زنان در سنگاپور
زنان در سنگاپور در دهه‌های اخیر حضور گسترده‌تری در آموزش، اشتغال، کارآفرینی و سیاست یافته‌اند، اما همچنان با چالش‌هایی مانند تقسیم نابرابر کار خانگی، شکاف دستمزد، حضور کمتر در جایگاه‌های مدیریتی و ضرورت ایجاد توازن میان مسئولیت‌های خانوادگی و حرفه‌ای روبه‌رو هستند. جامعهٔ سنگاپور از یک سو اقتصادی مدرن و نیروی کاری تحصیل‌کرده دارد و از سوی دیگر، نقش‌های جنسیتی سنتی متأثر از فرهنگ پدرسالارانه و کنفوسیوسی در آن همچنان دیده می‌شود.[۱]
در گزارش توسعهٔ انسانی ۲۰۲۱–۲۰۲۲، سنگاپور در شاخص نابرابری جنسیتی رتبهٔ هفتم از میان ۱۹۱ کشور را داشت. در سال ۲۰۲۰ زنان حدود ۲۹٫۴ درصد کرسی‌های پارلمان و بیش از ۶۱ درصد نرخ مشارکت در نیروی کار را به خود اختصاص داده بودند.
حقوق زنان
تا سال ۲۰۰۷، تجاوز در ازدواج در قوانین سنگاپور به‌طور مشخص به رسمیت شناخته نمی‌شد. اصلاحات همان سال، مصونیت کیفری شوهر را تنها در برخی شرایط مربوط به فروپاشی رابطهٔ زناشویی کنار گذاشت. پس از سال‌ها بحث عمومی، مجلس سنگاپور در مهٔ ۲۰۱۹ قانون اصلاح حقوق کیفری را تصویب کرد که مصونیت مربوط به تجاوز در ازدواج را به‌طور کامل لغو می‌کرد. این اصلاحات از ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۰ اجرایی شدند.[۲][۳]
سند سفید توسعهٔ زنان
دولت سنگاپور در سپتامبر ۲۰۲۰ مجموعه‌ای از گفت‌وگوهای عمومی دربارهٔ جایگاه زنان را آغاز کرد. نمایندگان سازمان‌های زنان، جوانان، بخش خصوصی و نهادهای مدنی در این نشست‌ها شرکت کردند. هدف این فرایند، شناسایی موانع برابری جنسیتی و تدوین مجموعه‌ای از سیاست‌های تازه بود.
نتیجهٔ این گفت‌وگوها در قالب سند سفید توسعهٔ زنان تنظیم شد. محورهای اصلی آن شامل ایجاد فرصت‌های برابر در محیط کار، تقویت قوانین مقابله با تبعیض، بهبود خدمات مراقبت از کودک، حمایت بیشتر از مراقبان خانوادگی و افزایش حفاظت از زنان در برابر خشونت جسمی و آزار اینترنتی بود.[۴]
اشتغال و کارآفرینی
زنان بخش مهمی از نیروی کار سنگاپور را تشکیل می‌دهند، اما شمار زیادی از آنان در مشاغل کم‌درآمد یا سطوح پایین سازمانی فعالیت می‌کنند. مسئولیت مراقبت از کودکان و سالمندان و انتظار اجتماعی برای اولویت‌دادن به خانواده، بر مسیر حرفه‌ای بسیاری از زنان اثر می‌گذارد. با این حال، افزایش سطح تحصیلات، کمبود نیروی کار و گسترش حمایت‌های مالی سبب رشد کارآفرینی زنان شده است. برخی زنان برای دستیابی به استقلال اقتصادی و انعطاف بیشتر در زمان کار به راه‌اندازی کسب‌وکار روی آورده‌اند. کاترین لام، بنیان‌گذار شرکت تولید تجهیزات فولادی فابری‌استیل، از نمونه‌های شناخته‌شدهٔ زنان کارآفرین سنگاپوری است.[۵]
لیم سو هون نیز در سال ۱۹۹۷ به‌عنوان زن سال سنگاپور شناخته شد. او نخستین زن در مقام دبیر دائمی دولت سنگاپور بود و در وزارتخانه‌های تجارت و صنعت، حمل‌ونقل، نیروی انسانی و توسعهٔ اجتماعی فعالیت کرد.
حضور سیاسی
مشارکت سیاسی زنان در سنگاپور افزایش یافته است، اما حضور آنان در سطوح بالای تصمیم‌گیری همچنان کمتر از مردان است. افزایش شمار نمایندگان زن در پارلمان و انتصاب زنان در سمت‌های دولتی از نشانه‌های تغییر تدریجی این وضعیت است. سیاست‌های رسمی دولت در سال‌های اخیر بیشتر بر فرصت برابر شغلی، حمایت از مراقبان و کاهش تبعیض جنسیتی متمرکز شده‌اند.
خانواده و جامعه
زنان شاغل سنگاپوری اغلب ناچارند میان حرفه و مسئولیت‌های سنتی خانوادگی تعادل برقرار کنند. اگرچه نقش مردان در مراقبت از فرزندان نسبت به گذشته افزایش یافته است، بخش عمدهٔ کار خانگی و مراقبتی همچنان بر عهدهٔ زنان قرار دارد. این وضعیت می‌تواند بر درآمد، ارتقای شغلی و امکان ادامهٔ اشتغال تمام‌وقت آنان اثر بگذارد.
منابع
- ↑ S. K. Jean Lee, Kathleen Campbell و Audrey Chia. "The Three Paradoxes: Working Women in Singapore". Postcolonial Web (in English).
- ↑ "Husbands May No Longer Have Marital Immunity for Rape". The Straits Times (in English). 2018-09-10.
- ↑ "Criminal Law Reform Bill: A Look at Key Changes in the Penal Code". Today (in English). 2019-05-06.
- ↑ "PM Lee Hsien Loong's Speech at the Closing Session of the Conversations on Singapore Women's Development" (in English). دفتر نخست‌وزیری سنگاپور. 2021-09-18.
- ↑ Helen Chang (1997-04-07). "Singapore's Women Are Minding Their Own Business". Bloomberg Businessweek (in English).
- زنان در سنگاپور
- زنان بر پایه کشور