سنگ‌نوشته کوروش بزرگ در اور
سنگ نوشته آجرسفالی کوروش بزرگ ب در موزه بریتانیا ، شماره موجودی BM 118362 کوروش بزرگ ب نام غیررسمی کتیبه‌ای از کوروش دوم، پادشاه پارسی، در اور است. این کتیبه که بر روی آجری حک شده، به زبان بابلی باستان یا اَکَدی است. دو نسخه موجود است.
نام‌های دیگر
این سنگ نوشته آجرسفالی بیشتر در میان شماره اشیا موزه‌ها نیز فهرست شده است. نمونه‌ای که در موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا نگهداری می‌شود، با شماره CBS 15348 مشخص شده است، و نمونه‌ای که در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود، شماره موجودی BM 118362 دارد.
عنوان کتیبه‌های آجری واکر شماره ۱۶۶ به فهرست موجود در کاتالوگ کریستوفر بی.اف. واکر در سال ۱۹۸۱ اشاره دارد.
روشنگری
آجرهایی که این سنگ نوشته را دارند در تمِنوس معبد نانّا ( نانّا-سوئن ) در اور پیدا شده‌اند. دو آجر با مهرهای یکسان وجود دارند. ارتفاع آجر 32.5 سانتی‌متر و طول ۳۲سانتی متر است. او پهنای آن ۵.۶ سانتی متر ضخامت دارد.
متن سنگ نوشته به زبان بابِلی باستان یا اکدی
۱. کوروش،پادشاه جهان،پادشاه انشان
۲. پسر
۳. پادشاه انشان
۴ تا ۵. خدایان بزرگ، همه سرزمین‌ها را به من دادند و
۶. من آشتی(صلح) را به این سرزمین[بابِل باستان] آوردم.[۱]
پیشینه واکاوی
این آجرها در سال ۱۹۲۳ به دست لئونارد وولی در جریان یک سفر کاوشی به همکاری موزه بریتانیا و موزه دانشگاه پنسیلوانیا در اور پیدا شدند. این کتیبه در سال ۱۹۲۸ توسط سیریل جان گاد، آشورشناس بریتانیایی، منتشر شد.
درباره کتیبه
کتیبه اور دو ویژگی ویژه دارد. برخلاف استوانه کوروش که در آن انشان یک "شهر" است، این مکان با کلمه تعیین‌کننده "کشور،سرزمین" نمایان شده است. دوم، گوشزد کرده است که کوروش دوم، به عنوان کشورگشای فرهنگ های باستانی به مانند بابل، علاقه‌ی وافِری داشت که خود را به عنوان یک پادشاه در سنت آشوری و بابلی معرفی کند. پاسداشت به رسوم و آیین‌های سنتی، دستمایه ی کلیدی برای آرام کردن خلق و خو و پذیرش او به عنوان یک پادشاه خارجی بود. کتیبه اور، و همچنین داستان دیگر، کوروش دوم را در زنجیره دیرپایی از فرمانروایان قرار می‌دهد که پرستشگاه(معابد) را ساختند یا بازسازی کردند و آشتی(صلح) را به ارمغان آوردند. این دستمایه تا پایان را می‌توان تا نارام‌سین ردیابی کرد. بدون در نظر گرفتن سطر اول که در آن از کوروش دوم به عنوان «پادشاه انشان» یاد شده است، این کتیبه از نظر استفاده از القاب و القاب سلطنتی تفاوت چندانی با نمونه‌های بین‌النهرینی خود ندارد، به مانند: سنگ نوشته کوروش بزرگ الف(A) (کتیبه الف در اورورک)
سَرنام یا عنوان "شاه جهان" پیش از او به دست اسرحدون و آشوربانیپال استفاده می‌شد، که تنها دو نمونه از سنت دیرینه بابلی و به ویژه آشوری هستند.
بُن مایه ها
- سی. جی. گاد، ال. لگرین: متون کاوش شده اور، جلد اول، گورستان شاهی اور.صفحات. ۱۹۲۸. پلاک XLVIII، شماره ۱۹۴. ( نسخه دیجیتالی شده ).
- کریستوفر بی.اف. واکر: کتیبه‌های آجری خط میخی در موزه بریتانیا، موزه اشمولین، آکسفورد، موزه‌ها و گالری هنری شهر بیرمنگام، موزه و گالری هنری شهر بریستول. هیئت امنای موزه بریتانیا، لندن، ۱۹۸۱.
- هانسپیتر شادیگ : کتیبه‌های نبونیدوس بابلی و کوروش بزرگ، به همراه نوشته‌های بدخواهانه ای که در پیرامون آنها پدید آمد.ویرایش متن و دستور زبان (= شرق باستان و عهد عتیق. جلد ۲۵۶). Ugarit-Verlag, Münster 2001, ISBN 3-927120-75-8, p. ۵۴۹.
- مت واترز: قیام کوروش: تأملاتی در باب انتخاب کلمات، باستانی و مدرن. به: م. رحیم شایگان (ویراستار): کوروش کبیر: زندگی و افسانه‌ها . انتشارات دانشگاه هاروارد، کمبریج(ماساچوست) لندن ۲۰۱۸، شابک ۹۷۸-۰۶۷۴-۹۸۷۳۸-۸ ، صفحات ۲۶ به بعد. ( نسخه دیجیتالی شده ).
- ↑ ترجمه واترز از کتاب کوروش دوم،صفحه ۳۶ به انگلیسی