زن زیبای اسیر

زن اسیر زیبا (عبری: אשת יפת תואר‎، ت. «ʾēšet̲ yəp̄at̲ toʾar»)، اصطلاحی است که در کتاب مقدس عبری برای زن اسیر به کار می‌رود. Deuteronomy 21:10–14 حق یک سرباز بنی‌اسرائیل را برای آمیزش جنسی و ازدواج با چنین زندانی به شرط رعایت مقررات مقرر تأیید می‌کند.

در حالی که برخی از محققان مدرن از قانون به دلیل مشروعیت بخشیدن به اشکال تجاوز جنسی یا بندگی انتقاد می‌کنند، سایر محققان مدرن و همچنین ادبیات خاخامی استدلال می‌کنند که به نظر می‌رسد هدف از این قانون به حداقل رساندن آزاری است که تقریباً به‌طور اجتناب ناپذیری از زنان در نتیجه تسخیر متحمل می‌شوند.

Deuteronomy 21:10–14 بیان می‌کند که موسی گفت:

چون برای جنگ با دشمنان خود بیرون روی، و یهوه خدای تو ایشان را به دست تو تسلیم کند، و ایشان را به اسیری ببری، و در میان اسیران زن زیبایی ببینی، و او را بخواهی و او را به همسری خود بگیری، آنگاه او را به خانه خود بیاور، و سرش را بتراشد و ناخن‌هایش را کوتاه کند، و جامه اسارت خود را از تن بیرون کند، و در خانه تو بماند، و برای پدر و مادرش یک ماه کامل سوگواری کند، و پس از آن می‌توانی به او درآیی، و شوهر او باشی، و او همسر تو خواهد بود. و اگر از او خوشت نمی‌آید، او را به هر جا که می‌خواهد رها کن، اما او را به هیچ قیمتی نفروش. با او مانند یک برده رفتار نکن، زیرا او را خوار و ذلیل کرده‌ای.^[۱]

</ref>}}

• زنان در کتاب مقدس