سایبورگ ۲
| سایبورگ ۲ | |
|---|---|
 پوستر فیلم | |
| کارگردان | مایکل شرودر |
| تهیهکننده | آلن سیلور |
| نویسنده | مایکل شرودر مارک گلدمن ران یانور |
| بازیگران | الیاس کوتیاس آنجلینا جولی جک پالانس بیلی دراگو کارن شپرد آلن گارفیلد رنی گریفین |
| موسیقی | پیتر آلن |
| توزیعکننده | تریمارک پیکچرز |
تاریخهای انتشار |
|
مدت زمان | ۹۹ دقیقه |
| کشور | آمریکا |
| زبان | انگلیسی |
| هزینهٔ فیلم | ۵ میلیون دلار |
سایبورگ ۲ (انگلیسی: Cyborg 2) یک فیلم اکشن علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۱۹۹۳ به کارگردانی مایکل شرودر با بازی الیاس کوتیاس و آنجلینا جولی است. این فیلم دنباله مستقیم سایبورگ محصول ۱۹۸۹ با بازی ژان-کلود ون دام و دومین فیلم از سری فیلمهای سایبورگ است.
- در این فیلم آنجلینا جولی در نقش اصلی و الیاس کوتیاس، جک پالانس، بیلی دراگو، کارن شپرد، آلن گارفیلد و رنه گریفین در نقشهای فرعی بازی میکنند.
- سایبورگ ۲ توسط تریمارک پیکچرز در ۲۴ نوامبر ۱۹۹۳ به صورت مستقیم به صورت ویدیویی منتشر شد.
- دنبالهای با عنوان سایبورگ ۳: بازیافت در سال ۱۹۹۴ منتشر شد.
داستان
داستان فیلم در سال ۲۰۷۴، سالها پس از فیلم اصلی، اتفاق میافتد و داستان کَش ریس (آنجلینا جولی)، یک سایبورگ جدید زن نما که برای جاسوسی و ترور شرکتها توسعه داده شده است، را دنبال میکند. او پس از آشکار شدن نقشه سازندگانش برای نابودیاش با استفاده از او به عنوان یک بمبگذار انتحاری برای تصرف یک شرکت رقیب، علیه آنها شورش میکند. در راه، او عاشق مربی رزمی خود میشود و با یک سایبورگ یاغی روبرو میشود.
بازخوردها
- آلن جونز از ریدیو تایمز به فیلم سه ستاره از پنج ستاره داد و آن را «یک فانتزی خشونتآمیز الهام گرفته از بلید رانر» نامید.[۱]
- در سال ۲۰۱۴، مجله انترتینمنت ویکلی، سایبورگ ۲ را به عنوان بدترین فیلم آنجلینا جولی انتخاب کرد.[۲]
- آنجلینا جولی گفته است که پس از دیدن فیلم، «به خانه رفته و حالش بد شد».[۳]
منابع
- ↑ Jones, Alan. "Cyborg 2: Glass Shadow". Radio Times. Archived from the original on March 4, 2016. Retrieved May 18, 2014.
- ↑ Nashawaty, Chris (March 26, 2014). "24 Stars' Worst Movies". Entertainment Weekly. Archived from the original on March 31, 2014. Retrieved May 18, 2014.
- ↑ Rochlin, Margy (June 17, 2001). "FILM; For a Fighting Machine, A 'Bad Girl' Image Is Good". The New York Times. Retrieved May 18, 2014.