سر بریدن هولوفرنس به‌دست جودیت (کاراواجو)

جودیت سر بریدن هولوفرنس
ایتالیایی: Giuditta e Oloferne
هنرمندکاراواجو
سالح. ۱۵۹۸–۱۵۹۹ یا ۱۶۰۲
موادOil on canvas
ابعاد
۱۴۵ cm × ۱۹۵ cm (۵۷ اینچ × ۷۷ اینچ)
مکانگالری ملی هنر آنتیکا، رم
مختصات۴۱°۵۴′۱۲٫۶۵″ شمالی ۱۲°۲۹′۲۴٫۷۵″ شرقی / ۴۱٫۹۰۳۵۱۳۹°شمالی ۱۲٫۴۹۰۲۰۸۳°شرقی / 41.9035139; 12.4902083

جودیت سر بریدن هولوفرنس (کاراواجو) یک نقاشی از این قسمت از کتاب مقدس اثر هنرمند باروک ایتالیایی، کاراواجو، است که در ح. ۱۵۹۸ – ۱۵۹۹ یا ۱۶۰۲،[۱] که در آن بیوه جودیت پس از ضیافتی در چادر هولوفرنس، ژنرال آشوری، ماند و سپس پس از مستی او را سر برید.[۲] این نقاشی در سال ۱۹۵۰ دوباره کشف شد و بخشی از مجموعه گالری ملی هنر آنتیکا در رم است. نمایشگاه «دنترو کاراواجو» در پالازو رئاله، میلان (سپتامبر ۲۰۱۷ - ژانویه ۲۰۱۸)، به دلیل استفاده از طرح‌های زیر نور که در آثار اولیه کاراواجو دیده نمی‌شود اما از ویژگی‌های آثار بعدی اوست، تاریخ ۱۶۰۲ را پیشنهاد می‌کند. کاتالوگ نمایشگاه (اسکیرا، ۲۰۱۸، صفحه ۸۸) همچنین به روایت هنرمند زندگینامه‌نویس، جیووانی باگلیون، اشاره می‌کند که این اثر توسط بانکدار جنوا، اوتاویو کاستا، سفارش داده شده است.

نقاشی دومی با همین موضوع (به پایین مراجعه کنید) و مربوط به سال ۱۶۰۷ که توسط چندین متخصص به کاراواجو نسبت داده شده اما هنوز توسط دیگران مورد اختلاف است، در سال ۲۰۱۴ به‌طور اتفاقی دوباره کشف شد و در ژوئن ۲۰۱۹ با عنوان «جودیت و هولوفرنس» به فروش رسید.[۳]

موضوع

کتاب تثنیه ای جودیت شرح می‌دهد که چگونه جودیت با فریب دادن هولوفرنس، سردار سوری، به مردم خود خدمت کرد. جودیت هولوفرنس را مست می‌کند، سپس شمشیر او را می‌گیرد و او را می‌کشد: «به رختخوابش نزدیک شد و موهای سرش را گرفت» (Judith 13:7–8).

کاراواجو لحظه‌ای را انتخاب کرد که به نظرش بیشترین تأثیر دراماتیک را داشت: لحظه سر بریدن. این پیکره‌ها در صحنه‌ای کم‌عمق، با نورپردازی نمایشی از پهلو، و جدا از پس‌زمینه سیاه جوهری قرار گرفته‌اند. آبرا، خدمتکار جودیت، در کنار معشوقه‌اش در سمت راست ایستاده است، در حالی که جودیت دستش را دراز کرده تا تیغه‌ای را در گردن هولوفرنس نگه دارد؛ او که روی شکم دراز کشیده و گردنش کج شده، سرش را به سمت قاتلش می‌چرخاند و آسیب‌پذیر است. عکس‌های اشعه ایکس نشان داده‌اند که کاراواجو هنگام حرکت، محل سر هولوفرنس را تنظیم کرده، آن را کمی از تنه جدا کرده و به آرامی به سمت راست حرکت داده است. چهره‌های سه شخصیت، تسلط هنرمند بر احساسات را نشان می‌دهد، به ویژه چهره جودیت ترکیبی از عزم و انزجار را نشان می‌دهد. آرتمیسیا جنتیلسکی و دیگران عمیقاً تحت تأثیر این اثر قرار گرفتند.

مدل جودیت احتمالاً فیلید ملاندرونی، فاحشه رومی است که در حدود همین سال برای چندین اثر دیگر کاراواجو ژست گرفته است؛ خود صحنه، به ویژه جزئیات خون و سر بریدن، احتمالاً از مشاهدات او از اعدام عمومی بئاتریس چنسی در سال ۱۵۹۹ الهام گرفته شده است.

نسخه دوم احتمالی

وقتی کاراواجو در ۱۴ ژوئن ۱۶۰۷ ناپل را ترک کرد، دو نقاشی - مریم مقدس با تسبیح و جودیت در حال سر بریدن هولوفرنس - را در استودیویی در ناپل که توسط دو نقاش و دلال هنری فلاندری، لوئیس فینسون و آبراهام وینک، مشترکاً استفاده می‌شد، به جا گذاشت. وینک احتمالاً این دو نقاشی را هنگام ترک ناپل و اقامت در آمستردام در حدود سال ۱۶۰۹ با خود برد. بعدها فینسون نیز به آمستردام نقل مکان کرد. این دو نقاشی دوباره ذکر شده‌اند، این بار در وصیت‌نامه مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۶۱۷ که توسط فینسون در آمستردام تهیه شده است. فینسون در وصیت‌نامه خود سهم خود را از دو نقاشی کاراواجو که از ناپل به‌طور مشترک در اختیار داشتند، برای وینک به ارث گذاشت. فینسون اندکی پس از تنظیم وصیت‌نامه خود درگذشت و وارث او وینک دو سال بعد درگذشت. پس از مرگ وینک، وارثان او تابلوی مریم مقدس تسبیح را پس از سال ۱۶۱۹ به قیمت ۱۸۰۰ فلورین به کمیته‌ای از نقاشان فلاندری و «آماتورها» به رهبری پیتر پاول روبنس برای کلیسای سنت پاول راهبان دومینیکن در آنتورپ فروختند.[۴] در سال ۱۷۸۶، امپراتور جوزف دوم اتریش ابتدا دستور تعطیلی تمام فرقه‌های رهبانی «بی‌فایده» را صادر کرد و سپس نقاشی دیگر کاراواجو را برای مجموعه هنری خود مطالبه کرد. اکنون می‌توان آن را در موزه تاریخ هنر وین تحسین کرد؛ بنابراین، اثر کاراواجو که هدیه‌ای از هنرمندان برجسته آنتورپ و بیانگر ارادت عمیق مذهبی آنها بود، توسط حاکمان اتریشی فلاندر غارت شد.

از اوایل دهه ۱۶۰۰ هیچ اثری از دومین اثر کاراواجو که جودیت را در حال سر بریدن هولوفرنس نشان می‌دهد، که متعلق به مشترک وینک و فینسون بود، وجود نداشت. پیشنهاد شده بود که این اثر با نقاشی موجود در مجموعه بانک اینتسا سانپائولو در ناپل یکی دانسته شود. نقاشی از جودیت در حال سر بریدن هولوفرنس که در سال ۲۰۱۴ در اتاق زیر شیروانی در تولوز کشف شد، توسط برخی از محققان به عنوان اثر گمشده کاراواجو شناخته می‌شود.[۵] برخی دیگر از محققان، هم جودیت تولوز و هم اثر موجود در مجموعه بانک اینتسا سانپائولو را نه تنها آثاری می‌دانند که به دست فینسون نقاشی شده‌اند، بلکه ادعا کرده‌اند که آنها در واقع آثار اصلی فینسون هستند، نه کپی‌هایی از یک کاراواجوی گمشده. نسخه تولوز حتی به عنوان شاهکار فینسون توصیف شده است. هر دو گروه مورخان هنر، انتساب خود را بر اساس ویژگی‌های سبکی و فنی اثر قرار می‌دهند.[۶]

دولت فرانسه ممنوعیت صادرات این نقاشی را اعمال کرد تا آزمایش‌هایی برای تأیید اصالت آن انجام شود.[۷][۸] در فوریه ۲۰۱۹ اعلام شد که این نقاشی پس از آنکه موزه لوور فرصت خرید آن را به قیمت ۱۰۰ میلیون یورو رد کرد، در حراج فروخته خواهد شد.[۹] در عوض، این نقاشی توسط جی. تامیلسون هیل، مجموعه‌دار هنری و مدیر صندوق پوشش ریسک، اندکی قبل از حراج برنامه‌ریزی‌شده، در ژوئن ۲۰۱۹، با مبلغی نامعلوم خریداری شد.[۱۰] مالک جدید، عضو هیئت مدیره موزه هنر متروپولیتن است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ "Judith Beheading Holofernes". www.artble.com. Artble. Retrieved April 2, 2018.
  2. ↑ "Judith 13". biblegateway.com. Retrieved September 27, 2021.
  3. ↑ Alex Greenberger (25 June 2019). "Caravaggio Painting Estimated at $170 M. Sold Privately Ahead of Auction in France". ARTnews. Archived from the original on 28 June 2019. Retrieved 26 June 2019.
  4. ↑ "Report written by Nicola Spinosa on the Toulouse Caravaggio". Archived from the original on 2020-10-25. Retrieved 2020-02-12.
  5. ↑ "Report written by Nicola Spinosa on the Toulouse Caravaggio". Archived from the original on 2020-10-25. Retrieved 2020-02-12.
  6. ↑ BBC World News, 25 June 2019
  7. ↑ "Painting thought to be Caravaggio masterpiece found in French loft". BBC News Online. 12 April 2016. Retrieved 12 April 2016.
  8. ↑ McGivern, Hannah. "'Caravaggio' found in French attic unveiled in Milan". Art Newspaper. Retrieved 26 January 2017.
  9. ↑ Brownc, Mark (28 February 2019). "'Lost Caravaggio' rejected by the Louvre may be worth £100m". The Guardian. Retrieved 1 March 2019.
  10. ↑ Pogrebin, Robin (2019-06-27). "Mystery Buyer of Work Attributed to Caravaggio Revealed". The New York Times (به انگلیسی). ISSN 0362-4331. Retrieved 2019-06-28.

پیوند به بیرون

This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.