سوزان استبینگ

لیزی سوزان استبینگ
زادهٔ۲ دسامبر ۱۸۸۵
میدلسکس، انگلیس
درگذشت۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳ (۵۷ سال)
میدلسکس، انگلیس
علت مرگسرطان
جنبشفلسفه تحلیلی، پوزیتیویسم

لیزی سوزان استبینگ (به انگلیسی: Lizzie Susan Stebbing) (۲ دسامبر ۱۸۸۵ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳) فیلسوف بریتانیایی بود. او از فیلسوفان نسل دهه ۱۹۳۰ در فلسفه تحلیلی بود و در سال ۱۹۳۳ از بنیانگذاران مجلهٔ Analysis به‌شمار می‌رفت. استبینگ نخستین زنی بود که در بریتانیا به مقام استادی در رشتهٔ فلسفه رسید و همچنین نخستین رئیس زن انجمن اومانیست‌های بریتانیا بود.

زندگی

سوزان استبینگ در نورت فینچلی، میدلسکس متولد شد.[۱] او جوان‌ترین فرزند از شش فرزند آلفرد چارلز استبینگ و الیزابت (با نام خانوادگی الستاب) بود و در کودکی والدینش را از دست داد.[۲][۳][۴]

استبینگ در مدرسه دخترانهٔ جیمز آلن در دالیچ تحصیل کرد، سپس در سال ۱۹۰۴ برای مطالعه تاریخ به کالج گرتون در دانشگاه کمبریج رفت (هرچند در آن زمان کمبریج به زنان مدرک رسمی نمی‌داد و اجازه عضویت کامل در دانشگاه را نمی‌داد).[۱][۵] او پس از مواجهه با کتاب «ظاهر و واقعیت» از اف. اچ. بردلی به فلسفه علاقه‌مند شد. سپس در سال ۱۹۱۲ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته فلسفه از دانشگاه لندن با درجه عالی شد.[۶][۳] رسالهٔ او با عنوان «پراگماتیسم و اراده‌گرایی فرانسوی» بعداً توسط کالج گرتون منتشر شد.[۷]

استبینگ از ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۴ مناصب آموزشی گوناگونی داشت. او مدرس فلسفه در کینگز کالج لندن (۱۹۱۳–۱۹۱۵)، و سپس مدرس پاره‌وقت فلسفه در کالج بدفورد لندن بود. این موقعیت در سال ۱۹۲۰ به تدریس تمام‌وقت تبدیل شد و در سال ۱۹۲۴ او به مقام استادیاری رسید.[۲] او همچنین مدرس مدعو در کالج وستفیلد لندن (۱۹۱۲–۱۹۲۰)، کالج گرتون کمبریج (۱۹۱۱–۱۹۱۴)، و کالج هومرتون کمبریج (۱۹۱۱–۱۹۱۴) بود.[۸][۲] استبینگ از ۱۹۱۵ تا زمان مرگش مدیر مدرسه دخترانه کینگزلی لاج در همپستد نیز بود.[۹][۱۰]

در سال ۱۹۲۷ استبینگ عنوان استادیار فلسفه را از دانشگاه لندن دریافت کرد و همزمان به تدریس در کالج بدفورد ادامه داد. در سال ۱۹۳۱ موفق به دریافت دکترای ادبیات شد.[۲] در سال ۱۹۳۳ استبینگ به درجه استاد تمام ارتقا یافت و به‌عنوان نخستین زن صاحب کرسی استادی فلسفه در بریتانیا شناخته شد. این انتصاب بنا بر توصیف شیوون چپمن، به خبری جنجالی در رسانه‌ها تبدیل شد.[۱۱] او همچنین استاد مدعو در دانشگاه کلمبیا در آمریکا از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ بود[۱۲] و ریاست انجمن فلسفی «مایند» (۱۹۳۱–۱۹۳۲) و انجمن ارسطویی (۱۹۳۳–۱۹۳۴) را نیز بر عهده داشت.[۱۳]

استبینگ شاگرد ویلیام ارنست جانسون بود؛ جان ویزدم معتقد است که او بیشترین تأثیر را از جرج ادوارد مور پذیرفت و نقطه تماس میان فلسفه بریتانیایی و حلقهٔ وین محسوب می‌شد. او نخستین کسی بود که رودولف کارناپ را برای سخنرانی به بریتانیا دعوت کرد.[۱۲]

استبینگ در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳ با بیماری سرطان در بیمارستان مونت ورنون در نورت‌وود، میدلسکس درگذشت.[۱][۲]

میراث

پس از مرگ زودهنگام استبینگ، گروهی از پژوهشگران از جمله سی.دی. برود، جرج ادوارد مور، هلن وودهوس و دوروتی تارانت صندوق یادبود ل. سوزان استبینگ را تأسیس کردند تا بورسیه‌ای برای تحصیلات تکمیلی در فلسفه ایجاد شود.[۱۴][۱۵] بورسیهٔ سوزان استبینگ اکنون سالانه به یک دانشجوی زن تحصیلات تکمیلی فلسفه در کینگز کالج لندن اعطا می‌شود. همچنین کرسی استادی فلسفه در این کالج به نام او نام‌گذاری شده است.[۱][۱۵]

در سال ۱۹۴۸ مجموعه مقالاتی به افتخار استبینگ تحت عنوان «مطالعات فلسفی: مقالاتی به یاد ل. سوزان استبینگ» توسط انجمن ارسطویی منتشر شد.[۱۶][۱۷]

اهمیت فلسفی استبینگ اخیراً دوباره مورد توجه قرار گرفته است. دانشنامه فلسفی استنفورد در سال ۲۰۱۷ مدخلی در مورد زندگی و آثار او به قلم مایکل بینی و شیوون چپمن منتشر کرد. همچنین اولین کتاب جامع دربارهٔ زندگی و تفکر استبینگ توسط چپمن در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است.[۱]

آثار مهم

محبوب‌ترین اثر استبینگ کتاب «اندیشیدن برای هدفی مشخص» (۱۹۳۹) است که به سفارش انتشارات پلیکان نوشته شد و هدف آن آموزش «تفکر شفاف و شناسایی خطاهای منطقی در افکار دیگران و اجتناب از آنها در تفکر خود» بود. این کتاب در آستانه جنگ جهانی دوم منتشر شد و بر نیاز فوری جوامع دموکراتیک به تفکر منطقی و انتقادی تأکید داشت. استبینگ معتقد بود دموکراسی فقط با آزادی مطبوعات و نهادهای پارلمانی کافی نیست، بلکه نیازمند مردمی است که بتوانند به روشنی فکر کنند و از خطاهای ذهنی و تعصبات ناآگاهانه دوری کنند.

سایر آثار استبینگ:

  • پراگماتیسم و اراده‌گرایی فرانسوی (۱۹۱۴)
  • مقدمه‌ای مدرن بر منطق (۱۹۳۰)
  • پوزیتیویسم منطقی و تحلیل (۱۹۳۳)
  • فلسفه و فیزیک‌دانان (۱۹۳۷)
  • آرمان‌ها و توهمات (۱۹۴۱)
  • منطق مقدماتی مدرن (۱۹۴۳)
  • انسان‌ها و اصول اخلاقی (۱۹۴۴)

منابع

  1. 1 2 3 4 5 Beaney, Michael; Chapman, Siobhan (2017), "Susan Stebbing", in Zalta, Edward N. (ed.), The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Summer 2017 ed.), Metaphysics Research Lab, Stanford University, retrieved 2019-05-05
  2. 1 2 3 4 5 Warnock, Mary (2004). "Stebbing, (Lizzie) Susan (1885–1943)". Oxford Dictionary of National Biography. Oxford Dictionary of National Biography (online ed.). Oxford University Press. doi:10.1093/ref:odnb/36259. (Subscription or UK public library membership required.)
  3. 1 2 Macdonald, Margaret (2017). "Stebbing, (Lizzie) Susan (1885–1943)". Oxford Dictionary of National Biography. doi:10.1093/odnb/9780192683120.013.36259.
  4. ↑ Beaney, Michael (2005). "Stebbing, Lizzie Susan". In Brown, Stuart (ed.). Dictionary of Twentieth-Century British Philosophers. Thoemmes. pp. 995–1002. ISBN 978-1-84371-096-7.
  5. ↑ "At last, a degree of honour for 900 Cambridge women". The Independent (به انگلیسی). 1998-05-31. Archived from the original on 25 May 2022. Retrieved 2019-05-05.
  6. ↑ Keeling, S.V. (2 October 1943). "Prof. Susan Stebbing " (PDF). Nature. 152 (3857): 377. Bibcode:1943Natur.152..377K. doi:10.1038/152377a0. S2CID 46415258.
  7. ↑ Willow, Morgan Grayce (1995), Waithe, Mary Ellen (ed.), "L. Susan Stebbing (1885–1943)", A History of Women Philosophers: Contemporary Women Philosophers, 1900-Today, A History of Women Philosophers (به انگلیسی), Dordrecht: Springer Netherlands, pp. 125–155, doi:10.1007/978-94-011-1114-0_6, ISBN 978-94-011-1114-0, retrieved 2024-02-04
  8. ↑ Bridges, David (2018). "Susan Stebbing". Homerton 250 (به انگلیسی). Retrieved 2019-10-07.
  9. ↑ Butler, K.T. (1948). Girton College register, 1869–1946.
  10. ↑ Morris, Paula (1999). "Stebbing, L. Susan (1885–1943) | Encyclopedia.com". Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Retrieved 2019-10-07.
  11. ↑ Chapman, Siobhan (2013). Susan Stebbing and the language of common sense. Houndmills, Basingstoke, Hampshire. p. 79. ISBN 978-0-230-30290-7. OCLC 820434193. The appointment of the 'First Woman Professor of Philosophy' in Britain was reported in papers including the Morning Post, the Manchester Guardian, the Western Morning News and the Belfast Telegraph, and in periodicals including Nature and the Times Education Supplement. In its historical and cultural context, Stebbing's appointment as full Professor of Philosophy really was headline news. Women were by now an established presence, although certainly a minority one, in academia, but their place there was hard-won and still controversial.
  12. 1 2 Wisdom, John (1944). "L. Susan Stebbing". Mind. 53 (211): 283–285. doi:10.1093/mind/LIII.211.283. JSTOR 2250468.
  13. ↑ Wisdom, John (1944). "L. Susan Stebbing". Mind. 53 (211): 283–285. doi:10.1093/mind/LIII.211.283. JSTOR 2250468.
  14. ↑ Wodehouse, Helen M.; Price, H. H.; Moore, George E.; Macmurray, John; Mace, C. A.; Jebb, G.; Broad, C. D. (July 1944). "L. S. Stebbing Memorial Fund". Philosophy (به انگلیسی). 19 (73): 191. doi:10.1017/S0031819100004897. ISSN 1469-817X.
  15. 1 2 "L. S. STEBBING MEMORIAL FUND" Mind: (OUP), Vol. 53, No. 211 (July 1944), p287 https://doi.org/10.1093/mind/LIII.211.287
  16. ↑ G. C., Nerlich (1967). "Stebbing, Lizzie Susan (1885–1943) | Encyclopedia.com". Encyclopedia of Philosophy. Retrieved 2019-10-08.
  17. ↑ Rawlins, F. I. G. (13 August 1949). "Philosophical Studies". Nature (به انگلیسی). 164 (4163): 253. Bibcode:1949Natur.164..253R. doi:10.1038/164253a0. ISSN 1476-4687. S2CID 28181788.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.