سگ‌زبانی (سرده)
| لینده‌لوفیا | |
|---|---|
 | |
| رده‌بندی علمی | |
| فرمانرو: | |
| شاخه: | |
| رده: | |
| راسته: | |
| تیره: | |
| زیرخانواده: | گاوزبانیان |
| سرده: | لینده‌لوفیا |
| مترادف | |
|
Anchusopsis Bisch. (1852) | |
لینده‌لوفیا یا سگ‌زبانی (نام علمی: Lindelofia)، یک سرده (جنس) از گیاهان گل‌دار متعلق به تیرهٔ گاوزبانیان (Boraginaceae) است. نام عمومی «سگ‌زبانی» در منابع گیاه‌شناسی ایران به دلیل شباهت و قرابت نزدیک آرایه‌شناختی این جنس با سردهٔ سگ‌زبان (Cynoglossum) به آن داده شده است. این سرده اولین بار در سال ۱۸۵۰ میلادی توسط یوهان گئورگ کریستین لمان توصیف و نام‌گذاری علمی شد.
پراکندگی جغرافیایی
محدودهٔ نیتیو و بومی رویش این گیاه از افغانستان تا مغولستان و رشته‌کوه‌های هیمالیا امتداد دارد. این گیاهان عمدتاً در مناطق کوهستانی، صخره‌ای و ارتفاعات مرتفع نیمه‌خشک آسیا رشد می‌کنند. در ایران نیز گونه‌هایی از این جنس (مانند سگ‌زبانی کندوانی یا Lindelofia kandavanensis) در ارتفاعات البرز و مناطق کوهستانی شمال کشور گزارش شده‌اند.
گونه‌ها
سردهٔ لینده‌لوفیا شامل حدود ۱۰ گونهٔ پذیرفته‌شده در سطح جهان است که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:
- Lindelofia anchusoides
- Lindelofia campanulata
- Lindelofia capusii
- Lindelofia longiflora (گونه شاخص با گل‌های لوله‌ای آبی تیره)
- Lindelofia longipedicellata
- Lindelofia micrantha
- Lindelofia olgae
- Lindelofia platycalyx
- Lindelofia stylosa
- Lindelofia tschimganica [5]
ویژگی‌های ظاهری
گونه‌های این سرده اغلب گیاهانی علفی و چندساله هستند. گل‌های آن‌ها معمولاً به رنگ‌های آبی تیره، بنفش یا ارغوانی دیده می‌شود که به صورت خوشه‌ای در انتهای ساقه قرار می‌گیرند. برگ‌ها و ساقه‌های این گیاه همانند اکثر اعضای تیره گاوزبانان، پوشیده از کرک‌های زبر و خشن است.
منابع
پیوند به بیرون
- گاوزبانیان (زیرتیره)