رودولف دوم، پادشاه بورگونی
| رودولف دوم | |
|---|---|
 | |
| پادشاه بورگونی | |
| سلطنت | ۹۱۲–۹۳۷ |
| پیشین | رودولف یکم، پادشاه بورگونی |
| جانشین | کنراد یکم، پادشاه بورگونی |
| پادشاه ایتالیا | |
| سلطنت | ۹۲۲–۹۲۶ |
| پیشین | برنگار یکم ایتالیا |
| جانشین | هیو دی ایتالیا |
| زاده | ۸۸۵ |
| درگذشته | ۱۳ ژوئیه ۹۳۷ |
| همسر(ان) | برتا از سوابیا |
| فرزند(ان) | کنراد یکم، پادشاه بورگونی آدلاید ایتالیا |
| خاندان | خاندان ولف |
| پدر | رودولف یکم، پادشاه بورگونی |
| مادر | گیلا پروانس |
رودولف دوم (انگلیسی: Rudolph II of Burgundy; ۸۸۵ – ۱۲ ژوئیه ۹۳۷) از سال ۹۱۲ تا ۹۳۳ پادشاه بورگونی علیا و سپس از سال ۹۳۳ تا زمان مرگش در سال ۹۳۷ پادشاه پادشاهی متحد بورگونی (حکومتی که بعدها به پادشاهی آرل معروف شد) بود. او همچنین از سال ۹۲۲ تا ۹۲۶ پادشاه ایتالیا بود. او در ابتدا جانشین پدرش، پادشاه رودولف یکم، در بورگونی علیا شد. در سال ۹۳۳، رودولف دوم پادشاهی بورگونی سفلی (پرووانس) را از شاه هیو ایتالیا در ازای چشم‌پوشی از ادعاهایش بر تاج و تخت ایتالیا به دست آورد و بدین ترتیب پادشاهی متحد بورگونی را تأسیس کرد.
زندگی
رودولف، عضوی از مجلس بزرگان ولف، پسر پادشاه طبورگونی علیا، رودولف یکم، و همسرش گیلا از پرووانس بود. رودولف دوم پس از به تخت نشستن در سال ۹۱۲، وارد یک درگیری مرزی با دوک‌های همسایه‌اش سوابیا شد و به املاک تورگاو و زوریخ لشکرکشی کرد. دوک بورچارد دوم سوابیا سرانجام او را در نبرد وینترتور در سال ۹۱۹ شکست داد. هر دو حاکم صلح کردند و رودولف در سال ۹۲۲ با برتا، دختر بورچارد، ازدواج کرد.
در همان زمان، چندین اشراف ایتالیایی به رهبری مارگراف آدالبرت اول ایوریا از رودولف خواستند تا از طرف آنها در ایتالیا علیه امپراتور برنگار مداخله کند. او پس از ورود به ایتالیا، در پاویا در کلیسای سن میشل ماجوره تاجگذاری کرد. در ۱۷ ژوئیه ۹۲۳، برنگار را در نبرد فیورنزولا شکست داد؛ برنگار سال بعد، احتمالاً به تحریک رودولف، به قتل رسید. سپس پادشاه بر بورگونی علیا و ایتالیا را با هم اداره کرد و به‌طور متناوب در هر دو پادشاهی اقامت داشت.
با این حال، در سال ۹۲۶ اشراف ایتالیایی علیه او شوریدند و از هیو آرل، نایب‌السلطنه پادشاهی بورگونی سفلی، خواستند که به جای او بر آنها حکومت کند. پدرزن رودولف، دوک بورچارد دوم سوابیا، برای حمایت از او آمد؛ با این حال، او در نزدیکی نووارا توسط لمبرت، اسقف میلان مورد حمله قرار گرفت و کشته شد. پادشاه برای محافظت از خود به بورگونی علیا بازگشت و در این فرایند تاجگذاری هیو را به عنوان پادشاه ایتالیا تضمین کرد. در سال ۹۲۶ یا ۹۳۵، رودولف نماد سلطنتی نیزه مقدس را در ازای املاک بازل سوابیا به پادشاه فرانک شرقی، هاینریش مرغ‌گیر، اهدا کرد.
در سال ۹۲۸، پادشاه لوئی سوم (نابینا) پادشاه بورگونی سفلی درگذشت و حکومت بر آن قلمرو به پادشاه هیو ایتالیا، رقیب رودولف، به ارث رسید. هوگ برای تثبیت جایگاه خود در ایتالیا، موافقت کرد که در ازای چشم‌پوشی رودولف از هرگونه ادعای ایتالیایی، از ادعاهای خود دست بکشد و بر بورگونی سفلی حکومت کند. بر این اساس، توافقی حاصل شد و دو قلمرو بورگونی (علیا و سفلی) از سال ۹۳۳ تحت حکومت رودولف متحد شدند. او در سال ۹۳۷ درگذشت و پسرش کنراد جانشین او شد.
پس از مرگ او در سال ۹۳۷، دخترش آدلاید با پسر هوگ، لوتار، ازدواج کرد، در حالی که هوگ با بیوه رودولف، برتا، ازدواج کرد. آدلاید بعدها همسر دوم اتوی کبیر، امپراتور مقدس روم در سال ۹۶۲، و مادر امپراتور اتوی دوم شد.
به گفته مورخ فرانسوی، پل فورنیه، پادشاهی آرل دولتی بود که از اراده سیاسی زاده شده بود. جمعیت‌های مختلفی که در این قلمرو حضور داشتند، هیچ پیوند محکمی با هم نداشتند، ساختار پادشاهی چنان مصنوعی بود که پذیرش خود پادشاهی، حتی به نامش، زمان می‌برد. سلطنت نه تنها فاقد عنوان، بلکه فاقد قدرت واقعی نیز بود. قدرت در دست اربابان کلیسایی بزانسون، لیون و وین، سپس در شهرستان‌های وین، مورین و پرووانس و سرانجام، در اواخر قرن نیز در کنت‌نشین بورگونی (فرانش-کنته) و در مارکیزات پرووانس بود. حتی برای پایتخت نیز اقامتگاه ثابتی وجود نداشت: آرل مورد بی‌توجهی قرار گرفت و پادشاهان ترجیح می‌دادند در وین اقامت کنند، در حالی که وقتی به بورگونی می‌رفتند، گاهی در بازل اقامت می‌کردند، اما صومعه‌ها و دیرهایی مانند سنت موریس آگونه را ترجیح می‌دادند. با این حال، پرووانس به زودی به دست هیو بازگشت و هنگامی که رودولف درگذشت، طبق گفته فلودوارد وقایع‌نگار در اواخر سال ۹۳۷، پادشاهی آرل را به عنوان ارث برای پسرش کنراد، که هنوز خردسال بود، که تحت سرپرستی پادشاه جدید آلمان، اتو اول، حکومت می‌کرد، باقی گذاشت، اتحاد دو پادشاهی حداقل تا زمان مرگ هیو (۹۴۷) فقط در حد تئوری بود.
پس از مرگ رودولف دوم، در همان سال ۹۳۷، در ۱۲ دسامبر، طبق گفته لیوتپراند، بیوه او، برتا از سوابیا، با هیو از پرووانس ازدواج کرد، در حالی که آدلاید از بورگونی، دختر رودولف دوم و برتا، به عقد پسر هیو، لوتار، درآمد.
خاستگاه
پسر کنت و سپس پادشاه بورگونی ترانسجوران، رودولف یکم و همسرش، ویلا از پرووانس (۸۷۳–۹۲۹، دختر پادشاه پرووانس بوسو (اینکه او دختر بوسو بوده است. پادشاه آرل، کنراد اول، از برادرزاده ویلا، چارلز کنستانتین، نام می‌برد و او را از بستگان خود می‌نامد) و همسر اولش که نه جزئیات شخصی و نه اجداد او مشخص نیست (وجود این همسر توسط آنال فولدنسه تأیید شده است، که بیان می‌کند کنت پرووانس، بوسو، همسر (اول) خود را مسموم کرد و نه (همان‌طور که برخی به اشتباه ادعا می‌کنند) ارمنگارد ایتالیا، دختر امپراتور لویی جوان و انگلبرگا از آلزاس. رودولف اول پسر کنت اوسر و سپس کنت بورگونی ترانسژوران، کنراد دوم (حدود ۸۳۵–۸۷۶) و والدرادا بود، همان‌طور که از خاطرات مربوط به تاریخ مدنی و کلیسای اوسر و اسقف‌نشین باستانی او برمی‌آید، که در آن پادشاه جدید فرانک‌های غربی، لویی لکنت‌دار، پس از مرگ همسرش، مالکیت او را بر صومعه سن ژرمن اوسر، که اجدادش ناشناخته هستند، تأیید کرد.
جستارهای وابسته
منابع
- Balzaretti, Ross (2016). "Narratives of success and narratives of failure: Representations of the career of King Hugh of Italy (c. 885–948)". Early Medieval Europe. 24 (2): 185–208.
- Bouchard, Constance B. (1999). "Burgundy and Provence, 879–1032". The New Cambridge Medieval History. Vol. 3. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 328–345.
- Hauff, Andrea (2017). "The Kingdom of Upper Burgundy and the East Frankish Kingdom at the beginning of the 10th century". History Compass. 15 (8): 1–12.
- Hauff, Andrea (2018). "Carolingian Traditions and New Beginnings: The Coronation of Rudolph I of Upper Burgundy". Bulletin du centre d'études médiévales d'Auxerre. 22 (1): 1–13.
- Jackman, Donald C. (2008). Ius hereditarium encountered II: Approaches to Reginlint. State College, Pennsylvania: Editions Enlaplage.
- McKitterick, Rosamond (1983). The Frankish Kingdoms Under the Carolingians, 751-987. Harlow: Longman.
- Squatritti, Paolo, ed. (2007). The Complete Works of Liudprand of Cremona. Washington: The Catholic University of America Press.
- Wickham, Chris (2009). -9780670020980 The Inheritance of Rome. Viking Penguin. ISBN 978-0-670-02098-0.
{{cite book}}: Check|url=value (help) - Wood, Susan (2006). The Proprietary Church in the Medieval West. Oxford: Oxford University Press.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rudolph II of Burgundy». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
