رومن گافمن
رومن گافمن | |
|---|---|
.jpg) گافمن در مه ۲۰۲۴ | |
| نام بومی | רומן גופמן |
| زاده | ۳۰ نوامبر ۱۹۷۶ مازیر، بلاروس، اتحاد جماهیر شوروی |
| وفاداری |  اسرائیل |
| شاخه نظامی |  نیروهای دفاعی اسرائیل |
| سال‌های خدمت | ۱۹۹۵–اکنون |
| درجه | آلوف |
| جنگ‌ها و عملیات‌ها | |
| فرزندان | ۳ |
.jpg)
رومن گافمن (به عبری: רומן גופמן؛ زادهٔ ۱۹۷۵)، یک افسر نیروهای دفاعی اسرائیل با درجه آلوف است که در حال حاضر به عنوان منشی نظامی نخست‌وزیر خدمت می‌کند.[۱]
زندگی‌نامه
گافمن در بلاروس متولد شد. او در سال ۱۹۹۰ در سن ۱۴ سالگی به همراه خانواده‌اش به اسرائیل مهاجرت کرد و در اشدود ساکن شد.[۲] در دوران جوانی، او در مدرسه افسران دریایی اوآرتی اشدود تحصیل کرد. او که از سوی دیگر دانش‌آموزان مورد بیزاری و خشونت قرار گرفته بود، شروع به آموزش بوکس کرد.
او در سال ۱۹۹۵ در نیروی دفاعی اسرائیل به سپاه زرهی پیوست و به گردان ۵۳ تیپ ۱۸۸ زرهی باراک منصوب شد. او آموزش‌های پایه، دوره فرماندهان تانک و دوره افسران را به پایان رساند. پس از آن، به عنوان فرمانده دسته تانک در گردان ۷۱ خدمت کرد و در درگیری جنوب لبنان شرکت داشت. او بعداً به عنوان معاون فرمانده گروهان، سپس به عنوان فرمانده گروهان گردان ۷۱ خدمت کرد و عملیات در نوار غزه و کرانه باختری را در طول انتفاضه دوم و عملیات سپر دفاعی رهبری کرد. پس از آن، او به عنوان معاون فرمانده گردان ۷۱، سپس به عنوان معاون فرمانده گردان آموزشی در تیپ ۴۶۰ بینئی و بعداً به عنوان افسر عملیات لشکر ۳۶ زرهی گاش خدمت کرد.
در سال ۲۰۱۰ او به درجه سرهنگ دوم ارتقا یافت و به عنوان رئیس شاخه زرهی در مرکز ملی آموزش زمینی منصوب شد. در سال ۲۰۱۱ به عنوان فرمانده گردان ۷۵ در تیپ هفتم زرهی منصوب شد.[۳] او تا سال ۲۰۱۳ این سمت را بر عهده داشت. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ به عنوان افسر عملیات لشکر ۳۶ زرهی گاش خدمت کرد.
در ۳۰ اوت ۲۰۱۵، او به درجه سرهنگ ارتقا یافت و به عنوان فرمانده تیپ ۶ اتزیوتی منصوب شد.
در ۲ اوت ۲۰۱۷، او به عنوان فرمانده تیپ هفتم زرهی منصوب شد.
در کنفرانس فرماندهی ارشد ارتش اسرائیل در سال ۲۰۱۸، او خواستار افزایش تعداد نیروهای زمینی شد. پس از اتمام دوره آموزشی خود در سال ۲۰۱۹، در دانشکده امنیت ملی تحصیل کرد.
جنگ غزه
در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، در جریان حملات ۷ اکتبر، او پس از گزارش‌هایی مبنی بر نفوذ، از خانه‌اش در اشدود به سمت سدروت رانندگی کرد، به داوطلبان پلیس پیوست و در تقاطع شعار هانِگِو با شبه‌نظامیان حماس درگیر شد. او دو شبه‌نظامی را کشت و از ناحیه زانو به شدت زخمی شد. پس از بهبودی، چندین ماه به عنوان رئیس ستاد هماهنگ‌کننده فعالیت‌های دولت در منطقه خدمت کرد. در مارس ۲۰۲۴، انتصاب او به عنوان رئیس بخش شیلوه در اداره برنامه‌ریزی تأیید شد، اما در ۸ آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد که او به جای آن، دبیر نظامی نخست‌وزیر خواهد شد.
در آوریل ۲۰۲۴، او سندی نوشت که در آن استدلال می‌کرد اسرائیل باید در نوار غزه حکومت نظامی برقرار کند. ارتش اسرائیل اعلام کرد که این سند صرفاً منعکس‌کننده دیدگاه شخصی اوست.
منشی نظامی نخست‌وزیر
در ۱۶ مه ۲۰۲۴، او به درجه آلوف ارتقا یافت و به عنوان دبیر نظامی نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو منصوب شد. در این نقش، او در تماس‌های اسرائیل و روسیه پس از سقوط رژیم اسد نقش داشت.
او نقش کلیدی در طرح مخفیانه اسرائیل برای مدیریت کمک‌های بشردوستانه به نوار غزه در طول جنگ ۲۰۲۳–۲۰۲۴ ایفا کرد، که در آن شرکت آمریکایی اس‌آراس و بنیاد جی‌اچ‌اف از طریق یک فرایند طبقه‌بندی شده انتخاب شدند.
نامزدی برای ریاست موساد
در ۴ دسامبر ۲۰۲۵، نخست‌وزیر نتانیاهو قصد خود را برای انتصاب گافمن به عنوان مدیر بعدی موساد اعلام کرد.[۴]
گافمن دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از کالج آکادمیک اشکلون و مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی و امنیت ملی از دانشگاه حیفا است. در طول تحصیلات دانشگاهی خود، او همچنین در مدرسه بنی داوود مچینا در الی نیز تحصیل کرده است.
او در اشدود زندگی می‌کند، ازدواج کرده و سه دختر دارد.
برای مطالعهٔ بیشتر
- الیشیو شیمشی، آردوف اویوای وآسیگام، انتشارات مودان و وزارت دفاع، ۲۰۱۹.
منابع
- ↑ Ettinger, Amir (2025-12-04). "Netanyahu taps his military secretary as next Mossad chief". Ynetglobal (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-04.
- ↑ Ettinger, Amir (2025-12-04). "Netanyahu taps his military secretary as next Mossad chief". Ynetglobal (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-04.
- ↑ Ettinger, Amir (2025-12-04). "Netanyahu taps his military secretary as next Mossad chief". Ynetglobal (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-04.
- ↑ Ettinger, Amir (2025-12-04). "Netanyahu taps his military secretary as next Mossad chief". Ynetglobal (به انگلیسی). Retrieved 2025-12-04.
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Roman Gofman در ویکی‌انبار