نکار (رود)
| نکار | |
|---|---|
 | |
| مکان | |
| کشور | آلمان |
| ویژگی‌های ظاهری | |
| سرآب | |
| • مکان | جنگل سیاه |
| دهانه | راین |
| اندازهٔ حوضه | ۱۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۵٬۴۰۰ مایل مربع) |
| دبی | ۱۴۵ متر مکعب بر ثانیه (۳۱۰٬۰۰۰ فوت مکعب بر دقیقه) |
نِکار (به آلمانی: neckar) () رودی است که از جنگل سیاه سرچشمه می‌گیرد و به راین می‌ریزد.این رود از کشور آلمان می‌گذرد. طول آن ۳۶۷ کیلومتر (۲۲۸ مایل)، ارتفاع آن ۷۰۶ متر (۲٬۳۱۶ فوت) است.
جغرافیای طبیعی و مسیر رودخانه
نکار از منطقه حفاظت‌شده «شونینگر موس» در نزدیکی فینگن-اشونینگن در ارتفاع ۷۰۵ متری از سطح دریا آغاز می‌شود. مسیر این رودخانه به سه بخش نکار علیا، میانی و سفلی تقسیم می‌گردد. در بخش‌های آغازین، رود از میان تپه‌های جنگل سیاه و آلب شوابی عبور می‌کند. نکار با میانگین دبی ۱۴۵ متر مکعب بر ثانیه، حوضه آبریزی به وسعت نزدیک به ۱۴٬۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش می‌دهد. تنوع زیستی در کرانه‌های نکار بسیار غنی است و مناطق حفاظت‌شده متعددی برای حفظ اکوسیستم‌های آبی و پرندگان مهاجر در طول مسیر آن ایجاد شده است[۱].
تاریخچه اقتصادی و کشتیرانی
از سده‌های میانه تا به امروز، نکار یکی از شریان‌های اصلی حمل و نقل در امپراتوری مقدس روم و آلمان مدرن بوده است. در سده نوزدهم، با توسعه صنعتی، نکار به یکی از صنعتی‌ترین مناطق اروپا تبدیل شد. امروزه حدود ۲۰۰ کیلومتر از این رودخانه (از پلوشینگن تا مانهایم) قابلیت کشتیرانی دارد و توسط ۲۷ سد و کانال مختلف کنترل می‌شود. بندرگاه‌های مهمی همچون اشتوتگارت، هایلبرون و مانهایم در کناره این رود واقع شده‌اند که سالانه میلیون‌ها تن کالا از طریق آن‌ها جابه‌جا می‌گردد. علاوه بر حمل و نقل، نیروگاه‌های برق‌آبی متعددی در طول نکار، انرژی پاک بخش وسیعی از ایالت را تأمین می‌کنند[۲].
اهمیت فرهنگی و شهرهای تاریخی
کرانه‌های نکار به «دره فیلسوفان و پادشاهان» شهرت دارد. شهرهایی که در طول این رود شکل گرفته‌اند، هر یک برگی از تاریخ آلمان را بازگو می‌کنند. هایدلبرگ با دانشگاه باستانی و قلعه مشهورش، نماد رمانتیسم آلمانی در کنار نکار است. اشتوتگارت، مرکز ایالت، نبض تپنده صنعت خودرو و تکنولوژی در حاشیه این رود محسوب می‌شود. همچنین شهرهایی مانند توبینگن، با بافت قرون‌وسطایی و فضاهای دانشگاهی، روح فرهنگی نکار را زنده نگه داشته‌اند. این رودخانه موضوع آثار ادبی متعددی از نویسندگانی چون فریدریش هولدرلین بوده که سال‌های زیادی از عمر خود را در برجی مشرف به نکار سپری کرد[۳].
گردشگری و چشم‌اندازها
امروزه دره نکار یکی از محبوب‌ترین مقاصد گردشگری آلمان برای دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی و تورهای کشتیرانی تفریحی است. «مسیر دوچرخه‌سواری نکار» که از سرچشمه تا دهانه ادامه دارد، از میان تاکستان‌های مرتفع و قلعه‌های باستانی عبور می‌کند. منطقه «نکار-ادنوالد» به دلیل داشتن دیواره‌های صخره‌ای و قلعه‌هایی که بر فراز رودخانه بنا شده‌اند (مانند قلعه گوتنبرگ و قلعه هورنبرگ)، چشم‌اندازهایی شبیه به افسانه‌ها را خلق کرده است. همچنین صنعت شراب‌سازی در تپه‌های کناره نکار قدمتی دوهزار ساله دارد و شراب‌های این منطقه از شهرت بین‌المللی برخوردارند که سالانه هزاران گردشگر را به این ایالت می‌کشاند[۴].
زیست‌محیطی و آینده رودخانه
در دهه‌های اخیر، تلاش‌های گسترده‌ای برای بهبود کیفیت آب نکار صورت گرفته است. پس از دوران صنعتی‌شدن شدید که منجر به آلودگی‌های جدی شده بود، اکنون با احداث تصفیه‌خانه‌های مدرن و پروژه‌های «بازگشت به طبیعت»، بسیاری از گونه‌های ماهی از جمله قزل‌آلا به این رود بازگشته‌اند. دولت بادن-وورتمبرگ برنامه‌های بلندمدتی برای تبدیل کرانه‌های نکار به مناطق تفریحی-زیستی و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی بر سطح آب رودخانه تدوین کرده است. هدف این پروژه‌ها، ایجاد توازنی پایدار میان بهره‌برداری اقتصادی از آب‌راه‌ها و حفاظت از میراث طبیعی دره نکار برای نسل‌های آینده است[۵].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Biedermann, Herbert (2001). Der Neckar: Fluss zwischen Schwarzwald und Rhein. Stuttgart: Theiss. p. 24. ISBN 978-3806216158.
- ↑ Kunze, Hans (1995). Wasserstraßen in Süddeutschland. Berlin: Springer. p. 145. ISBN 978-3540581406.
- ↑ Betz, Helmut (2003). Historischer Neckar: Von der Quelle bis zum Rhein. Erfurt: Sutton Verlag. p. 42. ISBN 978-3897025424.
- ↑ Miller, Thomas (2015). Reiseführer Neckartal. Ostfildern: MairDumont. p. 112. ISBN 978-3829725453.
- ↑ Schmidt, Armin (2020). Ökologie des Neckars. Stuttgart: Ulmer. p. 210. ISBN 978-3825254124.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Neckar». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۸ سپتامبر ۲۰۱۴.
پیوند به بیرون
- رودهای بادن-وورتمبرگ
- رودهای هسن
- ریزابههای راین