ساحل‌نشین اتریش

ساحل‌نشین اتریش

Österreichisches Küstenland  (آلمانی)
Litorale austriaco  (ایتالیایی)
Austrijsko primorje  (کرواتی)
Avstrijsko primorje  (اسلوونیایی)
Oszترák Tengermellék  (مجاری)
ساحل‌نشین اتریش
۱۸۴۹–۱۹۱۹
پرچم ساحل‌نشین اتریش
پرچم
نشان ملی ساحل‌نشین اتریش
نشان ملی
سرود: کاروکا
(خداوند پادشاه را حفظ کند)
ساحل‌نشین اتریش در محدوده سیسلتنیا در سال ۱۹۱۴
ساحل‌نشین اتریش در محدوده سیسلتنیا در سال ۱۹۱۴
وضعیتبخشی از اتریش-مجارستان
پایتختتریسته
زبان(های) رایجایتالیایی، اسلوونیایی، کرواتی، آلمانی
دین(ها)
کلیسای کاتولیک
حکومتفرماندار
امپراتور اتریش 
• ۱۸۴۸–۱۹۱۶
فرانتس یوزف یکم
• ۱۹۱۶–۱۹۱۸
کارل یکم
فرماندار تریسته 
• ۱۸۴۹–۱۸۵۰
یوهان فون گریمشیتس
• ۱۹۱۵–۱۹۱۸
آلفرد فون فریس-اسکنه
لندتاگ (مجلس ایالتی)
دوره تاریخیتاریخ مدرن
۴ مارس ۱۸۴۹
۱۰ سپتامبر ۱۹۱۹
جمعیت
• ۱۹۱۰
۸۹۴۲۸۷
پیشین
پسین
پادشاهی ایلیریا
مارچ جولیان

ساحل‌نشین اتریش (به آلمانی: Österreichisches Küstenland) یکی از سرزمین‌های پادشاهی و تقسیمات اداری کلیدی در امپراتوری اتریش و بعدها اتریش-مجارستان بود که در کرانه دریای آدریاتیک قرار داشت. این قلمرو در سال ۱۸۴۹ میلادی از ادغام سه منطقه با پیشینه‌های تاریخی متفاوت یعنی شهر آزاد امپراتوری تریسته، مارگراف‌نشین ایستاریا و کنت‌نشین گورتس و گرادیسکا ایجاد شد. ساحل‌نشین اتریش به دلیل دارا بودن بندر تریسته، که شاهرگ اقتصادی و اصلی‌ترین بندر دریایی امپراتوری هابسبورگ محسوب می‌شد، از اهمیت راهبردی فوق‌العاده‌ای برخوردار بود. این منطقه با بافت جمعیتی متکثر شامل اقوام مختلف، تا پایان جنگ جهانی اول تحت حاکمیت اتریش باقی ماند و در نهایت پس از فروپاشی امپراتوری به ایتالیا واگذار گردید.

مدیریت اداری و شکوفایی اقتصادی در آدریاتیک

تأسیس ساحل‌نشین اتریش در میانه سده نوزدهم میلادی، گامی در جهت یکپارچه‌سازی مدیریت بنادر و تقویت نفوذ تجاری امپراتوری در حوضه مدیترانه بود. شهر تریسته به عنوان مرکز اداری این قلمرو، به سرعت رشد کرد و به یکی از بزرگترین قطب‌های تجاری و کشتیرانی در اروپا تبدیل گشت که کالاها را از سراسر جهان به قلب امپراتوری هابسبورگ منتقل می‌کرد. هرچند که سه بخش تشکیل‌دهنده ساحل‌نشین دارای مجالس ایالتی متمایز بودند، اما یک فرماندار کل در تریسته مسئولیت هماهنگی سیاست‌های کلان و امنیت منطقه را بر عهده داشت. توسعه خطوط راه‌آهن جنوبی و ایجاد شرکت‌های بزرگ بیمه و کشتیرانی در این منطقه، ثروت هنگفتی را به خزانه وین سرازیر کرد و ویمار دریایی اتریش را به کانون مدرنیته تبدیل نمود[۱].

تنوع زبانی و چالش‌های ناسیونالیسم در ساحل‌نشین

قلمرو ساحل‌نشین اتریش یکی از متنوع‌ترین ایالت‌های امپراتوری از نظر ترکیب قومیتی بود و جوامع بزرگی از ایتالیایی‌ها، اسلوونیایی‌ها، کروات‌ها و آلمانی‌ها را در کنار هم جای داده بود. در اواخر سده نوزدهم، این تنوع به منشأ تنش‌های فزاینده ناسیونالیستی تبدیل شد که ثبات منطقه را تهدید می‌کرد. در حالی که جمعیت‌های شهری در تریسته و گورتس عمدتاً ایتالیایی‌زبان بودند، مناطق روستایی پیرامون آن‌ها در اختیار اسلاوها قرار داشت که هر یک به دنبال حقوق سیاسی و زبانی بیشتری بودند. این رقابت‌ها با آغاز جنگ جهانی اول و گشوده شدن جبهه نبرد در کوه‌های آلپ و رودخانه ایسون‌زو به اوج خود رسید و پس از شکست اتریش در جنگ، کل این منطقه طبق معاهدات بین‌المللی به پادشاهی ایتالیا ملحق شد تا فصلی جدید در تاریخ این سرزمین ساحلی آغاز گردد[۲].

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Coons, Ronald E. (1975). Steamships, Statesmen, and Bureaucrats: Austrian Policy Towards the Austrian Lloyd. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag. p. 82. ISBN 978-3515019835.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:مکان ناشر (رده)
  2. ↑ Angelo Ara, Claudio Magris: Triest. Eine Stadt am Schnittpunkt der Völker. Zsolnay, Wien 1987, ISBN 3-552-03901-7, p. 145.