روایت‌های نیاکان قوم
روایت‌های نیاکان قوم یا روایت‌های پدرسالارانه یا حکایت‌های پدران به‌طور سنتی به مجموعهٔ تنخ دربارهٔ پدران و مادران تبار بنی‌اسرائیل در سفر پیدایش (برشیت، سفر پیدایش) در کتاب مقدس (فصول ۱۲ تا ۵۰) گفته می‌شود. این واحد متنی آغازهای قوم اسرائیل را همچون داستانی خانوادگی و عشیره‌ای در طی سه تا چهار نسل روایت می‌کند: از پدر و مادر تبار، یعنی ابراهیم و ساره، تا پسرشان اسحاق و همسرش رفقه؛ و سپس کشمکش میان دو پسر دوقلوی آنان، یعقوب و عیسو؛ و در ادامه، نزاع و آشتی میان دوازده پسر یعقوب در داستان یوسف.
نام‌گذاری
در تفسیر کتاب مقدس به‌طور سنتی بر نقش سه پدرسالار، یعنی ابراهیم، اسحاق و یعقوب، تأکید می‌شد؛ از همین‌رو اصطلاح «تاریخ پدران» نیز به‌کار می‌رفت. امروزه به‌تدریج اصطلاحات «نیاکان» یا «روایت‌های نیاکان» رواج یافته‌اند، زیرا زنان (ساره، رفقه، راحیل و لئا) به‌عنوان «نیامادران» یا «مادران تبار» در این روایت‌ها ــ با وجود ساختار پدرسالارانهٔ آن‌ها ــ نقشی اساسی دارند. گفته شده است: «حتی در جاهایی که به‌ظاهر مردان روایت را پیش می‌برند، زنان نقش‌های تعیین‌کننده‌ای بر عهده دارند.»[۱]
پانویس
- ↑ الگو:WiBiLex؛ Matthias Millard: Genesis – 3.1.3. Die Eigenständigkeit der Erzelternerzählung. WiBiLex، مارس ۲۰۰۶.