سایت باستانی جینشا
 | |
| مکان | China |
|---|---|
| منطقه | Sichuan |
| مختصات | ۳۰°۴۰′۵۲″شمالی ۱۰۴°۰۰′۴۵″شرقی / ۳۰٫۶۸۱۱۸۳°شمالی ۱۰۴٫۰۱۲۶۰۲°شرقی |
| مساحت | ۳ کیلومتر مربع (۱٫۲ مایل مربع) |
| تاریخ | |
| دورهها | Shang dynasty and/or Western Zhou dynasty |
| فرهنگها | Shi'erqiao (1200–800 BC) |
| اطلاعات بیشتر | |
| کشفشده | ۸ فوریه ۲۰۰۱ |
| وبگاه | |
جینشا (چینی: 金沙; پینیین: Jīnshā) یک محوطه باستانشناسی در بخش چینگیانگ شهر چنگدو، پایتخت استان سیچوان چین است. این مکان یکی از مهمترین کشفهای باستانشناسی چین در قرن بیستویکم بهشمار میرود.[۱] این محوطه در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو و نیز در فهرست «محوطههای مهم حفاظتشده در سطح ملی» ثبت شده است.[۱][۲] مرکز اطلاعات اینترنتی چین جینشا را در رتبه پنجم فهرست ده کشف بزرگ باستانشناسی سال ۲۰۰۱ قرار داده است.[۳]
در سال ۲۰۰۷، موزه جینشا برای نمایش آثار و یافتههای بهدستآمده از این محوطه ساخته شد. از جمله آثار شاخص آن میتوان به «پرنده خورشیدی طلایی»، «نقاب طلایی خندان» و «تندیسهای سنگی زانوزده» اشاره کرد. «پرنده خورشیدی طلایی» امروزه بهعنوان یکی از نمادهای ملی چین از سوی اداره ملی میراث فرهنگی شناخته میشود.[۴] محوطه جینشا شامل بخشهای باستانشناسی متعددی است، از جمله مِییوان، لانیوان و تییویو گونگیوان.
پس از افول سانشینگدوی، جینشا بهعنوان پایتخت ایالت شو در دوران دودمان شانگ یا ژو باختری پدیدار شد. این تمدن میان سالهای ۵۰۰ تا ۲۰۰ پیش از میلاد، احتمالاً بهدلیل انقلاب سیاسی، زمینلرزه یا سیلاب، از میان رفت.
در سال ۲۰۱۳، شبکه هیستوری آسیا مستندی یکساعته به زبان انگلیسی با نام شهر گمشده جینشا تولید کرد که با همکاری مرکز ارتباطات بینالمللی چین (CICC) ساخته شد. مجری این مستند دکتر اگنس شو، باستانشناس چینی–آمریکایی بود. این قسمت بخشی از مجموعه مستند اسرار چین است.[۵]
کشف
این محوطه بهصورت تصادفی در ۸ فوریه ۲۰۰۱ کشف شد.[۱][۶]: 252 [۷]: 7 [۸]: ۱۷۰ در هنگام ساخت مجتمع مسکونی «شوفِنگ هوایوآنچِنگ» (蜀風花園城) توسط شرکت توسعه املاک چین، در پنج کیلومتری مرکز چنگدو، کانالی کشف شد که درون آن اشیایی از جنس برنز، یشم، سنگ و عاج قرار داشت.[۶]: 251 [۷]: ۷ بلافاصله مؤسسه آثار فرهنگی و باستانشناسی شهرداری چنگدو گروهی را برای بررسی و حفاظت از محل اعزام کرد.[۶]: ۲۴۷ در ۹ فوریه، حفاریهای پیرامون کانال آغاز شد.
اصطلاح «محوطه جینشا» پس از کشف سال ۲۰۰۱ بهکار گرفته شد.[۶]: ۲۵۵ این عنوان به پژوهشها و کاوشهای کوچکتری اشاره دارد که از سال ۱۹۹۵ در مساحتی حدود ۳ کیلومتر مربع انجام شده بود.[۶]: 247 [۷]: ۷ پیش از سال ۲۰۰۱، مؤسسه باستانشناسی چنگدو در منطقه «هوانگژونگچون» (黃忠村) مطالعات میدانی و حفاریهایی انجام داده بود.[۶]: ۲۵۲–۲۵۳ این فعالیتها بهویژه در مکانهای «سانهه هوایوآن» (三合花園) و «جیندو هوایوآن» (金都花園) بین سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ صورت گرفت.[۶]: ۲۵۲–۲۵۳ پژوهشها نشان میدهد این محوطهها بازمانده تمدنی بزرگ از اواخر دودمان شانگ و اوایل ژو باختری هستند.[۱][۶]: ۲۵۲, ۲۶۸
| یافته باستانشناسی | تعداد کشفشده |
|---|---|
| ساختمانها | ۵۰ |
| کورهها | ۳۰ |
| گورها | ۳۰۰ |
| چالههای خاکستر | ۱٬۰۰۰ |
| آثار طلایی | ۴۰ |
| آثار برنزی | ۷۰۰ |
| آثار یشمی | ۹۰۰ |
| آثار سنگی | ۳۰۰ |
| سفالینهها | ۱۰٬۰۰۰ |
| آثار عاج و استخوان | ۴۰ |
منابع
- 1 2 3 4 "Jinsha Site Museum". english.jinshasitemuseum.com. Archived from the original on 2021-05-15. Retrieved 2021-05-16.
- ↑ Bai, Lu; Zhou, Shuang-Lin (2012-11-01). "Issues of In Situ Conservation at Jinsha, People's Republic of China". Conservation and Management of Archaeological Sites. 14 (1–4): 263–272. doi:10.1179/1350503312Z.00000000022. ISSN 1350-5033. S2CID 110648134.
- ↑ "Top Ten Archaeological Discoveries of 2001". www.china.org.cn. Retrieved 2021-05-25.
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:3وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ "Documentary Film: The Lost City of Jinsha (2012) | US-China Institute". china.usc.edu (به انگلیسی). Retrieved 2021-05-26.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Zhangyi, Zhu; Qing, Zhang; Fang, Wang (2003). "The Jinsha Site: An Introduction". Journal of East Asian Archaeology. 5 (1): 247–276. doi:10.1163/156852303776172935. ISSN 1387-6813.
- 1 2 3 4 خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:1وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ Shi, Jinsong (2014-01-17). "A discussion on the identity of the stone human figures unearthed at the Jinsha Site". Chinese Archaeology. 14 (1). doi:10.1515/char-2014-0018. ISSN 2160-5068. S2CID 193680530.
پیوند به بیرون
