سوپ استراچیاتلا

استراچیاتلا (در ایتالیایی، مصغر مشتق از فعل stracciare (به معنی «تکه‌تکه کردن») که با نام استراچیاتلا آلا رومانا نیز شناخته می‌شود، یک سوپ ایتالیایی است که از آب گوشت و تکه‌های کوچک مخلوطی با پایه تخم‌مرغ تشکیل شده و با ریختن مخلوط در آبگوشت در حال جوش و هم زدن تهیه می‌شود. این سوپ در اطراف شهر رم، در لاتزیو، محبوب است. سوپ مشابهی به نام زانزارلی توسط مارتینو دا کومو در کتاب راهنمای قرن پانزدهمی خود با عنوان «هنر آشپزی» توصیف شده است. انواع دیگری نیز وجود دارد.

توضیحات

سوپ استراچیاتلا با اسفناج

به‌طور سنتی ، استراچیاتلا آلا رومانا در ابتدای ناهار عید پاک سرو می‌شد. استراچیاتلا آلا رومانا به‌طور سنتی با هم زدن تخم مرغ و مخلوط کردن آن با پنیر پارمزان رنده شده، نمک، فلفل، جوز هندی، پوست لیمو و گاهی سمولینا تهیه می‌شود؛ سپس این مخلوط به آرامی در آب گوشت در حال جوش ریخته می‌شود و هم زده می‌شود تا تکه‌های کوچک ( استراچیاتله ) تخم مرغ پخته شده در سوپ ایجاد شود. سوپ حاصل را می‌توان در کاسه‌هایی حاوی چند برش نازک نان تست شده، با پارمزان رنده شده اضافی روی آن، سرو کرد.[۱][۲][۳]

به گفته آدا بونی، استراچیاتلا آلا رومانا قبلاً با مرزنجوش معطر می‌شد. سایر دستورهای غذایی سنتی ایتالیایی و ایتالیایی-آمریکایی، تزئین با جعفری خرد شده را پیشنهاد می‌کنند. برخی از انواع آمریکایی این سوپ، اسفناج را به عنوان ماده اصلی در خود جای می‌دهند.[۴][۵]

دستور پخت سوپ تندی که با تخم مرغ و آب گوشت درست می‌شود و شباهت‌هایی به استراچیاتلای امروزی دارد، در اوایل قرن پانزدهم توسط مارتینو دا کومو در کتاب «هنر آشپزی» خود با نام زانزارلی ثبت شده است. طرز تهیه سنتی استراچیاتلا همچنین بسیار شبیه به طرز تهیه اسلاید، یک سوپ غنی مخصوص جشن از مسینا، سیسیل، است که ممکن است پسرعموی این غذای رومی باشد.[۶][۷]

میراث

سوپ استراچیاتلا الهام‌بخش طعم ژلاتو با همین نام بود که در سال ۱۹۶۱ توسط یک رستوران‌دار در شهر شمالی برگامو ابداع شد. او ادعا می‌کرد که از هم زدن تخم‌مرغ در آبگوشت برای راضی کردن مشتریان اهل رم خسته شده است.[۸]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Facaros, Dana; Pauls, Michael (2003). Central Italy. London: Cadogan Guides. p. 60. ISBN 978-1-86011-112-9.
  2. ↑ Boni, Ada (1985). "Stracciatella alla romana". In Giaquinto, Maria Matilde (ed.). La cucina regionale. Rome: Newton Compton. p. 92.
  3. ↑ "Stracciatella". La cucina del Bel Paese. Touring Club Italiano, Accademia Italiana Della Cucina (in Italian). Touring Editore. 2003. p. 179. ISBN 978-88-365-2957-5. In English: La Cucina: The Regional Cooking of Italy. Rizzoli Publications. 2009. p. 180. ISBN 978-0-8478-3147-0.
  4. ↑ Costikyan, Barbara (11 February 1980). "Beautiful Soup". New York Magazine. Retrieved 8 October 2013.
  5. ↑ Lehrer, Silvia. "Ragged Egg and Spinach Soup". From Savoring the Hamptons: Discovering the Food and Wine of Long Island's East End by Silvia Lehrer (Running Press Book Publishers, 2011). SplendidTable.org. Retrieved 8 October 2013.
  6. ↑ Ballerini, Luigi; Barzini, Stefania; Parzen Jeremy, eds. (2005). "Zanzarelli". The Art of Cooking: The First Modern Cookery Book. University of California Press. pp. 64, 151. ISBN 978-0-520-92831-2.
  7. ↑ Coria, Giuseppe (2008). Sicily: Culinary Crossroads. New York, New York: Oronzo Editions. p. 37. ISBN 978-0-9797369-3-3.
  8. ↑ "Lutto nel mondo della ristorazione – È morto Enrico Panattoni". L'Eco di Bergamo (in Italian). 4 October 2013. Retrieved 11 January 2016.