زنگوله‌آبی

زنگوله‌آبی
رده‌بندی علمی
فرمانرو:	گیاهان
تبارشاخه:	نهان‌دانگان
تبارشاخه:	تک‌لپه‌ای‌ها
راسته:	مارچوبه‌سانان
تیره:	مارچوبگان
زیرخانواده:	نجم‌آبیان
سرده:	ناقوس آبی
گونه:	H. non-scripta
نام دوبخشی
Hyacinthoides non-scripta (L.) Chouard ex Rothm.
مترادف
Hyacinthus non-scriptus L. Scilla festalis Salisb. (nom. illeg.) Scilla nutans Sm. in Sowerby & Smith (nom. illeg.) Scilla non-scripta (L.) Link & Hoffmanns. Endymion nutans Dumort. (nom. illeg.) Agraphis nutans Link. (nom. illeg.) Endymion non-scriptus (L.) Garcke Hyacinthus cernuus L. Scilla cernua (L.) Hoffmanns. & Link Endymion cernuus (L.) Dumort.

زنگوله‌آبی (انگلیسی: Hyacinthoides non-scripta که پیش‌تر با نام‌های Endymion non-scriptus یا Scilla non-scripta شناخته می‌شد) گیاهی پیازدار و چندساله است که در نواحی اقیانوسی، از بخش شمال‌غربی شبه‌جزیرهٔ ایبری تا جزایر بریتانیا می‌روید و نیز به‌طور گسترده به‌عنوان گیاه زینتی در باغ‌ها کشت می‌شود.

زنگوله‌آبی در فصل بهار خوشه‌ای یک‌طرفه و آویخته از ۵ تا ۱۲ گل لوله‌ای، معطر و بنفش–آبی تولید می‌کند. سرگل‌ها به‌شدت به عقب برگشته‌اند و گیاه دارای ۳ تا ۶ برگ پایه‌ای، باریک و دراز است.

این گونه به‌ویژه با جنگل‌های کهن پیوند خورده است؛ جایی که می‌تواند لایهٔ زیرین جنگل را در اختیار بگیرد و فرش‌هایی از گل‌های بنفش–آبی پدیدآورد که به آن‌ها «جنگل زنگوله‌آبی» (bluebell woods) گفته می‌شود. با این حال، در زیستگاه‌های بازترِ مناطق غربی نیز یافت می‌شود. این گیاه تحت قوانین بریتانیا و در برخی دیگر از بخش‌های گسترهٔ پراکنش خود، حفاظت‌شده است.

گونه‌ای نزدیک به آن، یعنی زنگوله آبی اسپانیایی، به بریتانیا و ایرلند معرفی شده و با H. non-scripta پیوند می‌خورد و دورگه‌هایی به نام H. × massartiana پدیدمی‌آورد.

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hyacinthoides non-scripta». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵.