ریچارد دو لا پول

ریچارد دو لا پول
نشان خانوادگی ادموند دو لا پول، دوک سوم ساوفولک
زادهٔ	نامعلوم انگلستان
درگذشت	۲۴ فوریهٔ ۱۵۲۵ پاویا، دوک‌نشین میلان
شناخته‌شده برای	آخرین عضو دودمان یورک که فعالانه و آشکارا خواستار تاج‌وتخت انگلستان بود
فرزندان	مارگریت دو لا پول
والدین	جان دو لا پول، دوک دوم ساوفولک و الیزابت یورک، دوشس ساوفولک
خویشاوندان	ریچارد سوم

ریچارد دو لا پول (درگذشتهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۵۲۵) مدعی تاج‌وتخت پادشاهی بریتانیا بود. او که معمولاً با لقب «گل رز سفید» شناخته می‌شد، آخرین مدعیِ دودمان یورک بود که فعالانه و آشکارا خواستار تاج‌وتخت انگلستان بود. او پس از اعدام بسیاری از بستگانش در تبعید زندگی کرد و با لوئی دوازدهم در جنگ اتحاد کمبره متحد شد. لوئی او را متحد و گزینهٔ مطلوب‌تری برای پادشاهی انگلستان نسبت به هنری هشتم می‌دانست.

در سال ۱۵۱۴، زمینه برای بازپس‌گیری یورکیستی انگلستان تحت رهبری ریچارد فراهم شد. او با ۱۲٬۰۰۰ مزدور در برتانی آمادهٔ حمله بود و ارتشش را به سمت سن-مالو هدایت کرد؛ با این حال، درست هنگامی که در آستانهٔ حرکت بودند، فرانسه و انگلستان صلح کردند و این حمله لغو شد. بعدها، با پادشاهیِ فرانسوای یکم، ریچارد در سال ۱۵۲۳ اتحادی برقرار کرد و بار دیگر حمله‌ای یورکیستی به انگلستان طراحی کرد. با این حال، این طرح هرگز عملی نشد، چرا که ریچارد دو سال بعد در کنار فرانسوای یکم در نبرد پاویا در نبرد کشته شد.

خانواده

او هفتمین و کوچک‌ترین پسر جان دو لا پول، دوک دوم ساوفولک و همسرش الیزابت یورک، دوشس ساوفولک بود. مادرش دومین دختر از سه دختر بازماندهٔ ریچارد یورک، سومین دوک یورک و سسیلی نویل بود. او خواهر کوچک‌تر ادوارد چهارم، ادموند، ارل روتلند و آن یورک، دوشس اکستر، و خواهر بزرگ‌تر مارگارت یورک، جرج پلانتاژنه، دوک کلارنس و ریچارد سوم بود.

پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش ویلیام دو لا پول، دوک اول ساوفولک و آلیس چاسر بودند. ساوفولک سرباز و فرماندهٔ مهم انگلیسی در جنگ صدساله و بعدها لرد چمبرلین انگلستان بود. او همچنین به‌طور برجسته در نمایشنامه‌های هنری ششم: قسمت اول و هنری ششم: قسمت دوم اثر ویلیام شکسپیر حضور دارد.

آلیس چاسر دختر توماس چاسر و مود برگرش بود. توماس سه بار رئیس مجلس عوام انگلستان بود، نزدیک به سی سال مباشر کل انگلستان، در پانزده دورهٔ پارلمان حضور داشت و پنج بار رئیس مجلس شد؛ دستاوردی که تا سدهٔ هجدهم شکسته نشد.

توماس پسر جفری چاوسر و همسرش فیلیپا روئه بود. جفری شاعر و فیلسوف ادبیات انگلیسیِ پادشاهی انگلستان، دیوان‌سالار (دربار سلطنتی) و دیپلمات بود. او گاهی «پدر ادبیات انگلیسی» خوانده می‌شود. اگرچه آثار فراوانی نوشت، بیش از همه به‌خاطر روایت چارچوبیِ ناتمامش، حکایت‌های کنتربری، به یاد مانده است. برخی پژوهشگران او را همچنین نخستین نویسنده‌ای می‌دانند که مشروعیت هنری زبان بومی انگلیسی میانه را - به‌جای فرانسه یا لاتین - نشان داد.

وارث یورکیست

برادر بزرگ‌ترش جان دو لا پول، ارل اول لینکلن (حدود ۱۴۶۴–۱۴۸۷)، احتمالاً از سوی دایی مادری‌اش، ریچارد سوم پادشاه انگلستان، به‌عنوان وارث تاج‌وتخت نامزد شده بود؛ ریچارد به او مستمری و حق برگشت املاک لیدی مارگارت بوفرت را اعطا کرده بود. با این حال، پس از به‌سلطنت‌رسیدن هنری هفتم در پی نبرد بازورث فیلد در سال ۱۴۸۵، لینکلن سوگند وفاداری یاد کرد، به‌جای آنکه خود مدعی تاج‌وتخت شود.

در سال ۱۴۸۷، لینکلن به شورش لمبرت سیمنل پیوست و در نبرد استوک فیلد، ناتینگهام‌شر، کشته شد. برادر دوم، ادموند دو لا پول، دوک سوم ساوفولک (حدود ۱۴۷۱–۱۵۱۳)، در حالی که هنوز به سن قانونی نرسیده بود، جانشین پدرش شد. املاک او تحت تأثیر حکم ننگ برادرش آسیب دید و مجبور شد مبالغ هنگفتی به هنری هفتم بپردازد تا بخشی از زمین‌های مصادره‌شده را بازپس گیرد، و همچنین لقب دوک خود را با لقب ارل معاوضه کند. در سال ۱۵۰۱، او به سراغ ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم در تیرول (ایالت) رفت و از او وعدهٔ کمک قابل‌توجهی در صورت اقدام برای تاج‌وتخت انگلستان دریافت کرد.

در پی این اقدامات خیانت‌آمیز، هنری هفتم برادر ادموند، ویلیام دو لا پول (۱۴۷۸–۱۵۳۹)، را همراه با چهار نجیب‌زادهٔ یورکیست دیگر دستگیر کرد. دو نفر از آنان، سر جیمز تایرل و سر جان ویندهام، اعدام شدند؛ ویلیام دو لا پول زندانی شد؛ و ادموند دو لا پول، دوک سوم ساوفولک، یاغی اعلام شد. سپس در ژوئیهٔ ۱۵۰۲، هنری هفتم قراردادی با ماکسیمیلیان منعقد کرد که به‌موجب آن امپراتور متعهد شد از شورشیان انگلیسی حمایت نکند. بلافاصله پس از آن، ساوفولک به دست فیلیپ زیبا افتاد که او را در نامور، بلژیک زندانی کرد و در سال ۱۵۰۶ او را به هنری هفتم تحویل داد، به شرط آنکه جانش حفظ شود. او تا سال ۱۵۱۳ زندانی ماند، زمانی که هنری هشتم او را گردن زد، درست همان هنگام که برادرش ریچارد با پادشاه فرانسه هم‌پیمان شده و سلاح برداشته بود.

ریچارد دو لا پول در سال ۱۵۰۴ به ادموند در خارج از کشور پیوست و در آخن به‌عنوان ضامن بدهی‌های برادر بزرگ‌ترش ماند. طلبکاران تهدید کردند او را به هنری هفتم تحویل خواهند داد، اما او که از برادرش خوش‌شانس‌تر بود، در بودا (بوداپست) نزد شاه اولاسلوی دوم پناهگاهی امن یافت.

او از عفو عمومیِ اعلام‌شده هنگام به‌سلطنت‌رسیدن هنری هشتم مستثنا شد، و هنگامی که لوئی دوازدهم در سال ۱۵۱۲ با پادشاهی انگلستان وارد جنگ شد، ادعاهای ادموند برای تاج‌وتخت انگلستان را به رسمیت شناخت و به ریچارد فرماندهی‌ای در ارتش فرانسه داد. در سال ۱۵۱۳، پس از اعدام ادموند، او لقب ارل ساوفولک را برعهده گرفت. در سال ۱۵۱۴، ۱۲٬۰۰۰ مزدور آلمانی در اختیار او قرار گرفت، که ظاهراً برای دفاع از برتانی بود، اما در واقع برای حمله به انگلستان. او این نیروها را به سن-مالو برد، اما انعقاد صلح با انگلستان مانع از سوارشدن آنان به کشتی شد. ریچارد مجبور شد فرانسه را ترک کند و در متس، در دوک‌نشین لورن، مستقر شد و کاخ لا اوت پیر را در جزیرهٔ سن-سمفوریان ساخت.

در دوران اقامتش در متس، پیر آلامیر، آهنگساز و نسخه‌بردار موسیقیِ آلمانی-هلندی که جاسوس هنری هشتم بود، از او دیدار کرد. با این حال، ریچارد آلامیر را به‌عنوان ضدجاسوس علیه هنری به‌کار گرفت و آلامیر، پس از آنکه تامس وولسی و هنری هشتم به غیرقابل‌اعتماد بودنش مظنون شدند، هرگز به انگلستان بازنگشت.

ریچارد دو لا پول دیدارهای متعددی با شاه فرانسوای یکم داشت، و در سال ۱۵۲۳ به او اجازه داده شد که همراه با جان استوارت، دوک دوم آلبانی، نایب‌السلطنه اسکاتلندی، حمله‌ای به انگلستان ترتیب دهد، که هرگز عملی نشد.

او در ۲۴ فوریهٔ ۱۵۲۵ همراه با فرانسوای یکم در نبرد پاویا حضور داشت، جایی که کشته شد و در بازیلیکای سن پیترو این چیل دورو به خاک سپرده شد. در تصویری از این نبرد که در موزهٔ اشمولین آکسفورد نگهداری می‌شود، پیکر بی‌جان او در میانهٔ نبرد با نوشتهٔ Le Duc de Susfoc dit Blance Rose (دوک ساوفولک، مشهور به گل رز سفید) به تصویر کشیده شده است.

فرزندان

هرگز گزارش نشده که ریچارد دو لا پول ازدواج کرده باشد، اما مشخص است که از یک معشوقه دختری داشته است. گفته شده که ممکن است او ماری اهل سیسیل بوده باشد.

• مارگریت دو لا پول که بانوی افتخاری مارگریت دو ناوار، ملکهٔ ناوار، بود. در ۲۱ مهٔ ۱۵۳۹، مارگریت دو لا پول قرارداد ازدواجی با سیبود دو تیوولی، ارباب برنیو، در حضور ملکه و خویشاوندش گابریل، مارکی سالوتزو امضا کرد. تیوولی esquire ordinaire ملکه النور اتریش بود. تیوولی تا سال ۱۵۴۷ هنوز زنده بود، اما پیش از ۱۵۶۸ درگذشت.

مارگریت و همسرش سه پسر و پنج دختر داشتند:

• ژان، ارباب برنیو در ویواره.
• پیر، کشیش و کانن سن دنی شد.
• کلود، که او نیز کشیش و کانن آوری شد.
• کاترین، همسر ژیلبر دو کولمب.
• النور، همسر ژان دو سکندا دو مونتسکیو، ارباب روکس. فیلسوف سیاسی مونتسکیو یکی از نوادگان او بود.
• مارگریت، همسر کلود دورژووز، ارباب مونفریه.
• لوئیز، همسر ژان دو مونشونو.
• سباستیین، همسر آندره برنژه دو گوا.

وصیت‌نامهٔ مارگریت دو لا پول تاریخ ۱۵۹۹ دارد.

مطالعهٔ بیشتر

• Letters and Papers Illustrative of the Reigns of Richard III. and Henry VII. , edited by J. Gairdner (2 vols. , Rolls Series, 24, 1861)
• Calendar of Letters and Papers, Foreign and Domestic, of the Reign of Henry VIII. ; and Sir William Dugdale, The Baronage of England (London, 1675)

منابع کتابی

• This article incorporates text from a publication now in the public domain: Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Pole, Richard de la". Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 21 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 976.
• Cunningham, Sean. "Pole, Richard de la (d. 1525)". Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/22458. (Subscription or UK public library membership required.)

مدعی تاج و تخت
پیشین: ادموند دو لا پول، دوک سوم ساوفولک	— عنوان ادعا شده — پادشاهی بریتانیا لردنشین ایرلند مدعی یورکیست ۱۵۱۳–۱۵۲۵ علت لغو تصدی: دودمان توسط تودورها خلع شد	پایان ادعای یورکیست