سانتی لوکا ئه مارتینا

کلیسای سانتی لوکا ئه مارتینا با بازمانده‌هایی از فروم رم
نمای بیرونی ورودی

سانتی لوکا ئه مارتینا[۱] (انگلیسی: Santi Luca e Martina) نام کلیسایی در شهر رم است که در میان فروم رم و فروم سزار و در نزدیکی طاق سپتیمیوس سوروس واقع شده است. این کلیسا در آغاز وقفِ سنت مارتینا بود که در دوران حکومت الکساندر سوروس به شهادت رسید.

این کلیسا در ابتدا به نام سنت مارتینا، که در سال ۲۲۸ میلادی در دوران سلطنت امپراتور الکساندر سوروس به شهادت رسید، تقدیس شده بود. در سال ۶۲۵، پاپ هونوریوس یکم ساخت کلیسا را سفارش داد. نخستین‌بار در سال ۱۲۵۶ در دوران پاپ الکساندر چهارم بازسازی شد؛ این ساختمان، سازه‌ای مستطیل‌شکل و ساده بود که از سه طرف توسط بناهای دیگر احاطه شده بود تا اینکه در قرن هفدهم توسط نقاش و معمار، پیترو دا کورتونا، بازسازی شد.

در سال ۱۵۷۷، آکادمی سن لوکا، آکادمی نقاشان، پیکرتراشان و معماران در رم تأسیس شد و در سال ۱۵۸۸ این کلیسا به آن واگذار شد و دوباره با نام سن لوکا در سن مارتینا تقدیس شد.[۲] این آکادمی بازسازی‌های جزئی در کلیسا انجام داد و همچنین طرح‌هایی برای ساخت کلیسایی جدید تهیه کرد که به اُتاویانو ماشرینو (۱۵۳۶–۱۶۰۶) نسبت داده شده‌اند. به‌تدریج، آکادمی شروع به تملک املاک مجاور کلیسا کرد.

منابع

  1. ↑ Romecity.it entry
  2. ↑ Jorg Martin Merz, Pietro da Cortona and Roman Baroque Architecture, 2008, Yale University Press, p. 53
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سانتی لوکا ئه مارتینا موجود است.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.