سمفونی شماره ۴ (دورژاک)
| سمفونی شماره ۴ | |
|---|---|
| آنتونین دورژاک | |
 Dvořák in 1879 | |
| مایهنما | دی مینور |
| شمارهٔ اثر | B. ۴۱ |
| آفرینش | ۱۸۷۴ |
| منتشر شده | ۱۹۱۲ |
| موومانها | ۴ |
| نخستین اجرا | |
| تاریخ | ۲۵ مه ۱۸۷۴ |
| مکان | پراگ |
| رهبر ارکستر | بدریخ اسمتانا |
سمفونی شماره چهار در ر مینور اپوس. ۱۳، یک ترکیب کلاسیک موسیقی نوشته شده توسط آنتونین دورژاک است.
این سمفونی در تاریخ ژانویه و مارس ۱۸۷۴ در پراگ توسط دورژاک ساخته شد. اولین اجرا در ۲۵ مه ۱۸۷۴ در کنسرت انجمن خوانندگان آکادمی در پراگ برگزار شد و توسط بدریخ اسمتانا رهبری شد. دورژاک در پایان سال ۱۸۸۷ و اوایل سال ۱۸۸۸ سمفونی را اصلاح کرد. اولین نسخه (پس از مرگ) سمفونی در سال ۱۹۱۲ منتشر شد و احتمالاً این نسخه تفاوت قابل توجهی با نسخه اصلی که در سال ۱۸۷۴ ساخته شد دارد.[۱]
| اجرا توسط ارکستر فیلارمونیک برلین به رهبری رافائل کوبلیک | |
 I. Allegro | |
| II. Andante sostenuto e molto cantabile | |
| III. Scherzo (Allegro feroce) | |
| IV. Finale (Allegro con brio) |
این اثر از چهار موومان ساخته شده:[۲] |Allegro (D minor), 446 measures
|Andante sostenuto e molto cantabile (B♭ major), 142 measures
|Scherzo (Allegro feroce); D minor, Trio in C major, 388 measures
|Finale: Allegro con brio (D minor → D major), 691 measures
}}