ساختمان چانین
ساختمان چانین | |
بنای تاریخی شهر نیویورک ش. 0993
| |
 ساختمان چانین، همانطور که در سال ۲۰۲۲ دیده می‌شود | |
| موقعیت | خیابان چهل و دوم شرقی، پلاک ۱۲۲، منهتن، نیویورک، ایالات متحده |
|---|---|
| مختصات | ۴۰°۴۵′۰۴″ شمالی ۷۳°۵۸′۳۶″ غربی / ۴۰٫۷۵۱۱۱°شمالی ۷۳٫۹۷۶۶۷°غربی |
| ساخت | ۱۹۲۹–۱۹۲۷ |
| معمار | اسلوآن و روبرتسون رنه چمبلان |
| سبک معماری | آرت دکو |
| ش. منبع ثبت ملی | 80002676[۱] |
| ش. NYCL | 0993 |
| تاریخ‌های مهم | |
| افزوده‌شده به فهرست ملی | آوریل ۲۳، ۱۹۸۰ |
| ثبت در NYCL | نوامبر ۱۴، ۱۹۷۸ |
ساختمان چانین (به انگلیسی: Chanin Building، /ˈtʃænɪn/ CHAN-in)، که با نام خیابان چهل و دوم شرقی ۱۲۲ نیز شناخته می‌شود، یک آسمان‌خراش اداری ۵۶ طبقه در مرکز منهتن در شهر نیویورک، ایالات متحده است. این ساختمان در گوشه جنوب غربی خیابان چهل و دوم و خیابان لکسینگتون، نزدیک ترمینال گرند سنترال در شمال و مجاور خیابان چهل و دوم شرقی ۱۱۰ در غرب قرار دارد. این ساختمان به نام اروین اس. چانین، سازنده آن، نام‌گذاری شده است.
این سازه به سبک آرت دکو توسط جان اسلون و تی. مارکو رابرتسون از شرکت اسلون و رابرتسون، با کمک معمار چانین، ژاک دلامار، طراحی شده است. این بنا شامل مجسمه‌های معماری رنه پل چمبلان و همچنین نمای آجری و سفالی است. ارتفاع این آسمان‌خراش به ۲۱۰ متر می‌رسد و سقف آن ۱۹۸ متر ارتفاع دارد و یک مناره ۹.۴ متری بر فراز آن قرار گرفته است. ساختمان چانین شامل عقب‌نشینی‌های متعددی برای مطابقت با قطعنامه منطقه‌بندی ۱۹۱۶ است.
ساختمان چانین در سال‌های ۱۹۲۷-۱۹۲۹ در محل یک انبار، یکی از آخرین مکان‌های توسعه نیافته باقی مانده در اطراف ترمینال گرند سنترال، ساخته شد. پس از افتتاح، ساختمان تقریباً به طور کامل اجاره داده شد و سومین ساختمان بلند در شهر نیویورک بود. در طول سال‌ها، طبقات بالایی شامل یک سینما، عرشه رصد و ایستگاه پخش رادیویی بوده‌اند، در حالی که طبقات پایینی به عنوان دفاتر و ترمینال اتوبوس مورد استفاده قرار می‌گرفتند. این ساختمان در سال ۱۹۷۸ به‌عنوان یکی از بناهای تاریخی شهر نیویورک تعیین شد و در سال ۱۹۸۰ به فهرست ملی اماکن تاریخی اضافه شد.
مکان
این ساختمان در خیابان چهل و دوم شرقی، پلاک ۱۲۲، در محله‌های میدتاون و موری هیل منهتن در شهر نیویورک، ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا واقع شده است. این ساختمان از شرق به خیابان لکسینگتون، از شمال به خیابان چهل و دوم و از جنوب به خیابان چهل و یکم محدود می‌شود.[۲][۳] این قطعه زمین در امتداد خیابان چهل و دوم، ۳۸ متر (۱۲۵ فوت)، در امتداد خیابان چهل و یکم، ۵۳ متر (۱۷۵ فوت) و در امتداد خیابان لکسینگتون، ۶۰.۲ متر (۱۹۷.۵ فوت) طول دارد.[۴] این ساختمان دارای کد پستی مخصوص به خود، ۱۰۱۶۸، است؛ این ساختمان یکی از ۴۱ ساختمان در منهتن است که تا سال ۲۰۱۹ کد پستی مخصوص به خود را داشت.[۵]
ساختمان چانین بخشی از منطقه ترمینال سیتی در اطراف ترمینال گرند سنترال است؛ مستقیماً در غرب آن، خیابان چهل و دوم شرقی، پلاک ۱۱۰ و ساختمان پرشینگ اسکوئر قرار دارند.[۶] هتل هایت گرند سنترال نیویورک روبروی خیابان چهل و دوم واقع شده است.[۶][۷] در حالی که ساختمان سوکونی-موبیل در آن سوی خیابان لکسینگتون واقع شده و ساختمان کرایسلر به صورت مورب در هر دو خیابان قرار دارد.[۶]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ سازمان پارک‌های ملی (۲۰۱۰-۰۷-۰۹). "National Register Information System". National Register of Historic Places. National Park Service.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامNYCL1-NPS4وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ (White، Willensky و Leadon 2010، ص. 314)
- ↑ "Chanins Will Build $12,000,000 Tower; 52-Story Office Building Will Rise in Lexington Avenue, Between 41st and 42d". The New York Times (به انگلیسی). June 22, 1927. ISSN 0362-4331. Archived from the original on February 28, 2020. Retrieved February 28, 2020.
- ↑ Brown, Nicole (March 18, 2019). "Why do some buildings have their own ZIP codes? NYCurious". amNewYork. Retrieved July 8, 2022.
- 1 2 3 (White، Willensky و Leadon 2010، ص. 315)
- ↑ Goldberger, Paul (January 11, 1978). "The Commodore Being Born Again". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Archived from the original on February 29, 2020. Retrieved February 29, 2020.