سلامت در قطر

امید به زندگی در قطر

سلامت در قطر در چند دهه گذشته به دلیل سرمایه‌گذاری‌های قابل توجه دولت در حوزه مراقبت‌های بهداشتی، پیشرفت چشمگیری داشته است.[۱] مرگ و میر کودکان از دهه ۱۹۹۰ بیش از پنجاه درصد کاهش یافته است. هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی قطر با ۴٫۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در سال ۲۰۱۴، جزو بالاترین‌ها در خاورمیانه است.[۲] پیشرفت این کشور در حوزه سلامت به دلیل نرخ بسیار بالای چاقی، دیابت و اختلالات ژنتیکی با مشکل مواجه شده است.[۳]

در حال حاضر، پوشش بهداشتی در سراسر کشور است. در سال ۲۰۱۳، نرخ مرگ و میر نوزادان ۷ در هر ۱۰۰۰ تولد زنده بود و امید به زندگی ۷۹ سال بود.[۴]

جمعیت

جمعیت ۲٫۳ میلیون نفری قطر شامل ۷۵ درصد مرد و ۹۴ درصد مهاجر است. در سال ۲۰۱۴، حدود ۲۵۰ هزار نفر از ساکنان این کشور شهروند قطری بودند و میانگین درآمد سالانه آن‌ها حدود ۹۴ هزار دلار آمریکا برآورد می‌شد.[۵]

نگرانی‌های بهداشتی

چاقی

در سال ۱۹۸۰، قطر چهارمین کشور از نظر میزان چاقی در جهان بود. طبق گزارشی در سال ۲۰۱۳، این کشور در رتبه پنجم جهانی از نظر شیوع چاقی قرار گرفت. در همان گزارش آمده است که ۲۲٫۱ درصد از دختران و ۳۳٫۵ درصد از پسران زیر ۲۰ سال در قطر دچار چاقی هستند.[۶]

در سال ۲۰۰۳، حدود ۳۶٫۵ درصد از پسران و ۲۳٫۶ درصد از دختران ۱۲ تا ۱۷ ساله در قطر دچار اضافه‌وزن بودند. پیش‌بینی می‌شد تا سال ۲۰۱۵، ۷۳ درصد از زنان و ۶۹ درصد از مردان این کشور چاق باشند. بر اساس گزارش «انجمن بین‌المللی مطالعه چاقی»، قطر ششمین نرخ بالای چاقی در میان پسران در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را دارد.

یکی از دلایل روند چاقی، کمبود ورزش و شهرهای نامناسب برای عابران پیاده است. قطر، همانند بسیاری از کشورهای نفت‌خیز، در مدت زمانی کوتاه مسیر چندین دهه توسعه را پیموده و از زندگی دشوار و ساده بیابانی به سبک زندگی مدرن با امکانات رفاهی، تهویه مطبوع، خدمتکاران و غذاهای آماده گذر کرده است. با وجود تغییر در نوع مواد غذایی مصرفی، سنت‌های فرهنگی مرتبط با غذا همچنان پایدار مانده‌اند. غذا معمولاً به‌صورت جمعی صرف می‌شود و کنترل میزان مصرف برای هر فرد تقریباً غیرممکن است. در فرهنگ قطری، نخوردن هنگام تعارف غذا رفتاری بی‌احترامی‌آمیز و ناپسند تلقی می‌شود، و چاقی نیز پدیده‌ای عادی و پذیرفته‌شده در جامعه به‌شمار می‌آید.

دیابت

این کشور دارای میان بالاترین نرخ چاقی دیابت و اختلالات ژنتیکی در جهان است. این کشور بالاترین نرخ چاقی در میان پسران در منطقه MENA را دارد.[۷]

از سال ۲۰۱۳، ۱۶ درصد از جمعیت بزرگسالان قطر مبتلا به دیابت بوده‌اند. دولت کمپین‌ها و ابتکارات متعدد را برای مبارزه با افزایش دیابت راه اندازی کرده است؛ تأسیس انجمن دیابت قطر یکی از مهم‌ترین ابتکارات آن است.[۸]

نقص‌های مادرزادی

بر اساس گزارش جهانی «مارچ آو دایمز» دربارهٔ ناهنجاری‌های مادرزادی که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، قطر در میان ۲۰ کشور نخست جهان از نظر تعداد ناهنجاری‌های مادرزادی به ازای هر ۱۰۰۰ تولد قرار داشت. میزان این ناهنجاری‌ها ۷۳٫۴ مورد در هر ۱۰ هزار تولد زنده برآورد شده است. طبق داده‌های همین گزارش، قطر از نظر تعداد ناهنجاری‌های مادرزادی در رتبه شانزدهم جهان قرار دارد، و علت اصلی این مسئله، میزان بالای ازدواج‌های فامیلی در این کشور است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Sillitoe, Paul (2014). Sustainable Development: An Appraisal from the Gulf Region. Berghahn Books. p. 102. ISBN 978-1-78238-371-0.
  2. ↑ "Qatar's 2015 healthcare expenditure worth $5.2bn". Arabian Business. 13 July 2015. Retrieved 23 July 2015.
  3. ↑ "The Richest, Fattest Nation on Earth (It's Not the United States)". The Atlantic. 16 November 2011. Retrieved 23 July 2015.
  4. ↑ "Life expectancy at birth, total (years)". The World Bank. Retrieved 23 July 2015.
  5. ↑ Britnell, Mark (2015). In Search of the Perfect Health System. London: Palgrave. p. 64. ISBN 978-1-137-49661-4.
  6. ↑ Lesley Walker (9 June 2014). "Study: Qatar's weight problem dates back three decades". Doha News. Retrieved 23 July 2015.
  7. ↑ Slackman, Michael (26 April 2010). "Privilege Pulls Qatar Toward Unhealthy Choices". New York Times.
  8. ↑ "Diabetes". Qatar e-Government. Retrieved 23 July 2015.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.