سن‌ندجم
| سن‌نِدجِم خادم مکان راستی | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| نام مصری باستان |
| ||||
| دودمان | دودمان نوزدهم مصر | ||||
| فرعون | ستی یکم و رامسس دوم | ||||
| محل دفن | TT1 | ||||
| همسر | اینفرت | ||||
| پدر | خابخِنت | ||||
| مادر | تاحنو | ||||
| برادران/خواهران | تِجارو، توتویا، مِسو | ||||
| فرزندان | دستکم ۱۰ فرزند از جمله خابخِنت و خُنسو | ||||
سن‌نِدجِم (انگلیسی: Sennedjem) نقاش، هنرمند و صنعتگر مصر باستان بود که در دوران حکمرانی ستی یکم و رامسس دوم فعالیت می‌کرد. او در «ست معات» (که به «مکان حقیقت» ترجمه می‌شود)، در دیرالمدینه امروزی، در کرانه غربی رود نیل و در مقابل طیبه زندگی می‌کرد.[۲] سن‌نِدجِم عنوان خادم مکان راستی را داشت. او به همراه همسرش، اینفرتی، و اعضای خانواده‌اش در مقبره‌ای در گورستان روستا دفن شد. مقبره او در ۳۱ ژانویه ۱۸۸۶ کشف شد. هنگامی که مقبره سن‌نِدجِم پیدا شد، اثاثیه‌ای از خانه او، از جمله یک چهارپایه و یک تخت که در زمان حیاتش از آن‌ها استفاده می‌کرد، در آن وجود داشت.[۳]
پیشه و خانواده
سن‌نِدجِم یکی از مقام‌های رسمی مصر باستان بود که در اوایل دودمان نوزدهم مصر و در دوران فرمانروایی فرعون‌های ستی یکم و رامسس دوم فعالیت می‌کرد.[۴] او عنوان خادم مکان راستی (sḏm ꜥš m s.t mꜣꜥ.t) را داشت،[۵] که نشان می‌دهد او عضو جامعه سازندگان مقبره‌های سلطنتی در دیرالمدینه بوده است.[۶] با توجه به وجود یک لوح سفالین حاوی داستان سینوهه که در نزدیکی تابوت او قرار داده شده بود، ممکن است او کاتب بوده باشد.[۵] سن‌نِدجِم در آیین‌های مربوط به الهه حاتحور نیز فعالیت داشت و عنوان «خدمتگزار حاتحور» را بر خود داشت.[۷] از آنجا که مومیایی او با پرتو ایکس یا سی‌تی اسکن بررسی نشده است، هیچ اطلاعاتی دربارهٔ وضعیت سلامتی یا سن او هنگام مرگ در دست نیست.[۸]
پدر او خابخِنت بود که عنوانش «خدمتگزار آمون در شهر جنوبی» بود. تصور می‌شود تاهِنو (یا تاهَیْنو) مادر او بوده باشد.[۹] خابخِنت و تاهِنو همراه با زنی دیگر به نام روسو به تصویر کشیده شده‌اند که رابطه‌اش با این زوج مشخص نیست. ممکن است او همسر دوم خابخِنت یا مادر خود خابخِنت بوده باشد.[۱۰] سن‌نِدجِم برادری بزرگ‌تر به نام تیارو داشت و احتمالاً دو برادر دیگر نیز به نام‌های توتویا (یا توتویا) و مسو (یا موسه) داشت.[۱۱][۱۲]
همسر سن‌نِدجِم، اینفرتی بود. او عناوین «بانوی خانه» (nb.t-pr) و «خواننده حاتحور» (ḥs.t n(t) Hw.t-Ḥr) را داشت.[۷][۱۳] اطلاعات اندکی دربارهٔ خانواده او در دست است، اما ممکن است مادرش زنی به نام موت‌نوفرت بوده باشد.[۱۴] بررسی جسد او در سال ۱۹۳۳ نشان داد که احتمالاً در سنین سالخوردگی و در دستکم ۷۵ سالگی درگذشته است. او دندان نداشت و به آرتروز ستون فقرات مبتلا بود.[۱۵] ممکن است در سال‌های پایانی عمر نابینا شده باشد، زیرا در لوح یادبودی که به دست او و پسرش آن‌حوتپ تقدیم شده، از شکل قمری خدای تحوت و شکلی از خدای خورشید درخواست شده است که «بر من رحم کنید، زیرا باعث شده‌اید در روز تاریکی را ببینم.»[۱۶]
سن‌نِدجِم و اینفرتی دستکم ۱۰ فرزند شناخته‌شده داشتند که بسیاری از آن‌ها در مقبره‌شان به تصویر کشیده شده‌اند و در گورستان سلطنتی نیز کار می‌کردند. پسر بزرگ‌ترشان، خابخِنت، که نامش را از پدربزرگ پدری خود گرفته بود، مالک مقبره نزدیک TT2 بود. پسر کوچک‌ترشان، خُنسو، در مجموعه مقبره پدرش یک نمازخانه هرمی داشت و در مقبره پدرش دفن شد. سن‌نِدجِم و یکی یا دو تن از پسرانش در مجموعه‌ای از خانه‌ها در بخش جنوبی و تازه‌ساخت دیرالمدینه، در نزدیکی مقبره خانوادگی، زندگی می‌کردند.[۱۷][۱۸]
منابع
- ↑ Sousa 2019, p. 116.
- ↑ Baikie, James (1932). Egyptian Antiquities in the Nile Valley. Methuen.
- ↑ BENDERITTER, Thierry. "Tombs of Ancient Egypt". www.osirisnet.net (in English). Archived from the original on 2009-02-14. Retrieved 2018-02-28.
- ↑ Mahmoud Abd el-Qader 2011, p. 7.
- 1 2 Gabler & Salmas 2022, p. 91.
- ↑ Andreu-Lanoë 2022, p. 71.
- 1 2 Sousa 2019, p. 95.
- ↑ Sabbahy 2010, p. 117.
- ↑ Davies 1999, p. 43.
- ↑ Davies 1999, pp. 43–44.
- ↑ Davies 1999, p. 44–45.
- ↑ Farid & Farid 2001, p. 4.
- ↑ Mahmoud Abd el-Qader 2011, p. 9.
- ↑ Davies 1999, p. 44.
- ↑ Sabbahy 2010, p. 118.
- ↑ Mahmoud 1999, p. 317.
- ↑ Sousa 2019, pp. 94–95.
- ↑ Gabler & Salmas 2022, p. 95.
- Andreu-Lanoë, Guillemette (2022). ""Workmen", "Craftsmen", "Artists"? Unknown Archives Helping to Name the Men of the Community of Deir el-Medina". Deir el-Medina: Through the Kaleidoscope; Proceedings of the International Workshop Turin 8th–10th October 2018. Turin: Museo Egizio. pp. 63–74. ISBN 9788857018300.
- Davies, Benedict G. (1999). Who's Who at Deir el-Medina: A prospographic study of the royal workmen's community. Leiden: Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten. ISBN 90-6258-213-3.
- Farid, Hany; Farid, Samir (2001). "Unfolding Sennedjem's Tomb" (PDF). KMT: A Modern Journal of Ancient Egypt. 12 (2). Retrieved 28 May 2023.
- Gabler, Kathrin; Salmas, Anne-Claire (2022). ""Make Yourself at Home": Some "House Biographies" From Deir el-Medina, With a Special Focus on the Domestic (and Funerary) Spaces of Sennedjem's Family". Deir el-Medina: Through the Kaleidoscope; Proceedings of the International Workshop Turin 8th-10th October 2018. Turin: Museo Egizio. pp. 75–141. ISBN 9788857018300.
- Mahmoud, Adel (1999). "Ii-neferti, a Poor Woman". Mitteilungen des Deutschen Archäologischen Instituts, Abteilung Kairo. 55: 315–323.
- Mahmoud Abd el-Qader, Adel (2011). Donnat, Sylvie (ed.). Catalogue of Funerary Objects from the Tomb of the Servant in the Place of Truth Sennedjem (TT1): ushabtis, ushabtis in coffins, ushabti boxes, canopic coffins, canopic chests, cosmetic chests, furniture, dummy vases, pottery jars, and walking sticks, mainly from Egyptian Museum in Cairo and Metropolitan Museum of Art of New York. Cairo: Institut français d'archéologie orientale. ISBN 978-2-7247-0575-1. Retrieved 19 April 2023.
- Menéndez, Gema (2018). "Who Painted the Tomb of Sennedjem?" (PDF). Trabajos de Egiptología. Papers on Ancient Egypt. 9 (9): 145–160. doi:10.25145/j.TdE.2018.09.05. Retrieved 27 May 2023.
- Sabbahy, Lisa (2010). "The People of Deir El-Medineh: A Preliminary Paleopathology Study". Anthropologie. 48 (2): 117–120. ISSN 0323-1119. JSTOR 26292900.
- Sousa, Rogério (2019). Gilded Flesh: Coffins and Afterlife in Ancient Egypt (in English). Oxbow Books. ISBN 978-1-78925-265-1. Retrieved 11 February 2022.
- اهالی دودمان نوزدهم مصر
- هنرمندان مصر باستان