ساموئل ایزنشتات
ساموئل نواح ایزنشتات | |
|---|---|
שמואל נח אייזנשטדט | |
![]() ایزنشتات (مارس 2008) | |
| زادهٔ | ۱۰ سپتامبر ۱۹۲۳ ورشو، جمهوری دوم لهستان |
| درگذشت | ۲ سپتامبر ۲۰۱۰ (۸۶ سال)[۱] اورشلیم، اسرائیل |
| ملیت | اسرائیلی |
| محل تحصیل | دانشگاه عبری اورشلیم |
| جوایز | جایزه اسرائیل (1973)، جایزه بالزان (1988)، جایزه تحقیقاتی ماکس پلانک (1994)، جایزه یادبود بینالمللی هولبرگ (2006) |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | جامعهشناسی |
| محل کار | دانشگاه عبری اورشلیم |
ساموئل نواح ایزنشتات (به انگلیسی: Shmuel Noah Eisenstadt)؛ (عبری: שמואל נח אייזנשטדט؛ (۱۰ سپتامبر ۱۹۲۳-۲ سپتامبر ۲۰۱۰) جامعهشناس و نویسنده اسرائیلی بود. او در سال ۱۹۵۹ به عنوان استاد در بخش جامعهشناسی دانشگاه عبری اورشلیم منصوب شد.
از سال ۱۹۹۰ تا زمان مرگش در سپتامبر ۲۰۱۰، او استاد بازنشسته بود. وی کرسیهای استادی مهمان بسیاری را در دانشگاه شیکاگو، دانشگاه هاروارد، دانشگاه زوریخ، دانشگاه وین، دانشگاه برن، دانشگاه استنفورد و دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاههای دیگر بر عهده داشت.
ایزنشتات جوایز متعددی از جمله جایزه بالزان و جایزه تحقیقاتی ماکس-پلانک را دریافت کرد. او همچنین برنده جایزه یادبود بینالمللی هولبرگ در سال ۲۰۰۶ بود.
او عضو بسیاری از آکادمیها، از جمله آکادمی هنر و علوم آمریکا و شورای ویراستاران مشورتی مجله تکامل اجتماعی و تاریخ بود.
دختر او ایریت مایر محقق برجسته زبان اشاره اسرائیلی بود.
در حوزه جامعهشناسی، او به عنوان «جامعهشناس جوانان» شناخته شد (پس از یک دوره در «از نسلی به نسل دیگر»، اثری که ارتباط نزدیکی با ایدههای تالکوت پارسونز دارد). با این حال:
تحقیقات ایزنشتات به طور چشمگیری به درک این موضوع کمک کرد که روند مدرن تفسیر اروپامحور از برنامه فرهنگی توسعهیافته در غرب، یک مدل توسعه طبیعی است که در همه جوامع دیده میشود... مدل اروپایی تنها مدل نیست: بلکه صرفاً قدیمیترین مدل بود. این مدل، این روند را آغاز کرد. اما واکنشهای اجتماعی، چه در ایالات متحده آمریکا، کانادا، ژاپن یا در آسیای جنوب شرقی، با معرفهای فرهنگی کاملاً متفاوتی رخ داد. (فرانکفورت روندشائو، ۲۲ مارس ۲۰۰۰)
سابقه و تحصیلات
ایزنشتات در سال ۱۹۲۳ در ورشو، لهستان زاده شد. در اوایل دهه ۱۹۳۰، مادر بیوهاش او را به اورشلیم برد و او از سن ۱۲ سالگی در فلسطین تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۰، ایزنشتات در دانشگاه عبری تحصیل کرد و در آنجا کارشناسی ارشد هنر و دکترا خود را در رشته جامعهشناسی دریافت کرد.[۲] پس از سال تحصیلی ۱۹۴۷-۱۹۴۸، او به اورشلیم بازگشت تا به عنوان استادیار در دپارتمان مارتین بوبر که پایاننامه کارشناسی ارشد خود را زیر نظر او نوشته بود، مشغول به کار شود. ایزنشتات در دانشگاه عبری ماند و در آنجا شروع به تدریس کرد، از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۹ به عنوان رئیس گروه جامعهشناسی خدمت کرد و همچنین چند سالی به عنوان رئیس دانشکده علوم انسانی خدمت کرد.[۲]>
ایزنشتات در درک فرهنگها و تمدنها نقش داشت. به عنوان یک دانشمند علوم اجتماعی، «آیزنشتات بر تعامل بین فرآیندهای فرهنگی و ساختاری تغییر و بر تنشها و تضادهای ذاتی به جای فرآیند یکسان توسعه تمرکز کرده است.»[۳] ایزنشتات در مورد موضوعات گستردهای از تغییر اجتماعی، مدرنیته و تمدنها تحقیق کرد.[۳] یکی از استدلالهای او این است که «بنیادگرایی پدیدهای سنتی نیست، بلکه مدرن است».[۳]
ایزنشتات نظرات خود را با این جمله خلاصه کرد: «من سعی میکنم بفهمم تجربه تاریخی تمدنهای بزرگ چه بوده است... سعی کنم پویاییهای اصلی این تمدنها و چگونگی تبدیل شدن آنها به جوامع مدرن، چگونگی مدرن شدن آنها و چگونگی توسعه برنامههای فرهنگی مختلف مدرنیته را درک کنم.»[۴]
به افتخار مشارکتهای ایزنشتات در جامعهشناسی، اریک کوهن، موشه لیساک و یوری آلماگور کتاب «پویایی اجتماعی تطبیقی: مقالاتی به افتخار اس. ان. آیزنشتات» را گردآوری کردند.[۵] مطالب این کتاب توسط دانشجویان و همکاران سابق آیزنشتات در دپارتمان جامعهشناسی و انسانشناسی اجتماعی دانشگاه عبری اورشلیم نوشته شده است. مقالات مربوط به مضامین اصلی آیزنشتات در مطالعه فرهنگها، نوسازی و تغییر اجتماعی و سیاسی است. کار ایزنشتات به زمینههای مختلف جامعهشناسی، دورههای زمانی و فرهنگها میپردازد و ویراستاران احساس کردند که مفهوم اصلی کار آیزنشتات پویایی اجتماعی است.
افتخارات
- جایزه مکآیور انجمن جامعهشناسی آمریکا در سال ۱۹۶۴؛
- جایزه روچیلد در علوم اجتماعی در سال ۱۹۷۰؛
- جایزه جایزه اسرائیل در علوم اجتماعی در سال ۱۹۷۳؛[۶]
- جایزه بینالمللی بالزان در سال ۱۹۸۸؛
- جایزه ماکس پلانک برای علوم اجتماعی در سال ۱۹۹۴؛
- جایزه آمالفی برای جامعهشناسی و علوم اجتماعی در سال ۲۰۰۱؛
- جایزه تحقیقاتی هومبولت در سال ۲۰۰۲؛
- جایزه EMET در جامعهشناسی در سال ۲۰۰۵؛[۲]
- جایزه یادبود بینالمللی هولبرگ در سال ۲۰۰۶ از پارلمان نروژ. این جایزه به خاطر کارهای برجسته علمی در زمینههای هنر و علوم انسانی، علوم اجتماعی، حقوق و الهیات به ایزنشتات اعطا شد؛
- دکترای افتخاری از دانشگاه ورشو در سال ۲۰۰۵؛
- مدرک افتخاری از دانشگاه هاروارد.
ایزنشتات عضو آکادمی علوم اسرائیل، اعضای افتخاری خارجی انجمن فلسفی آمریکا، وابسته خارجی آکادمی ملی علوم در ایالات متحده، عضو افتخاری خارجی در آکادمی هنر و علوم، پژوهشگر افتخاری خارجی در موسسه جامعهشناسی آکادمی علوم اجتماعی چین، عضو افتخاری مدرسه اقتصاد لندن و علوم سیاسی بود.
در سال 2010 یادنامه، "هویت های جمعی، دولت ها و جهانی شدن. انشا به افتخار ساموئل نواح ایزنشتات» به افتخار ایزنشتات منتشر شد.
آثار منتخب
- نظام سیاسی امپراتوریها (۱۹۶۳)
- نوسازی، اعتراض و تغییر (۱۹۶۶)
- انقلاب و دگرگونی جوامع (۱۹۷۸)
- سنت، تغییر و مدرنیته (۱۹۷۹)
- حامیان، موکلان و دوستان: روابط بین فردی و ساختار اعتماد در جامعه، با لوئیس رونیگر (۱۹۸۴)
- تمدن اروپایی در یک دیدگاه تطبیقی (۱۹۸۷)
- تحول جامعه اسرائیل (۱۹۸۷)
- فرهنگهای عصر محوری (ویراستار) پنج جلدی (۱۹۸۷ و ۱۹۹۲)
- تمدن ژاپن - نگاهی تطبیقی (۱۹۹۶)
- تناقضهای مدرنیته
- تنوع از مدرنیته
- نظریه و مدرنیته (۲۰۰۶)
مطالعه بیشتر
- اریک کوهن، موشه لیساک و اوری آلماگور (ویرایشگران)، ۱۹۸۵، "دینامیک اجتماعی مقایسهای"، مقالاتی به افتخار ساموئل ن. ایزنشتات; انتشارات وستویو، بولدر و لندن.
- کلاوس پلاک و ولفگانگ ک. شولز (ویرایش)، ۱۹۹۳، "سرخوردگی به عنوان یک برنامه: مشارکت در جامعهشناسی ساموئل ن. ایزنشتات"، انتشارات مطالعات آلمانی، واینهایم.
- الیزر بن رافائل و یتزاک استرنبرگ (ویرایش)، ۲۰۰۵، "مقایسه مدرنیته ها: کثرتگرایی در مقابل همگنی؛ مقالاتی در ادای احترام به ساموئل ن. ایزنشتات". بریل: لیدن.
- بنجامین ز. کدار، ایلانا فریدریش سیلبر، و آدام کلاین-اورون، ویراستاران، "پویاییهای تداوم، الگوهای تغییر: بین تاریخ جهان و جامعهشناسی تاریخی تطبیقی." به یاد ساموئل نواح ایزنشتات (اورشلیم، آکادمی علوم و علوم انسانی اسرائیل و موسسه ون لیر، ۲۰۱۷)، ۲۹۰ صفحه.
- ویل، س. ۲۰۱۰ [آخرین مصاحبه 'درباره مدرنیتههای چندگانه، تمدنها و یهودیت باستان: مصاحبهای با پروفسور س. ن. آیزنشتات']، انجمنهای اروپایی ۱۲ (۴): ۴۵۱-۴۶۵.
- گرهارد پریِر، مایکل ساسمن (ویراستاران)، ۲۰۱۶ انواع مدرنیتههای چندگانه، طراحی تحقیقات جدید، لیدن. بریل.
پانویس
- ↑ [http://www.ynetnews.com/articles/0,7340,L-3948435,00.html ساموئل نواح ایزنشتات، برنده جایزه اسرائیل، در 87 سالگی درگذشت]
- 1 2 3 "Shmuel Noah Eisenstadt." Lebenslauf.
- 1 2 3 Wittrock, Bjorn. "Presentation of Shmuel N. Eisenstadt." Norwegian (2006).
- ↑ "۱۴ نفر مدرک افتخاری دریافت میکنند." هاروارد کریمسون ۱۰ ژوئن ۱۹۹۳.
- ↑ انتشارات وستویو، ۱۹۸۵
- ↑ "Israel Prize Official Site – Recipients in 1973 (in Hebrew)".
