سه کشور اروپایی

وزیران خارجه ۳ کشور اروپایی به همراه مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا

سه کشور اروپایی (به انگلیسی: EU three) یا سه کشور بزرگ اروپا (به انگلیسی: EU big three)‏[۱] نام به‌کار رفته برای ۳ کشور برتر و قدرتمندتر قاره اروپا یعنی فرانسه، آلمان و ایتالیا است.[۲][۱] پیش از برگزیت به‌ویژه در جریان مذاکرات با ایران از سال ۲۰۰۳ این اصطلاح برای اشاره به فرانسه، آلمان و بریتانیا نیز به‌کار می‌رفت.[۳][۴][۵]

هر یک از این کشورها، به تنهایی قدرت جهانی به شمار می‌روند و در داخل و خارج اتحادیه اروپا از نفوذ زیادی برخوردارند.[۶] اکنون مرکزیت این ۳ کشور در تحولات اروپا غیرقابل‌انکار دانسته می‌شود.[۱] به طوری که در سال ۲۰۰۵ کریس پتن عضو کمیسیون روابط خارجی اتحادیه اروپا در مورد آن‌ها گفته بود: «من قصد اهانت به دیگر کشورها را ندارم، اما تا زمانی که فرانسه، آلمان و بریتانیا در قضیه نباشند، در موضوعات مهم اروپایی هیچ سیاستی وجود ندارد.»[۱]

این ۳ کشور در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ طرف مذاکره ایران در موضوع هسته‌ای بودند و برای گسترش روابط سیاسی و اقتصادی خود با ایران تمایل داشتند.[۲]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 3 4 Koops, Joachim Alexander (2011). "What Kind of Actor What Kind of Power?". The European Union as an Integrative Power: Assessing the EU's 'effective Multilateralism' with NATO and the United Nations. Institute for European Studies publication series (به انگلیسی). Vol. 16 (illustrated ed.). Asp / Vubpress / Upa. pp. 208–211.
  2. 1 2 Terzi, Ozlem (2013). The Influence of the European Union on Turkish Foreign Policy (به انگلیسی). Ashgate Publishing, Ltd. p. 119.
  3. ↑ Bretherton, Charlotte; John Vogler (2006). The European Union as a Global Actor. Routledge. p. 174. ISBN 9780415282451.
  4. ↑ Jovanovic, Miroslav (11 September 2002). European Economic Integration: Limits and Prospects. Routledge. ISBN 9781134866571. Retrieved 17 June 2017 – via Google Books.
  5. ↑ Capet, A. (10 October 2006). Britain, France and the Entente Cordiale Since 1904. Springer. ISBN 9780230207004. Retrieved 17 June 2017 – via Google Books.
  6. ↑ Bretherton, Charlotte; Vogler, John (2006). The European Union as a Global Actor (به انگلیسی). Routledge. p. 174.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.