زیگیسموند، دوک باواریا
| زیگموند | |
|---|---|
 دوک زیگموند بر روی یک نقاشی تاریخی | |
| دوک باواریا-مونیخ | |
| سلطنت | ۱۴۶۰ – ۱۴۶۷ میلادی (به عنوان حاکم مشترک و سپس انفرادی باواریا-مونیخ) |
| پیشین | آلبرشت چهارم (خردمند) |
| جانشین | آلبرشت چهارم (خردمند) |
| زاده | ۲۶ ژوئیهٔ ۱۴۳۹ |
| درگذشته | ۱ فوریهٔ ۱۵۰۱ (۶۱ سال) شِلوْس بلوتن‌بورگ در نزدیکی مونیخ |
| آرامگاه | فراوئن‌کیرشه مونیخ (در مقبره امپراتور لودویگ باواریا) |
| خاندان | ویتلْزبلاخ |
| پدر | آلبرشت سوم |
| مادر | آنا فون براون‌شوایگ-گروبن‌هاگن |
زیگموند (به آلمانی: Siegmund) (که با نام زیگیسموند نیز شناخته می‌شود؛ زادهٔ ۲۶ ژوئیهٔ ۱۴۳۹؛ درگذشتهٔ ۱ فوریهٔ ۱۵۰۱ در کاخ بلوتنبرگ) از خاندان ویتلسباخ، از سال ۱۴۶۰ میلادی تا زمان کناره‌گیری‌اش از قدرت در سال ۱۴۶۷، دوک بایرن-مونیخ بود. او پس از کناره‌گیری، منطقهٔ داخاو را به عنوان قلمرو اختصاصی خود حفظ کرد. زیگموند به عنوان یکی از نخستین حاکمان خاندان ویتلسباخ، به شکلی گسترده از هنرهای تجسمی حمایت کرد و از این طریق سهم بسزایی در شکوفایی سبک گوتیک پسین در بایرن قدیم (آلت‌بایرن) داشت.
حمایت از هنر و مذهب
زیگموند از کلیساها و صومعه‌ها حمایت می‌کرد و در سال ۱۴۶۸ میلادی سنگ بنای ساختمان جدید فرائن‌کیرشه مونیخ را به سبک گوتیک و در مکان یک بنای قدیمی‌تر به سبک رمانسک بنا نهاد. این دوک هنرپذیر، در کنار کارهای دیگر، دستور توسعهٔ مقر اقامت خود یعنی کاخ بلوتنبرگ را صادر کرد و به زیباسازی آلتر هوف در مونیخ پرداخت؛ او همچنین به نگهداری طاووس‌ها و دیگر پرندگان علاقه داشت. از میان هنرمندان برجستهٔ دوران او می‌توان به نقاشانی چون یان پولاک و گابریل مِـلِسکیرشر، معمار بزرگ یورگ فون هالشپاخ و مجسمه‌ساز نامدار اراسموس گراسر اشاره کرد.
یادداشت‌ها و کتابشناسی
منابع
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Siegmund (Bayern)». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶.
- دوکهای بایرن
- خاندان ویتلسباخ
- اهالی آلمان در سده ۱۵ (میلادی)
- درگذشتگان ۱۵۰۱ (میلادی)
- زادگان ۱۴۳۹ (میلادی)