سسیل مندلسون بارتولدی
سِسیل شارلوت سوفی مندلسون بارتولدی، با نام خانوادگی اصلی ژانرنو (متولد ۱۰ اکتبر ۱۸۱۷ در لیون؛ متوفی ۲۵ سپتامبر ۱۸۵۳ در فرانکفورت)، همسر فلیکس مندلسون بارتولدی و مادر مورخ کارل مندلسون بارتولدی (۱۸۳۸–۱۸۹۷) و شیمیدان پاول مندلسون بارتولدی (۱۸۴۱–۱۸۸۰) بود.
زندگی
سسیل ژانرنو دختر کوچکتر آگوست ژانرنو (۱۷۸۸–۱۸۱۹) و الیزابت ویلهلمینه ژانرنو (با نام خانوادگی اصلی سوچای دو لا دوبواسییر، ۱۷۹۶–۱۸۷۱) و همچنین نوهی کورنلیوس کارل سوچای، تاجر پارچهی فرانکفورت، بود. پدرش اهل نوشاتل بود، جایی که اجدادش از وال-دوتراوِر [۱] به آنجا مهاجرت کرده بودند. او از سال ۱۸۱۰ کشیش کلیسای اصلاحدین فرانسوی در فرانکفورت بود و جانشین ژان-دانیل سوچای دو لا دوبواسییر شده بود. ژان-دانیل پدربزرگ همسرش الیزابت ("لیلی") بود که آگوست ژانرنو سال ۱۸۱۴ با او ازدواج کرد. خانوادهی سوچای یک خانوادهی اوگنوی (با اعتقادات کالونیستی) بانفوذ در شهر آزاد فرانکفورت بود. شهر آزاد فرانکفورت که یکی از چهار دولتشهر کنفدراسیون آلمان بود کالونیستها را از سال ۱۸۰۶ با لوتریها برابر قرار داده بود. برادر سسیل ژانرنو، کارل ژانرنو، قاضی و نمایندهی مجلس در شهر فرانکفورت شد.
به دلیل ضعف سلامتی پدرش، خانواده در سال ۱۸۱۷ به لیون نقل مکان کرد، جایی که سسیل به دنیا آمد. یک سال بعد، خانواده به فرانکفورت بازگشتند. پدرش در سال ۱۸۱۹ بر اثر سل درگذشت. از آن زمان، بیوهی بیست و دو سالهاش با چهار فرزند خود در خانهی خانوادهی سوچای در «آلته ماینتسر گاسه» در نزدیکی «فارتور» اقامت گزید.[۲]
مندلسون بارتولدی در سال ۱۸۳۶ در فرانکفورت با سسیل ژانرنو آشنا شد، زمانی که او به نمایندگی از یوهان نپوموک شلِبلهی بیمار، رهبری گروه کر سِسیلین را بر عهده داشت. این زوج در ۹ سپتامبر ۱۸۳۶ در خانهی ژانرنوها نامزد کردند. مراسم ازدواج در ۲۸ مارس ۱۸۳۷ در کلیسای اصلاحدین فرانسوی برگزار شد. فلیکس مندلسون بارتولدی ارتباط نزدیکی با خانوادهی همسرش برقرار کرد.
این زوج در مجموع پنج فرزند داشتند که همگی در لایپزیگ، محل اصلی فعالیت فلیکس مندلسون، به دنیا آمدند:
- کارل ولفگانگ پاول (۷ فوریه ۱۸۳۸ – ۲۳ فوریه ۱۸۹۷)
- ماری هلنه پائولین (۲ اکتبر ۱۸۳۹ – ۲۸ اکتبر ۱۸۹۷)
- پاول فلیکس آبراهام (۱۸ ژانویه ۱۸۴۱ – ۱۷ فوریه ۱۸۸۰)
- فلیکس آگوست ادوارد (۱ مه ۱۸۴۳ – ۱۶ فوریه ۱۸۵۱)
- لیلی فانی هنریته الیزابت (۱۹ سپتامبر ۱۸۴۵ – ۱۵ اکتبر ۱۹۱۰)[۳]
مرگ
پس از مرگ همسرش در سال ۱۸۴۷، سسیل بیمار شد. او با پنج فرزند خود به برلین و نزد خویشاوندان همسرش نقل مکان کرد. سسیل مندلسون بارتولدی در ۲۵ سپتامبر ۱۸۵۳ در حین اقامت در فرانکفورت درگذشت. او در آرامگاه خانوادگی ژانرنو و سوچای در قبرستان اصلی (Hauptfriedhof) به خاک سپرده شد. صلیب قبر او در پشت، کتیبهی فرانسوی زیر را دارد: «Elle n’est pas ici; pourquoi chercher parmi les morts ceux, qui sont vivants» (او اینجا نیست؛ چرا زندگان را در میان مردگان میجویید؟). این جمله اقتباسی از کلام کتاب مقدس دربارهی عیسی مسیح برخاسته از مردگان، در انجیل لوقا ۲۴:۵ است که اکنون به سسیل اشاره دارد: «او اینجا نیست. چرا زندگان را در میان مردگان میجویید؟» از آن پس، پسرانش در خانهی باجناق سسیل، یعنی پاول مندلسون بارتولدیِ بانکدار، زندگی کردند و دخترانش در خانهی مادر سسیل در فرانکفورت بزرگ شدند.
در سال ۲۰۰۴، انجمن مندلسون فرانکفورت اقدام به بازسازی قبر فرسودهی سسیل مندلسون کرد. در مراسم تحویل رسمی این قبر بازسازیشده در ۲۲ مه ۲۰۰۵، قطعات موسیقی همسرش اجرا شد.[۳]
یادکرد
گزارشهای معاصر بهطور ویژه بر ظرافت و زیبایی او تأکید میکنند. سباستین هنسل، خواهرزادهی او، وی را چنین توصیف کرده است: «او فوقالعاده باهوش نبود، عمیقاً تحصیلکرده نبود، بسیار بااستعداد نبود، اما معاشرت با او به قدری آرامشبخش و شادابکننده بود که گویی هوای پاک آسمان یا آب چشمهای تازه است». همچنین ادوارد دِورییِنْت در خاطرات خود که ۲۰ سال پس از مرگ او منتشر شد، وی را چنین توصیف میکند: «سسیل یکی از آن زنانی با ظاهر دلپذیر بود که حس آرام و کودکانه و صرفاً نزدیکی با او باید برای هر مردی آرامشبخش و تسلیدهنده میبود. قامتی باریک، با ویژگیهای چهرهای که زیبایی چشمگیری داشتند...» سسیل به عنوان یک طراح و نقاش ماهر نیز شناخته میشد.[۴] مادر ماکس وبر دختر خالهی سسیل بود.
منابع
- ↑ André Vallana: 111 lieux autour du Lac de Neuchâtel à ne pas manquer. Emos Verlag, Köln, ISBN 978-3-7408-1912-5, Kapitel 75: Evole Petitpierre : Mendelsohn manqua un concert pour la visiter, p. 158 f..
- ↑ Ralph Larry Todd: Mendelssohn: A Life in Music Oxford University Press, Oxford 2003, ISBN 0-19-511043-9, S. 324.
- 1 2 "Cécile Mendelssohn Bartholdy". Wikipedia (به آلمانی). 2024-10-22.
- ↑ Katharina Granzin: Schlechte Deals für die Bräute. Im Themenjahr „Stark! Weibliche Lebenswelten in den Leipziger Musikmuseen“ horcht das Bach-Museum auf weibliche Stimmen aus der Bach-Sippe, und das Mendelssohn-Haus zeigt Gemälde und Zeichnungen von Cécile Mendelssohn Bartholdy, in: taz, 3. September 2024, S. 15.