ریکاردو بائور

ریکاردو بائور
زادهٔ۶ ژانویهٔ ۱۸۹۶
میلان
درگذشت۱۵ اکتبر ۱۹۸۲ (۸۶ سال)
میلان
ملیتایتالیا
پیشهروزنامه‌نگار
سال‌های فعالیت۱۹۲۰s–۱۹۶۹
شناخته‌شده
برای
  • بنیانگذار Giustizia e Libertà
  • بنیانگذار Il Caffè
والدینفرانچسکو بائور و جوزپینا کایرولی

ریکاردو بائور (انگلیسی: Riccardo Bauer؛ ۶ ژانویهٔ ۱۸۹۶ – ۱۵ اکتبر ۱۹۸۲) روزنامه‌نگار و چهره سیاسی ضد فاشیسم اهل ایتالیا بود. او یکی از نخستین ایتالیایی‌هایی بود که علیه حکومت بنیتو موسولینی مبارزه کردند.[۱] به دلیل فعالیت‌هایش بائور برای مدت طولانی زندانی شد و تنها پس از سقوط حکومت فاشیستی در ۱۹۴۳ آزاد شد.

زندگی‌نامه

ریکاردو بائور در میلان در ۶ ژانویه ۱۸۹۶ متولد شد.[۲] والدین او فرانچسکو، اهل بوهمیا، و جوزپینا کایرولی بودند.[۲] در ۱۹۲۲ با انقلاب لیبرال، مجله‌ای ضد فاشیست به مدیریت پیِرو گوبتی، همکاری خود را آغاز کرد.[۲] در ژوئیه ۱۹۲۴ او مجله ضد فاشیستی Il Caffè را تأسیس کرد که تا مه ۱۹۲۵ منتشر می‌شد.[۳] در ۱۹۲۶ بائور به فرار فیلیپو توراتی از میلان به پاریس کمک کرد به دلیل سرکوب حکومت فاشیستی.[۲] همان سال بائور دستگیر شد و به مدت هفت ماه در زندان بود.[۲] سپس به دو سال تبعید محکوم شد ابتدا در جزیره اوستیکا و سپس در لیپاریا از ژانویه تا ۱۰ آوریل ۱۹۲۸.[۲] پس از بازگشت به میلان، بائور فعالیت‌های خود را از سر گرفت و جنبش عدالت و آزادی را با ارنستو روسی تأسیس کرد که پایه‌های حزب اقدام را تشکیل داد.[۴][۵] در ۳۰ نوامبر ۱۹۳۰ بائور، فروچو پارری و اومبرتو سوا دستگیر شدند.[۴] بائور به ۲۰ سال زندان محکوم شد و تنها پس از پایان حکومت فاشیستی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ آزاد شد.[۲]

در نوامبر ۱۹۴۳ بائور به عنوان عضو هیئت مدیره و رئیس هیئت مدیره حزب اقدام در نخستین کنگره مخفی در فلورانس انتخاب شد.[۲][۶] بائور یکی از رهبران واحدهای مسلح عدالت و آزادی در رم بود.[۲] همراه با جورجو آمنولا و ساندرو پرتینی، او عضو کمیته مرکزی نظامی بود.[۲] پس از پایان حکومت فاشیستی، بائور یکی از چهره‌های برجسته حزب اقدام در رم شد.[۷] او از ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۹ رئیس جامعه بشردوستانه در میلان بود.[۲][۸] او در ۱۵ اکتبر ۱۹۸۲ در یک کلینیک در میلان درگذشت.[۵]

منابع

  1. ↑ Isabella Richet (2018). Women, Antifascism and Mussolini's Italy: The Life of Marion Cave Rosselli. London; New York: Bloomsbury Publishing. p. 157. ISBN 978-1-78672-525-7.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 "Bauer, Riccardo" (به ایتالیایی). Digital Library. Retrieved 18 January 2022.
  3. ↑ Niamh Cullen (2009). "The intellectual community of La Rivoluzione Liberale". Modern Italy. 14 (1): 30. doi:10.1080/13532940802285509. S2CID 143930803.
  4. 1 2 Stanislao G. Pugliese (Winter 2007). "In Defense of Liberal Socialism: Carlo Rosselli's Legacy". Italian Americana. 25 (1): 30. JSTOR 41330566.
  5. 1 2 "Riccardo Bauer, a Socialist hero of the pre-World War". United Press International. Milan. 15 October 1982. Retrieved 18 January 2022.
  6. ↑ Norman Kogan (June 1953). "The Italian Action Party and the Institutional Question". The Western Political Quarterly. 6 (2): 279. doi:10.2307/442162. JSTOR 442162.
  7. ↑ Douglass Charles Day (1982). The Shaping of Postwar Italian Politics: Italy 1945-1948 (PhD thesis). The University of Chicago. p. 40. ISBN 979-8-205-08303-4. ProQuest 303267078.
  8. ↑ Emiliana P. Noether (December 1971). "Italian Intellectuals under Fascism". The Journal of Modern History. 43 (4): 634. doi:10.1086/240685. S2CID 144377549.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.