سمنگان (روانسر)
سمنگان (روانسر) | |
|---|---|
روستا | |
محل | |
  سمنگان (روانسر) | |
| مختصات: ۳۴°۳۴′۵۱″ شمالی ۴۶°۴۷′۳۲″ شرقی / ۳۴٫۵۸۰۸۳°شمالی ۴۶٫۷۹۲۲۲°شرقی | |
| کشور | ایران |
| استان | کرمانشاه |
| شهرستان | روانسر |
| بخش | بخش مرکزی |
| دهستان | حسنآباد |
| جمعیت | ۷۶ نفر (سرشماری ۹۵) |
دروصف سمنگان
بلبل باخ عشقم راه نگاهم نیه
وه تنیایی بشم گریه س کسی آگاهم نیه
غزالخان دیشت چولم حیف که همراهم نیه
ولات دنیا بگردم جای چون سمنگاهم نیه
(غلامعلی ملکی کتاب میکان چول)
سمنگان (روانسر)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان روانسر در استان کرمانشاه ایران است. سمنگان را به نوعی جزی از منطقه اللهیارخانی میدانند هرچند در ثبت سند در قدیم جزئی از حکمرانی اردلان و از لحاظ تقسیمات جدید کشوری نیز در شهرستان روانسر واقع است. این روستا در دامنههای کوه کهمر رمیائ قرار گرفته که منتهی به بانی گول و بلندیهای خورین و قلهی گاچال است. شغل مردم روستا نگهداری دام و کشاورزی است. از دیرباز سنت نیکوی همکاری در انجام کارها بین مردم رواج داشته است و با باورمندی به همین سنت حسنه، کار کسی لنگ نمانده است و اصطلاحاتی چون گهله دهرو، گهله برینه حاصل این همکاری است.
، هرچند با ورود مدرنیته به کوههای زاگرس، روحیه همکاری کمرنگ شده است. از محصولات زراعی این روستا میتوان گندم،جو،نخود،عدس،گرکه یا همان گرمک و خیار دیم یا همان کولکنه را نام برد. از دیرباز گرکه یا کالهک اللهیارخانی معروف بوده است. هر چند بذرهایی از هندوانه دیمی، گایانه یا همان گاودانه، هئلره در قدیم بوده و اکنون بذری از آنها موجود نیست و کشت نمیگردانند. آب روستا از چشمه و قناتی که در بالای روستا واقع شده تامین میگردد و از گذشتههای دور مشکل کم آبی از دلایل مهاجرت از این روستا به شهرها و روستاهای دیگر بوده است. خوشبختانه نزدیک به ۱۵ سال است که لولهکشی آب آشامیدنی از چاههای دور دست انجام شده و با کیلومترهای زیادث لولهکشی، بخشی از مشکل مرتفع گشته است ولی در فصل تابستان مشکل کم آبی عرصه را بردامداران که تنها داراییشان دام است و به نوعی از تولیدکنندگان گوشت و لبنیات کشور در جهت خودکفایی هستند تنگ کرده است. خوشبختانه در سال ۹۹ روستا از نعمت گاز شهری بهرهمند شد و مشعل خانهها روشن شد. این روستا زادگاه شاعر خوش ذوق دیار کرمانشاه غلامعلی ملکی است. تاکنون دو مجموعه شعری کاروان خیال (انتشارات طاق بستان 1390) و میکلکان چول (انتشارات سرانه 1403) به چاپ رسیده و در دسترس علاقمندان به شعر و ادب قرار گرفته است.
نەوچۊزە
وەهار نەچو وەهار نەچو بەو سەوزەزارم نەشێوِن سەوزی چیمەنم زار نەکە گوڵ و گوڵزارم نەشێوِن
سەراوم بی نِزەو نەکە زەوق بلبل کزەو نەکە گەڵاێ دارم خوزەو نەکە بەو شاخەسارم نەشێوِن
جەفا وە نەوچۊزەو نەکە محتاج وە پاییزم نەکە مەلەیل وە باخ گریز نەکە سایە سێوارم نەشێوِن
وە حال دەرد من بزان نەیرەم وە دەس زردی خەزان عاجزم وە گەڵارزان بەو ناز یارم نەشێوِن
پاڵم نەیە وە زردەوە نەێرم وە توزو گەردەوە وە کزەواێ سەردەوە کەپر و دەوارم نەشێوِن
نازگە گوڵان وە پۊش نەکە مەنزەرەیان رۊش رۊش نەکە چراخ باخم خاموش نەکە چۊکەێ شەوارم نەشێوِن
هەر چەن دنیا زود گذرە هەر یەێ دەورو هەر یەێ سەرە ملکی وە خوەێ بی خەوەرە بەند ئەشعارم نەشێوِن
(غلامعلی ملکی کتاب میکان چول)
جمعیت
این روستا در دهستان حسنآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۴۱ نفر (۲۹خانوار) بودهاست.
منابع
- «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.