سرویس استریم موسیقی

سرویس استریم موسیقی (انگلیسی: music streaming service) نوعی سرویس رسانه‌ای پخش جاری آنلاین هستند که عمدتاً بر پخش موسیقی و گاهی دیگر محتواهای صوتی دیجیتال مثل پادکست‌ها تمرکز دارند. این سرویس‌ها معمولاً به صورت اشتراکی ارائه می‌شوند و به کاربران اجازه می‌دهند تا ترانه‌های دارای حق مؤلف را به صورت درخواست از یک کتابخانه مرکزی که توسط سرویس ارائه می‌شود، پخش کنند. برخی از این سرویس‌ها ممکن است سطح رایگان با محدودیت‌هایی مثل تبلیغات و محدودیت‌های استفاده داشته باشند. این سرویس‌ها معمولاً سامانه توصیه‌گر دارند که به کاربران کمک می‌کند بر اساس تاریخچه گوش دادن و دیگر عوامل، ترانه‌های جدیدی کشف کنند که ممکن است از آن‌ها لذت ببرند. همچنین کاربران می‌توانند لیست‌های پخش عمومی ایجاد و با دیگران به اشتراک بگذارند. ممکن است شامل رادیو‌های سفارشی یا پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی نیز باشند.[۱]

سرویس‌های استریم موسیقی (Streaming Services) در دهه ۲۰۱۰ رشد چشمگیری داشتند و در سال ۲۰۱۵ از دانلودهای دیجیتال پیشی گرفتند و به بزرگ‌ترین منبع درآمد در صنعت موسیقی ایالات متحده تبدیل شدند.[۲] از سال ۲۰۱۶ نیز سهم عمده‌ای از درآمد موسیقی را به خود اختصاص دادند.[۳] با توجه به محبوبیت روزافزون این سرویس‌ها، پخش موسیقی (و همچنین پخش محتوای مرتبط با موسیقی در پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری ویدیو) به روش‌های ارزیابی جدول‌های بزرگ موسیقی در زمینهٔ رتبه‌بندی فروش افزوده شد. به همین دلیل، معیار جدیدی به نام «واحد معادل آلبوم» (Album-Equivalent Unit) به وجود آمد تا مصرف آلبوم‌ها را بر اساس موسیقی دیجیتال و پخش‌های آنلاین حساب کند.[۴] این تغییرات همچنین باعث تحول فرهنگی شد، زیرا مصرف‌کنندگان به جای خرید موسیقی به صورت دائمی، بیشتر اجاره موسیقی را ترجیح دادند.[۵]

استفاده‌کنندگان از رسانه‌های سنتی فیزیکی به سمت پلتفرم‌های پخش موسیقی آنلاین حرکت کرده‌اند، زیرا این پلتفرم‌ها به دلیل راحتی، تنوع و مقرون‌به‌صرفه بودن محبوبیت پیدا کرده‌اند.[۶] اما از سوی دیگر، این سیستم مورد انتقاد برخی هنرمندان قرار گرفته است؛ چرا که باعث می‌شود آن‌ها درآمد کمتری از موسیقی خود نسبت به فرمت‌های فیزیکی داشته باشند، به‌ویژه با مدل‌های پرداخت بر اساس هر پخش (Pay-Per-Stream). منتقدان می‌گویند که هنرمندان در این سیستم ممکن است تنها کسری از یک سنت برای هر پخش دریافت کنند، در حالی که سرویس‌های پخش مانند اسپاتیفای ارزش خود را سه برابر کرده‌اند بدون اینکه پرداخت‌های بیشتری به هنرمندان دهند.[۷] این موضوع یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های سرویس‌های پخش موسیقی به حساب می‌آید.[۸][۹][۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Vinyl records outsell CDs for first time in decades". BBC News (به انگلیسی). 2023-03-13. Retrieved 2024-05-04.
  2. ↑ Farrha Khan (2016-03-22). "Streaming overtakes digital downloads as top music industry money maker". TechRadar (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-04.
  3. ↑ "News and Notes on 2016 RIAA Shipment and Revenue Statistics" (PDF). Recording Industry Association of America.
  4. ↑ "Forget Selling Albums — Artists Can Now Go Platinum Via Streaming". NPR. 2016-02-01.
  5. ↑ "Streaming music is going to officially take over the world this year". CNET (به انگلیسی). Retrieved 2024-05-04.
  6. ↑ Hsu, Chiehwen Ed; Raj, Yeshwant S.; Sandy, Bob (2021-08-10). "Music streaming characteristics and emotional consumption as determinants of consumer satisfactions and intention to purchase". Contemporary Management Research. 17 (3): 157–188. doi:10.7903/cmr.20647. ISSN 1813-5498.
  7. ↑ Review, The Regulatory (2024-05-30). "The Inequalities of Digital Music Streaming | The Regulatory Review". www.theregreview.org (به انگلیسی). Retrieved 2024-11-16.
  8. ↑ "What Are the Best Music Streaming Services?".
  9. ↑ Sisario, Ben (7 May 2021). "Musicians Say Streaming Doesn't Pay. Can the Industry Change?". The New York Times.
  10. ↑ "Streaming platforms aren't helping musicians – and things are only getting worse". The Guardian (به انگلیسی). 2020-11-13. ISSN 0261-3077. Retrieved 2024-05-04.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.