روان‌شناسی بوم‌شناختی
روان‌شناسی بوم‌شناختی (انگلیسی: Ecological psychology) به شکل بخصوصی بر وابستگی متقابل انسان‌ها و محیط‌هایشان تمرکز دارد و معمولاً در شرایط دنیای واقعی و نه در آزمایشگاه مورد مطالعه قرار می‌گیرد. این نظریه می‌خواهد برای درک شناخت راه سومی فراتر از رفتارگرایی و شناخت‌گرایی ارائه دهد. آغاز این رویکرد همراه با نپذیرفتن فرض فقر محرک، برداشت فیزیکالیستی از محرک و ویژگی منفعل ادراک‌کننده در نظریه‌های جریان اصلی ادراک بود. اصول اصلی روان‌شناسی بوم‌شناختی، در مقابل اینها، عبارتند از مطالعه قابلیت‌ها به عنوان اشیاء ادراک، پیوستگی ادراک و عمل، سیستم ارگانیسم-محیط به عنوان واحد تحلیل، همراه با تأکید بر رشد و یادگیری ادراکی. جی. جی. گیبسون و ئی. جی. گیبسون از پیشگامان این مکتب بودند. به‌طور سنتی، بوم‌شناسی بر مطالعه روابط موجود زنده و محیط تأکید داشته است.[۱][۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Ecological Psychology". ScienceDirect. Retrieved 16 June 2026.
- ↑ Lobo, Lorena; Heras-Escribano, Manuel; Travieso, David. "The History and Philosophy of Ecological Psychology". National Library of Medicine. PMID 30555368. Retrieved 16 June 2026.
- روان‌شناسی محیطی
- شناخت غیرفعال
- مکتبهای روان‌شناسی