سایت آزمایش سمیپالاتینسک

Semipalatinsk-۲۱
نزدیک کورچاتوف (قزاقستان) در قزاقستان قزاقستان
The 18,000 km2 expanse of the Semipalatinsk Test Site (indicated in red), attached to کورچاتوف (قزاقستان) (along the ایرتیش), and near سمیی، as well as قراغندی، and آستانه (قزاقستان). The site comprised an area the size of Wales
مختصات۵۰°۰۷′ شمالی ۷۸°۴۳′ شرقی / ۵۰٫۱۱۷°شمالی ۷۸٫۷۱۷°شرقی / 50.117; 78.717
گونهسایت آزمایش جنگ‌افزار هسته‌ای
مساحت کل۱۸٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۶٬۹۵۰ مایل مربع)
اطلاعات پایگاه
گردانندهاتحاد جماهیر شوروی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۴۹–۸۹)
وضعیتغیرفعال
پیشینه مکان
زمان استفاده۱۹۴۹ – ۱۹۹۱
آزمایش‌ها
آزمایش‌های زیربحرانیناشناخته
آزمایش‌های هسته‌ای456 (340 underground and 116 aboveground)[۱]

سایت آزمایشی سمیپالاتینسک یا سمیپالاتینسک-۲۱ (به روسی: Семипалатинск-۲۱) که با نام چندضلعی نیز شناخته می‌شود، محل اصلی آزمایش‌های سلاح هسته‌ای در اتحاد جماهیر شوروی بود. این شهر در شهرستان ژاناسمی، استان آبای، قزاقستان، در جنوب دره رودخانه ایرتیش واقع شده است. محل آزمایش‌های هسته‌ای بخشی از جمهوری سوسیالیستی شوروی قزاقستان سابق بود. ساختمان‌های علمی محل آزمایش در فاصلهٔ ۱۵۰ کیلومتر (۹۳ مایل) از غرب شهر سمیپالاتینسک، که بعداً به «سمیی» تغییر نام داد، نزدیک مرز استان قزاقستان شرقی و پاولودار قرار داشتند. بیشتر آزمایش‌های هسته‌ای در مکان‌های مختلفی در غرب و جنوب، و برخی تا استان قراغندی، انجام می‌شدند.

اتحاد جماهیر شوروی از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۸۹ میلادی، بدون توجه به تأثیر رادیواکتیوی بر مردم محلی یا محیط زیست، تعداد ۴۵۶ آزمایش هسته‌ای در سمیپالاتینسک انجام داد. تأثیر کامل قرار گرفتن در معرض تشعشعات برای سال‌های زیادی توسط مقامات شوروی پنهان نگه داشته شده بود و تنها از زمان بسته شدن محل آزمایش در سال ۱۹۹۱ آشکار شد.[۲] طبق برآوردهای کارشناسان قزاق، ۱٫۵ میلیون نفر در طول این سال‌ها در معرض بارش رادیواکتیو قرار گرفتند.[۳]

از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۲، یک عملیات مشترک مخفی از دانشمندان و مهندسان هسته‌ای قزاق، روسی و آمریکایی، مقداری زباله پلوتونیوم را در تونل‌های کوهستانی کشف و ضبط کرد.

سایت آزمایش سمیپالاتینسک شاهد انفجار اولین بمب اتمی شوروی و اولین بمب هیدروژنی آزمایش شده در هوا بود. در طول ۴۰ سال، یک چهارم از کل آزمایش‌های هسته‌ای تاریخ در این سایت انجام شده است. از زمان تعطیلی سایت، در ۲۹ آگوست ۱۹۹۱، سایت آزمایش سمیپالاتینسک به بهترین سایت آزمایش هسته‌ای جهان از نظر تحقیقات تبدیل شده است و تنها سایت در جهان است که در تمام طول سال برای عموم باز است.[۴]

منابع

  1. ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب <ref>‎ غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام Kassenova وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
  2. ↑ "Slow Death In Kazakhstan's Land Of Nuclear Tests". RadioFreeEurope/RadioLiberty (به انگلیسی). 2011-08-29. Retrieved 2015-08-31.
  3. ↑ Yan, Wudan (2019-04-03). "The nuclear sins of the Soviet Union live on in Kazakhstan". Nature (به انگلیسی). 568 (7750): 22–24. Bibcode:2019Natur.568...22Y. doi:10.1038/d41586-019-01034-8. PMID 30944496.
  4. ↑ "Semipalatinsk Test Site: How to Visit, History and Future". Caravanistan (به انگلیسی). Retrieved 2018-02-01.

پیوند به بیرون

الگو:Military testing centers in Kazakhstan

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.