زیارتگاه آلتوتینگ

زیارتگاه مریم عذرا آلت‌اوتینگ
کلیسای کوچک مقدس آلت‌اوتینگ (Gnadenkapelle Altötting)
آلمانی: Gnadenkapelle
نمای بیرونی کلیسای کوچک مقدس، مهم‌ترین زیارتگاه ماری مریم در آلمان
زیارتگاه آلتوتینگ در بایرن واقع شده
زیارتگاه آلتوتینگ
موقعیت در ایالت باواریا، آلمان
زیارتگاه آلتوتینگ در آلمان واقع شده
زیارتگاه آلتوتینگ
زیارتگاه آلتوتینگ (آلمان)
۴۸°۱۳′۳۵″ شمالی ۱۲°۴۰′۳۴″ شرقی / ۴۸٫۲۲۶۳۹°شمالی ۱۲٫۶۷۶۱۱°شرقی / 48.22639; 12.67611
موقعیتآلت‌اوتینگ
کشورآلمان
مذهبکاتولیک رومی
وبگاهوبگاه رسمی
تاریخچه
تأسیسحدود ۷۰۰ میلادی (بنای اولیه)
موسسنامشخص (دوره آگیلولفینگ)
اهدامریم (مریم عذرا)
معماری
وضعیتفعال
وضعیت کاربردیزیارتگاه ملی و کلیسای کوچک مقدس
ثبت تاریخیبنای میراث فرهنگی باواریا
معمارنامشخص (بازسازی‌های مختلف در طول قرون)
نوع معماریکلیسای هشت‌ضلعی (بخش قدیمی)
معماری مذهبیمعماری پیش‌رومانسک و گوتیک
سال ساختقرن ۸ تا ۱۵ میلادی
مشخصات
طولنامشخص
عرضنامشخص
ارتفاعنامشخص
مصالح ساختمانیسنگ و آجر
زنگ‌هادارد
موقعیت جغرافیایی
اسقف‌نشیناسقف‌نشین پاسائو
روحانی
اسقفاشتفان اوستر (Stefan Oster)
غیر روحانی
ارگانیستدارد

زیارتگاه مریم عذرا (به آلمانی: Gnadenkapelle) در شهر آلت‌اوتینگ، قلب مذهبی ایالت باواریا و مهم‌ترین زیارتگاه ماری در آلمان محسوب می‌شود. این بنا که هسته اولیه آن به حدود سال ۷۰۰ میلادی بازمی‌گردد، سالانه پذیرای بیش از یک میلیون زائر از سراسر جهان است.[۱] شهرت جهانی این زیارتگاه به دلیل وجود مجسمه «مدونای سیاه» و سنت دیرینه نگهداری قلب پادشاهان خاندان ویتلزباخ در این مکان مقدس است.[۲]

تاریخچه و معجزه آلت‌اوتینگ

بنای اولیه کلیسا یک ساختمان هشت‌ضلعی متعلق به دوره پیش‌رومانسک است که قدیمی‌ترین بخش معماری مذهبی در باواریا به شمار می‌آید. اهمیت این زیارتگاه در سال ۱۴۸۹ میلادی پس از گزارش یک معجزه دوچندان شد؛ طبق روایات، کودکی که غرق شده بود، پس از دعا در برابر مجسمه مریم عذرا دوباره زنده شد.[۳] از آن زمان، این مکان به «لورد آلمان» شهرت یافت و ساختمان‌های جانبی به سبک گوتیک به بنای اصلی هشت‌ضلعی افزوده شد.[۴]

مدونای سیاه و فضای داخلی

در مرکز محراب نقره‌ای کلیسا، مجسمه چوبی مریم عذرا متعلق به قرن چهاردهم قرار دارد که به دلیل دود شمع‌های بی‌شمار در طول قرن‌ها، به رنگ سیاه درآمده و به «مدونای سیاه[۵]» معروف شده است.[۶] دیوارهای بیرونی و داخلی کلیسا با هزاران تابلوی کوچک[۷] پوشیده شده است که زائران به شکرانه شفای بیماران یا برآورده شدن حاجاتشان به کلیسا هدیه داده‌اند.

آرامگاه قلب‌های سلطنتی

یکی از منحصربه‌فردترین سنت‌های این زیارتگاه، نگهداری قلب پادشاهان و شاهزادگان باواریا در گلدان‌های نقره‌ای است. طبق وصیت بسیاری از اعضای خاندان سلطنتی ویتلزباخ، از جمله لودویگ دوم (پادشاه افسانه‌ای باواریا)، قلب آن‌ها پس از مرگ در این مکان و در نزدیکی مجسمه مریم عذرا دفن شده است[۸] تا نشانه‌ای از وفاداری ابدی آن‌ها به مذهب کاتولیک باشد.[۹] این زیارتگاه در طول قرن‌ها مورد تکریم پاپ‌های متعددی از جمله پاپ بندیکت شانزدهم بوده است.[۱۰]

نگارخانه

منابع

  1. ↑ Chaudhry, S. (2018). Bavaria: Northern Highlands and South. Rough Guides. p. 235. ISBN 978-0241306307.
  2. ↑ Vunworth, Jeff (2022). Amazing Churches of the World. Amber Books Ltd. p. 124. ISBN 978-1838861759.
  3. ↑ Nussbaum, Norbert (2000). German Gothic Architecture. Yale University Press. p. 245.
  4. ↑ Scott, A. (2019). Central Europe Travel Guide. Lonely Planet. p. 192. ISBN 978-1786574763.
  5. ↑ ( به انگلیسی: Black Madonna)
  6. ↑ Knopp, Gisbert (2015). The Great Cathedrals of Germany. Ullmann. p. 280. ISBN 978-3848008438.
  7. ↑ ( به انگلیسی: Votive offerings)
  8. ↑ پیکر لودیگ دوم در کلیسای سن میشائیل (St. Michael) در مونیخ دفن شده است. سنت جداسازی قلب از بدن (Herzbestattung) یک رسم قدیمی برای نشان دادن ارادت قلبی فرمانروایان به مریم مقدس در این زیارتگاه بوده است.
  9. ↑ "Altötting Pilgrimage". Grove Art Online. Oxford University Press. 2003. p. 142.
  10. ↑ Hourihane, Colum (2012). The Grove Encyclopedia of Medieval Art. Oxford University Press. p. 530. ISBN 978-0195395365.

پیوند به بیرون