در آنگریف
 | |
| نوع | روزنامه |
|---|---|
| قطع | برلینی |
| بنیانگذار(ان) | یوزف گوبلز |
| ناشر | انتشارات ابر (Eher Verlag) |
| سردبیر | یوزف گوبلز (تا ۱۹۳۳)، سپس هانس شوارتس فن برک |
| زبان | آلمانی |
| دفتر مرکزی | برلین، آلمان |
دِر آنگِریف (آلمانی: Der Angriff؛ به معنای حمله) یک روزنامه پروپاگاندای آلمانی بود که در سال ۱۹۲۷ توسط یوزف گوبلز، گاولایتر حزب نازی در برلین، تأسیس شد. این روزنامه ابزار اصلی حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان (NSDAP) برای تبلیغات و نفرتپراکنی، بهویژه در پایتخت آلمان، بود. در آنگریف تا پایان جنگ جهانی دوم در اروپا در سال ۱۹۴۵ به انتشار خود ادامه داد.
تاریخچه
تأسیس و سالهای اولیه (۱۹۲۷–۱۹۳۳)
یوزف گوبلز در سال ۱۹۲۶ به عنوان گاولایتر (رهبر منطقهای حزب) به برلین فرستاده شد؛ شهری که به «برلین سرخ» شهرت داشت و پایگاه اصلی احزاب چپگرا مانند سوسیال دموکراتها و کمونیستها بود. گوبلز برای مقابله با نفوذ این احزاب و جلب حمایت طبقه کارگر، روزنامه در آنگriff را در ۴ ژوئیه ۱۹۲۷ تأسیس کرد[۱].
شعار اولیه روزنامه «برای ستمدیدگان، علیه استثمارگران» بود تا وجههای سوسیالیستی و کارگری به آن ببخشد. با این حال، محتوای آن به سرعت به سمت یهودستیزی شدید، حملات شخصی به مخالفان سیاسی و تحریک به خشونت گرایش پیدا کرد. تیراژ اولیه روزنامه حدود ۲٬۰۰۰ نسخه بود، اما به تدریج و با افزایش قدرت نازیها، نفوذ آن نیز بیشتر شد.
سبک و محتوا
در آنگریف به سبک نوشتاری تهاجمی، عامیانه و جنجالی خود شهرت داشت. مقالات آن مملو از تهمت، دروغ و توهین به شخصیتهای سیاسی جمهوری وایمار بود. یکی از اهداف اصلی حملات این روزنامه، برنهارد وایس، معاون یهودی رئیس پلیس برلین بود. گوبلز در مقالات متعددی با نام مستعار تحقیرآمیز «ایزیدور»، وایس را به عنوان نماد «سیستم فاسد» جمهوری وایمار معرفی میکرد و او را مورد تمسخر و افترا قرار میداد[۲].
کاریکاتورهای سیاسی، بخش مهمی از هویت بصری روزنامه بود. این کاریکاتورها که اغلب توسط هانس شوایتزر (با نام مستعار Mjölnir) کشیده میشد، دشمنان حزب نازی را به شکلی گروتسک و غیرانسانی به تصویر میکشیدند.
پس از به قدرت رسیدن نازیها (۱۹۳۳–۱۹۴۵)
پس از به قدرت رسیدن آدولف هیتلر در سال ۱۹۳۳ و انتصاب گوبلز به عنوان وزیر پروپاگاندا، اهمیت در آنگriff افزایش یافت. تیراژ آن به شدت بالا رفت و به یکی از ارگانهای اصلی تبلیغاتی رایش سوم تبدیل شد. با این حال، پس از سال ۱۹۳۳، گوبلز به دلیل مشغلههای وزارتی، کمتر در مدیریت مستقیم روزنامه نقش داشت.
این روزنامه در طول جنگ جهانی دوم به ابزاری برای حفظ روحیه عمومی (از طریق انتشار اخبار پیروزیهای ساختگی) و توجیه سیاستهای جنگطلبانه و نسلکشانهی رژیم نازی تبدیل شد. انتشار آن تا آخرین روزهای نبرد برلین در ۲۴ آوریل ۱۹۴۵ ادامه یافت.
میراث
در آنگریف به عنوان یکی از نمونههای کلاسیک استفاده از رسانه برای پروپاگاندای سیاسی و گسترش نفرت شناخته میشود. این روزنامه نشان میدهد که چگونه یک رسانه میتواند به ابزاری برای بیثبات کردن دموکراسی، انسانیتزدایی از مخالفان و آمادهسازی افکار عمومی برای پذیرش خشونت و دیکتاتوری تبدیل شود. امروزه، صفحات این روزنامه توسط مورخان برای تحلیل روشهای تبلیغاتی رژیم نازی مورد مطالعه قرار میگیرد.
جستارهای وابسته
منابع
- کتابها
- Longerich, Peter (2015). Goebbels: A Biography. New York: Random House. ISBN 978-1-4000-6751-0.
- Read, Anthony (2004). The Devil's Disciples: Hitler's Inner Circle. W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-04800-1.
- Evans, Richard J. (2003). The Coming of the Third Reich. Penguin Press. ISBN 978-1-59420-004-5.