سوت سگ (سیاست)

در سیاست، اصطلاح سوت سگ (Dog Whistle) به استفاده از زبان رمزی یا کنایه‌آمیز در پیام‌های سیاسی گفته می‌شود که هدف آن جلب حمایت گروهی خاص بدون برانگیختن مخالفت دیگران است. این اصطلاح از سوت‌های فراصوتی مخصوص سگ‌ها گرفته شده که برای انسان‌ها قابل شنیدن نیستند. در سیاست نیز، «سوت سگ» به بیانی اشاره دارد که برای اکثریت مردم عادی به نظر می‌رسد، اما برای گروهی خاص پیام ویژه‌ای دارد. چنین زبانی معمولاً برای بیان موضوعات حساس یا بحث‌برانگیز بدون جلب توجه منفی به کار می‌رود.[۱]

ریشه و معنا

بر اساس گفتهٔ ویلیام سفایر، اصطلاح سوت سگ در سیاست احتمالاً از کاربرد آن در حوزهٔ نظرسنجی گرفته شده است. سفایر در کتاب خود نقل می‌کند که ریچارد مورین، مدیر نظرسنجی روزنامهٔ واشینگتن پست در سال ۱۹۸۸ نوشته بود:

تغییرات ظریف در نحوهٔ طرح پرسش‌ها گاهی نتایج کاملاً متفاوتی ایجاد می‌کنند... پژوهشگران این را اثر سوت سگ می‌نامند: پاسخ‌دهندگان چیزی را در پرسش می‌شنوند که پژوهشگران از آن بی‌خبرند.[۲]

او حدس می‌زند که فعالان انتخاباتی این اصطلاح را از متخصصان نظرسنجی اقتباس کرده‌اند.[۲]

در کتاب رأی دادن به عیسی: مسیحیت و سیاست در استرالیا (۲۰۰۶)، نویسندهٔ استرالیایی آماندا لوری می‌نویسد هدف از سوت سگ این است که بیشترین رأی‌دهندگان ممکن را جذب کنند و در عین حال کمترین تعداد مخاطبان را برنجانند. برای نمونه، سیاستمداران از واژه‌هایی چون ارزش‌های خانوادگی استفاده می‌کنند که برای عموم جذاب است اما برای مسیحیان معنایی عمیق‌تر دارد و از موعظهٔ مستقیم دینی پرهیز می‌کند تا رأی‌دهندگان غیرمسیحی را از خود نرانند.[۳]

در تاریخ و سیاست

در دههٔ ۱۹۹۰ در سیاست استرالیا، اصطلاح سوت سگ برای توصیف پیام‌های رمزی نخست‌وزیر وقت جان هاوارد به کار رمی‌فت. او متهم بود از واژه‌هایی چون «غیر استرالیایی»، «جریان اصلی» و «غیرقانونی‌ها» استفاده می‌کند تا در ظاهر به دغدغه‌های عمومی اشاره کند ولی در باطن، پیام‌هایی نژادپرستانه به بخش‌هایی از جامعه برساند.[۴]

در کانادا نیز، در جریان انتخابات فدرال ۲۰۱۵، نخست‌وزیر وقت استفن هارپر با به‌کار بردن عبارت «کانادایی‌های اصیل» (Old-stock Canadians) متهم شد که از زبانی رمزآلود برای اشاره به سفیدپوستان بومی استفاده می‌کند و اقلیت‌های نژادی را کنار می‌گذارد.[۵]

در انگلستان، استراتژیست سیاسی لینتون کرازبی در انتخابات عمومی ۲۰۰۵ برای حزب محافظه‌کار از شعار «آیا به همان چیزی فکر می‌کنید که ما می‌کنیم؟» استفاده کرد که حاوی پیام‌هایی در مورد مهاجرت و امنیت بود و از سوی برخی، نژادپرستانه تعبیر شد.[۶]

در ایالات متحده، از دههٔ ۱۹۵۰ تاکنون بارها از سوت سگ در گفتمان نژادی استفاده شده است. اصطلاحاتی مانند حقوق ایالات، نظم و قانون یا ارزش‌های خانوادگی از سوی برخی تحلیلگران به‌عنوان پیام‌های رمزی برای جذب رأی سفیدپوستان محافظه‌کار تفسیر شده‌اند. لی اتواتر، استراتژیست جمهوری‌خواه، در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۱ توضیح داد که چگونه سیاستمداران آمریکایی به‌جای بیان آشکار اظهارات نژادپرستانه، از عباراتی انتزاعی مانند مالیات یا امنیت اجتماعی برای انتقال همان پیام‌ها استفاده کردند.[۷]

در قرن بیست‌و‌یکم، اصطلاح سوت سگ به کارزارهای جورج دبلیو بوش، باراک اوباما و دونالد ترامپ نیز نسبت داده شده است. منتقدان ترامپ او را متهم کردند که با عباراتی مانند «جهانی‌گرایان» و «نظم آمریکایی» پیام‌های رمزدار نژادی و ضدیهودی منتقل می‌کند.[۸]

انتقاد

برخی پژوهشگران مانند کارلوس سانتانا مفهوم سوت سگ را زیر سؤال برده‌اند و گفته‌اند تشخیص آن بیش از اندازه به قضاوت اخلاقی محققان بستگی دارد. دیگران مانند استیون پینکر هشدار داده‌اند که این مفهوم می‌تواند برای تحریف عمدی گفتار افراد و نسبت دادن معانی پنهان به سخنانشان سوءاستفاده شود.[۹]

پیوندهای وابسته

منابع

  1. ↑ سفایر, ویلیام (۹ اکتبر ۱۹۸۸). "On Language: Dog Whistle". The New York Times Magazine (به انگلیسی). The New York Times Company. Retrieved 4 November 2025.
  2. 1 2 Safire, William (2008). Safire's Political Dictionary (Revised ed.). New York: Oxford University Press. p. 190. ISBN 978-0-19-534334-2.
  3. ↑ Lohrey, Amanda (2006). Voting for Jesus: Christianity and Politics in Australia. Melbourne: Black Inc. pp. 48–58. ISBN 1-86395-230-6.
  4. ↑ Soutphommasane, Tim (2009). Reclaiming Patriotism: Nation-building for Australian Progressives. Cambridge University Press. pp. 19–20.
  5. ↑ "Harper's 'Old-stock Canadians' line is part deliberate strategy". CBC News. 2015.
  6. ↑ Lees-Marshment, Jennifer (2009). Political Marketing: Principles and Applications. Routledge. p. 169.
  7. ↑ The American South in the Twentieth Century. University of Georgia Press. 2005. p. 230.
  8. ↑ "Trump's white-nationalist dog whistles in Warsaw". The Washington Post. 2017.
  9. ↑ Bailey, Ronald (2020). "Steven Pinker Beats Cancel Culture Attack".
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.