روبر دوم، دوک بورگونی
| روبر دوم | |
|---|---|
 | |
| دوک بورگونی | |
| سلطنت | ۱۲۷۲ – ۱۳۰۶ |
| پیشین | هیو چهارم، دوک بورگونی |
| جانشین | هیو پنجم، دوک بورگونی |
| زاده | ۱۲۴۸ |
| درگذشته | ۲۱ مارس ۱۳۰۶ (۵۷−۵۸ سال) ورنو، اور |
| همسر(ان) | آگنس فرانسه، دوشس بورگونی |
| فرزند(ان) | هیو پنجم، دوک بورگونی بلانش بورگونی، کنتس ساووی مارگارت بورگونی، ملکه فرانسه ژوآن بورگونی اودو چهارم، دوک بورگونی لوئی بورگونی |
| خاندان | بورگونی |
| پدر | هیو چهارم، دوک بورگونی |
| مادر | یولاند از دروکس |
روبر دوم (Robert II, Duke of Burgundy؛ ۱۲۴۸ – ۱۳۰۶) بین سال‌های ۱۲۷۲ تا ۱۳۰۶ دوک بورگونی و همچنین پادشاه اسمی تسالونیکی بود.
روبر سومین پسر هیو چهارم، دوک بورگونی و یولاند درو بود. در سال ۱۲۸۴، رودلف هابسبورگ روبر را به عنوان دوک دوفینه منصوب کرد. این اتفاق با دو سال جنگ دنبال شد که با پرداخت ۲۰۰۰۰ لیور تورنو توسط فیلیپ چهارم، پادشاه فرانسه به روبر برای چشم‌پوشی از ادعای خود بر دوفینه پایان یافت. او از مذاکره‌کنندگان فرانسوی در پیمان پاریس (۱۳۰۳) بود که به جنگ گاسکون ۱۲۹۴–۱۳۰۳ پایان داد.
روبر به رسم واگذاری بخش‌هایی از املاک بورگونی به پسران کوچکتر و به عنوان جهیزیه به دختران پایان داد. از آن پس، کل دوک‌نشین (البته با جهیزیه‌های قبلی کاهش یافته بود) از طریق حق ارشدیت به‌طور کامل به پسر ارشد دوک منتقل شد.
مبدأ
همان‌طور که در وصیتنامه پدرش در سال ۱۲۷۲ تأیید شده است، او پنجمین و کوچک‌ترین پسر دوک بورگونی و بعداً پادشاه تسالونیکی، هیو چهارم، دوک بورگونی و همسر اولش، یولاند درو بود، که دختر روبر موناکیون، دختر دکتر کونیوم، روبرت براونت فیوم، بود. هیو چهارم تنها پسر دوک بورگونی، اودو سوم و آلیس ورگی بود.
زندگی‌نامه
برادر بزرگترش اودو، وارث دوک‌نشین بورگونی و کنت نور، اوسر و تونره، در سال ۱۲۶۶ به سرزمین مقدس رفت و دارایی‌های خود را برای دخترانش، تحت سرپرستی پدربزرگشان، هیو چهارم، به جا گذاشت. در حالی که او در عکا بود، به احتمال زیاد در همان سال، بر اثر بیماری درگذشت.
برادر دومش ژان، لرد بوربون از سال ۱۲۶۲، در سال ۱۲۶۶ وارث دوک‌نشین بورگونی هم شد؛ اما ژان نیز در سال ۱۲۶۸ درگذشت؛ بنابراین روبر، همان‌طور که در وصیتنامه پدرش در سال ۱۲۷۲ تأیید شده است، وارث دوک‌نشین بورگونی شد. در اکتبر همان سال، هیو چهارم دوک‌نشین را در ازای حق انتفاع به پسرش، روبر، واگذار کرد. اما در همان ماه درگذشت. هیو در ۳۰ اکتبر ۱۲۷۲ (۳ نوامبر ۱۲۷۲) درگذشت و عناوین دوک بورگونی و پادشاه اسمی تسالونیکی را برای آخرین پسرش از ازدواج اولش، روبر، به جا گذاشت.
روبر در جنگ سه روبر، علیه روبر، کنت نور و روبر، کنت کلرمون، که با یکدیگر متحد بودند، درگیر بود. تنها مداخله فیلیپ سوم، پادشاه فرانسه، که خود را به عنوان میانجی پیشنهاد کرد، مشکلات بین روبر، دوک بورگونی و دو رابرت، کنت‌ها را حل کرد و دوک‌نشین را به روبر دوم تثبیت نمود.
این توافق، که منوط به رسیدن چارلز مارتل به سن قانونی ازدواج بود، مخالفان زیادی داشت: کنت فیلیپ اول ساووی، دوک روبر دوم بورگونی، کنت فرانش-کنته، اتو چهارم، کنت بورگونی و دیگر اربابان فئودال پرووانس و بورگونی. با این حال، جاه‌طلبی‌های شارل برای پادشاهی آرل، همراه با تمام جاه‌طلبی‌های دیگرش، با شکستی که پس از مراسم عشای ربانی سیسیل متحمل شد، خنثی شد.
بین سال‌های ۱۲۷۹ و ۱۲۸۰، روبر با اتو چهارم، کنت بورگونی قرارداد ازدواجی برای پسر اول و وارثش، جان، چند ماهه، با دختر اول و وارث اتو چهارم، آلیس، امضا کرد. با این حال، این طرح عملی نشد، زیرا جان بورگونی چند سال بعد درگذشت و آلیس بورگونی نیز اندکی پس از آن درگذشت.
پادشاهان فرانسه، فیلیپ جسور و فیلیپ زیبا، مأموریت‌های مهمی را به رابرت واگذار کردند. فیلیپ زیبا او را به عنوان پیشکار اعظم فرانسه منصوب کرد.
در سال ۱۲۹۷، فیلیپ زیبا او را برای مأموریتی حساس به رم انتخاب کرد، که در آن رابرت وصیت‌نامه‌ای نوشت و پسرش هیو را به عنوان جانشین خود معرفی کرد و تا زمان رسیدن هیو به سن قانونی، نیابت سلطنت را به همسرش، آگنس فرانسوی، سپرد.
در سال ۱۳۰۲، او از فیلیپ زیبا در جنگ علیه فلاندری‌ها حمایت کرد. پس از بیماری در سال قبل، رابرت در ۲۱ مارس ۱۳۰۶ درگذشت و پسرش هیو را به عنوان وارث، تحت سرپرستی مادرش، آگنس فرانسوی، باقی گذاشت و در سال ۱۳۰۵ درگذشت. در حالی که طبق سنگ قبر موجود در صومعه سیتئو، جایی که او به خاک سپرده شد، او در سال ۱۳۰۹ درگذشت.
خانواده
پس از توافق ازدواج با پادشاه فرانسه، فیلیپ سوم جسور، در سال ۱۲۷۲، رابرت حدود سال ۱۲۷۴ با خواهر فیلیپ سوم، اگنس فرانس[۱۴] (۱۲۶۰–۱۳۲۷) ازدواج کرد، که طبق تأیید کرونیک آنونیم دِس روآ دو فرانس، اگنس کوچک‌ترین دختر (آخرین فرزند) پادشاه فرانسه، سنت لویی نهم (۱۲۱۵–۱۲۷۰) و مارگارت پرووانس (۱۲۲۱–۱۲۹۵) بود، که طبق گزارش وینسنتی بلوواسنسیس مموریال اومنیوم تمپوروم، دختر اول کنت پرووانس و کنت فورکالکیه، ریموند برنگوئر چهارم (۱۱۹۸–۱۲۴۵) و همسرش (طبق گزارش کرونیکل راهب بندیکتی انگلیسی، وقایع‌نگار تاریخ انگلیس، متیو پاریس (۱۲۰۰–۱۲۵۹)، هنگام توصیف ازدواج، بود. از دخترش النور با پادشاه انگلستان، هنری سوم)، بئاتریس ساووی (۱۲۰۶–۱۲۶۶).
او در سال ۱۲۷۹ با آگنس، کوچک‌ترین دختر لوئی نهم، پادشاه فرانسه، ازدواج کرد. آنها فرزندان زیر را داشتند:
- هیو پنجم، دوک بورگونی (۱۲۹۴–۱۳۱۵)
- بلانش (۱۲۸۸–۱۳۴۸)، با ادوارد، کنت ساووی
- مارگارت (۱۲۹۰–۱۳۱۵)، با پادشاه لویی دهم فرانسه
- ژان (۱۲۹۳–۱۳۴۸)، با کنت ماین و والوا، پادشاه فیلیپ ششم فرانسه
- اودو چهارم، دوک بورگونی (۱۲۹۵–۱۳۵۰)
- لویی، شاهزاده آخیا (۱۲۹۷–۱۳۱۶)، با ماتیلدا از انو
- ماری (۱۲۹۸–۱۳۳۶) با ادوارد اول، کنت بار ازدواج کرد.
- رابرت، کنت تونر (۱۳۰۲–۱۳۳۴)، با جوآنا، وارث تونر ازدواج کرد.
منابع
- Bubenicek, Michelle (2002). Quand les femmes gouvernent: droit et politique au XIVe siècle:Yolande de Flandre, Droit et politique au XIV siecle. Ecole des Chartes.
- Cox, Eugene (1999). "The kingdom of Burgundy, the lands of the house of Savoy and adjacent territories". In Abulafia, David; McKitterick, Rosamond (eds.). The New Cambridge Medieval History: Volume 5, C.1198–c.1300. Cambridge University Press.
- Echols, Anne; Williams, Marty (1992). An Annotated Index of Medieval Women. Marcus Weiner Publishing Inc.
- George, Hereford Brooke (1875). Genealogical Tables Illustrative of Modern History. Oxford Clarendon Press.
- Pearson, Andrea (2017). Envisioning Gender in Burgundian Devotional Art, 1350–1530: Experience, Authority, Resistance. Routledge.
- Rymer, Thomas; et al., eds. (1745), Foedera, Conventiones, Literae, et Cujuscunque Generis Acta Publica inter Reges Angliae et Alios Quosvis Imperatores, Reges, Pontifices, Principes, vel Communitates... [Treaties, Conventions, Letters, and Public Proceedings of Any Kind between the Kings of England and Any Other Emperors, Kings, Popes, Princes, or Communities...] (به لاتین و فرانسوی), vol. I, Pt. 4 (3rd ed.), The Hague: Jean Neaulme, pp. 24–29.
- Topping, Peter (1975). "The Morea, 1311–1460". In Hazard, Harry W. (ed.). A History of the Crusades: The Fourteenth and Fifteenth Centuries. Vol. III. The University of Wisconsin Press.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Robert II, Duke of Burgundy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
