سرزمین‌های موروثی هابسبورگ
سرزمین‌های موروثی هابسبورگ ( به آلمانی: Habsburgische Erblande) به مجموعه‌ای از ایالت‌ها و قلمروها در اروپای مرکزی اطلاق می‌شد که هسته مرکزی و دائمی قدرت خاندان هابسبورگ را تشکیل می‌دادند. برخلاف پادشاهی‌های انتخابی مانند بوهم یا مجارستان که هابسبورگ‌ها باید برای نشستن بر تخت آن‌ها با اشراف محلی توافق می‌کردند، این سرزمین‌ها میراث مستقیم و تقسیم‌ناپذیر این دودمان محسوب می‌شدند. مرکزیت این قدرت در شهر وین قرار داشت و این مناطق پایگاه اصلی مالی و نظامی امپراتورهای مقدس روم برای حفظ قدرت در برابر رقبای داخلی و خارجی بودند.
تقسیم‌بندی‌های جغرافیایی و اداری
سرزمین‌های موروثی از نظر جغرافیایی به چندین گروه اصلی تقسیم می‌شدند که هسته آن‌ها آرشیدوک‌نشین اتریش در بالا و پایین رودخانه انس[الف] بود. گروه دوم موسوم به «اتریش داخلی[ب]» شامل دوک‌نشین‌های اشتایرمارک، کارینتیا و کارنیولا[پ] می‌شد که وظیفه حفاظت از مرزهای جنوبی را بر عهده داشتند. گروه سوم شامل کنت‌نشین تیرول و فورآرلبرگ[ت] بود و گروه چهارم که به «اتریش دوردست» شهرت داشت، شامل مجموعه‌ای از زمین‌های پراکنده در جنوب غربی آلمان و منطقه آلزاس[ث] در طول تاریخ بارها میان آلمان و فرانسه دست‌به‌دست شده است. بود که نفوذ هابسبورگ‌ها را در کرانه رود راین تضمین می‌کرد[۱].
جایگاه قانونی در امپراتوری مقدس روم
در ساختار پیچیده امپراتوری مقدس روم، سرزمین‌های موروثی به عنوان بخشی از «حوزه انتخابیه اتریش» سازماندهی شده بودند. هابسبورگ‌ها از طریق این قلمروها حق شرکت در جلسات رایشتاگ یا پارلمان امپراتوری را داشتند. با این حال، حاکمان هابسبورگ به واسطه «امتیاز بزرگ» که سندی جعلی اما به رسمیت شناخته شده بود، از استقلال داخلی گسترده‌ای در این مناطق برخوردار بودند. این سند به آن‌ها اجازه می‌داد تا بدون دخالت امپراتور (که در اکثر مواقع خودشان بودند)، به اداره امور قضایی و مالی این ایالت‌ها بپردازند و حاکمیت مطلق خود را بر این مناطق تثبیت کنند[۲].
جنگ‌های مذهبی و تمرکز قدرت
دوران اصلاحات پروتستانی چالش بزرگی برای سرزمین‌های موروثی بود، چرا که بخش بزرگی از اشراف و توده‌های مردم در این مناطق به آیین جدید گرایش پیدا کردند. با این حال، هابسبورگ‌ها با استفاده از نهادهای مذهبی کاتولیک و نیروی نظامی، جنبش ضد اصلاحات[ج] را در این قلمروها با شدت دنبال کردند. پس از پیروزی در نبرد کوه سفید[چ] در سال ۱۶۲۰، قدرت مطلق هابسبورگ‌ها بر سرزمین‌های موروثی تثبیت شد و بسیاری از امتیازات سنتی اشراف محلی به نفع دربار وین لغو گردید. این اقدام راه را برای ایجاد یک دولت متمرکز و مقتدر در قلب اروپا هموار ساخت[۳].
فرمان عمل‌گرایانه و میراث مدرن
در سال ۱۷۱۳ میلادی، امپراتور کارل ششم با صدور «فرمان عمل‌گرایانه[ح]»، قانونی را وضع کرد که بر اساس آن تمامی سرزمین‌های موروثی باید به صورت یکپارچه و تقسیم‌ناپذیر به وارث بعدی منتقل می‌شدند. این قانون که برای تضمین جانشینی دخترش، ماریا ترزا، تدوین شده بود، از تکه‌تکه شدن این قلمروها جلوگیری کرد. با انحلال امپراتوری مقدس روم در سال ۱۸۰۶، این سرزمین‌های موروثی به هسته اصلی امپراتوری جدید اتریش تبدیل شدند. میراث سیاسی و اداری این مناطق تا زمان فروپاشی اتریش-مجارستان در پایان جنگ جهانی اول، ستون فقرات قدرت هابسبورگ‌ها باقی ماند[۴].
جستارهای وابسته
- ماریا ترزا
- فرمان عمل‌گرایانه ۱۷۱۳
- آرشیدوک‌نشین اتریش
یادداشت‌ها
- ↑ به آلمانی: Enns
- ↑ به آلمانی: Innerösterreich
- ↑ به آلمانی: Krain
- ↑ به آلمانی: Vorarlberg
- ↑ به آلمانی: Elsass
- ↑ به آلمانی: Gegenreformation
- ↑ به آلمانی: Schlacht am Weißen Berg
- ↑ به آلمانی: Pragmatische Sanktion
منابع
- ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire: Volume I. Oxford University Press. p. 147. ISBN 978-0198731016.
- ↑ Wilson, Peter (2017). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books. p. 231. ISBN 978-0141047478.
- ↑ Arnold, Benjamin (2004). Princes and Territories in Medieval Germany. Cambridge University Press. p. 189. ISBN 978-0521521482.
- ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. University of Kansas Press. p. 254. ISBN 978-0700602049.
- تاریخ آلمان
- ایالات امپراتوری آلمان
- تاریخ آلمان بر پایه مکان
- امپراتوری مقدس روم
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه مکان
- تاریخ امپراتوری مقدس روم بر پایه دوره
- سرزمین‌های امپراتوری مقدس روم
- جغرافیای آلمان
- فهرستهای شاهزادهها
- دایره اتریش
- دودمان هاپسبورگ
- ارث
- مناطق اروپا