ریکاردو زانلا
ریکاردو زانلا | |
|---|---|
![]() | |
| نخستین رئیس جمهور ایالت آزاد فیوم | |
| دوره مسئولیت ۵ اکتبر ۱۹۲۱ – ۳ مارس ۱۹۲۲ | |
| پس از | «تأسیس شد» |
| پیش از | جووانی جوریاتی |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | ۲۷ ژوئن ۱۸۷۵ فیومه, اتریش-مجارستان |
| درگذشته | ۳۰ مارس ۱۹۵۹ (۸۳ سال) رم, ایتالیا |
| آرامگاه | گورستان یادبود ورانو, رم |
| حزب سیاسی | انجمن خودمختاری |
| پیشه | سیاستمدار |
ریکاردو زانلا (۲۷ ژوئن ۱۸۷۵ – ۳۰ مارس ۱۹۵۹) سیاستمدار فیومایی بود که تنها رئیس جمهور منتخب ایالت آزاد فیومه بود.
زندگی
زانلا از پدری ایتالیایی و مادری اسلوونیایی در فیومه، اتریش-مجارستان ( کرواسی امروزی) زاده شد. او در مدرسه بازرگانی مجارستان در فیومه و بوداپست تحصیل کرد. خیلی زود در همان مدرسه در فیومه معلم حسابداری شد، اما سال بعد استعفا داد. در جریان درگیری بین لیبرالیسم و رادیکالیسم در مجارستان، زانلا به عنوان رهبر محلی جناح کوسوتیست در فیومه ظهور کرد. او پس از استعفای میشل میلندر در سال ۱۹۰۱، رهبر انجمن خودمختاری شد که با نام حزب خودمختاری در فیومه نیز شناخته میشود.
با حضور زانلا، حزب موضع لیبرال خود را کنار گذاشت و برای حمایت به حزب استقلال کوسوتیست روی آورد. او با اتخاذ یک موضع ناسیونالیستی سرسختانه ایتالیایی (با شدت و حدت خاص سبک سیاسی کوسوتیستها)، محبوبیت خود را به ویژه در میان طبقات پایین و متوسط افزایش داد و سرانجام در سال ۱۹۱۴ به عنوان شهردار (پودستا) فیومه انتخاب شد، اما این نامزدی توسط امپراتور فرانتس جوزف وتو شد. در طول جنگ جهانی اول، زانلا در یک واحد مجارستانی در جبهه روسیه جنگید و در آنجا به سرعت به روسها پیوست.
در سال ۱۹۱۶ او به رم رسید و در آنجا کمپینی تبلیغاتی برای الحاق فیوم به ایتالیا آغاز کرد. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۸، او به فیوم بازگشت و در آنجا به عنوان یک قهرمان مورد استقبال قرار گرفت، اما به سرعت از شورای ملی ایتالیا در فیوم که قدرت را در شهر به دست گرفته بود، فاصله گرفت. پس از آنکه گابریل دانونتزیو در ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۹ شهر فیوم را تصرف کرد، زانلا رهبری مخالفان خودمختار را علیه رژیم اشغالگر و دیکتاتوری شخصی دانونزیو بر عهده گرفت. و زمانی بخت به او روی آورد که دانونزیو پیمان راپالو را نادیده گرفت و علیه خود ایتالیا اعلام جنگ کرد و سرانجام در دسامبر ۱۹۲۰ پس از بمباران توسط نیروی دریایی ایتالیا، شهر را تسلیم کرد.
زانلا از ۵ اکتبر ۱۹۲۱ تا ۳ مارس ۱۹۲۲ به عنوان رئیس جمهور ایالت آزاد فیومه خدمت کرد، تا اینکه دوره ریاست جمهوری او به دلیل اشغال ایتالیا، پس از یک کودتای فاشیستی، کوتاه شد. ایتالیا رسماً این سرزمین را در ۱۶ مارس ۱۹۲۴ ضمیمه خود کرد. در طول دهه ۱۹۳۰، زانلا عمدتاً در تبعید در بلگراد اقامت داشت. پس از جنگ جهانی دوم، زانلا خواستار احیای ایالت آزاد به عنوان یک نهاد مستقل شد، اما در کنفرانس سازمان ملل متحد در مورد سازمان بینالمللی در سانفرانسیسکو، از ایده خود حمایتی دریافت نکرد. با این وجود، او این درخواست را در سپتامبر ۱۹۴۵ در شورای وزیران امور خارجه لندن نیز تکرار کرد. بدین ترتیب، او ایالت آزاد فیومه را که "در اثر تجاوز فاشیستی غرق شده بود" با آلبانی و اتیوپی مقایسه کرد. علاوه بر این، او الحاق آن به کرواسی یا یوگسلاوی را که هرگز به آنجا تعلق نداشت، رد کرد، زیرا این کشور متعلق به تاج مقدس مجارستان بود.[۱] تلاشهای زانلا کاملاً ناموفق بود و او در سال ۱۹۵۹ در تبعید در رم درگذشت.
منابع
- ↑ William Klinger (2011). "Due memoriali inediti di Riccardo Zanella al Consiglio dei ministri degli esteri di Londra". Fiume. Rivista di studi adriatici (23): 61–68.
