04-28.
Uzbekistan and the Netherlands discuss cooperation in political, economic and cultural areas
"Diplomatic relations of Uzbekistan". Ministry of Foreign Affairs of the Republic of Uzbekistan. Retrieved 18 May 2025.
"STATES WITH WHICH THE REPUBLIC OF UZBEKISTAN ESTABLISHED DIPLOMATIC RELATIONS". Archived from the original on 25 April 2019. Retrieved 30 January 2010.