سیاست انرژی هسته‌ای ایالات متحده آمریکا

سیاست انرژی هسته­ای آمریکا در سال (1954) شروع و با ساخت مداوم نیروگاه­های هسته­ای، تصویب قوانین متعددی چون قانون سازماندهی مجدد انرژی در سال (1974) و اجرای سیاست­های بیشمار در راستای هدایت کمیسیون تنظیم مقررات هسته­ای و وزارت نیرو در مدیریت و توسعۀ شرکت­های مشمول در حوزۀ انرژی هسته­ای ادامه یافت. این سیاست­ها شامل مقرراتی در زمینۀ تأسیسات هسته­ای، ذخیره­سازی و اَنباشت زباله­های اتمی، انهدام ترکیبات هسته­ای با درجۀ تسلیحاتی، استخراج اورانیوم و تأمین بودجه برای شرکت­های هسته­ای همراه با افزایش توانِ ساخت نیروگاه­های اتمی بود. ولی، گستردگی چنین قوانینی تنها به این موارد محدود نشد. قوانین و مقررات اداری آمریکا در حوزۀ انرژی هسته­ای تحت­تأثیر پژوهش­های علمی، درخواست­ صنایع خصوصی و افکار عمومی قرار گرفته و تغییراتی در طی زمان و بر اثر فجایع هسته­ای مختلف در آن ایجاد شده است.

اقدامات قانونی و سیاست­های متعددی در آمریکا در دو سطح فدرال و ایالتی جهت مدیریت انرژی هسته­ای و تشویق به گسترش استفاده از آن تدوین و اجرایی شده است. در دهۀ (1980)، ما شاهد توقف رشد استفاده از انرژی­ هسته­ای در آمریکا هستیم. هرچند که در سال (2005)، قانون سیاست انرژی با هدف جهش صنعت هسته­ای از طریق اعطای وام یا ضمانت­های مالی به منظور توسعه و تجهیز مجدد نیروگاه­های هسته­ای تصویب شد. موفقیت این قانون هنوز در هاله­ای از ابهام قرار دارد. زیرا، درخواست 17 شرکت به منظور تأمین مالی پیشنهادهای ساخت و ساز نیروگاهی همچنان در مرحلۀ برنامه­ریزی قرار دارد. برخی از اماکن پیشنهادی، طرح­های ساختمانی خود را لغو کرده و بسیاری بر این باورند که وقوع فاجعۀ هسته­ای فوکوشیما موجب کاهش بیش از پیش احتمال موفقیت طرح توسعۀ انرژی هسته­ای در آمریکا خواهد شد.

ادارۀ اطلاعات انرژی در سال (2008) پیش­بینی نمود که تا سال (2030)، حدود 17 گیگاوات انرژی توسط راکتورهای هسته­ای جدید تولید خواهد شد. ولی، در سال (2011)، پیش­بینی قبلی خود را از سال (2030) را به 5 درصد کاهش داد. بر پایۀ نظرسنجی شبکه خبری سی.­بی.­سی-نیوز، پس از وقوع فاجعۀ هسته­ای فوکوشیما، حمایت عمومی از ساخت نیروگاه­های هسته­ای در آمریکا به 43 درصد کاهش یافت. سطح نتایج این نظرسنجی، کمی پایین­تر از نظرسنجی انجام شده به محض وقوع حادثۀ اتمی تری.مایل.آیلند در سال (1979) بود. نتایج نظرسنجی صوت گرفته در آوریل (2011) نشان داد که 64 درصد از آمریکایی­ها با ساخت راکتورهای هسته­ای جدید مخالف هستند ]4[. نتایج حاصل از یک نظرسنجی در سپتامبر (2011) با حمایت موسسۀ انرژی هسته­ای نشان داد که 62 درصد از مشارکت­کنندگان در این نظرسنجی موافق استفاده از انرژی هسته­ای به عنوان روشی جهت تأمین برق در آمریکا بوده و 35 درصد از آنها با این کار مخالف بودند.[۱][۲]

سهم انرژی هسته­ای در سال (2022) معادل با 18 درصد از کل سَبَدِ انرژی تولیدشده در آمریکا را به خود اختصاص ­داد. این رقم، سهمی ویژه در ثبت رکورد 40 درصدی این کشور در تولید انرژی از منابع بدون کربن داشت ]6[.موضوع انرژی هسته­ای در میان آمریکایی­ها همچنان مسأله­ای مناقشه­برانگیز است. دو-سوم ایالات­های آمریکا و همچنین وزارت انرژی این کشور مصمم به گنجاندن انرژی هسته­ای در ردیف اهداف خود در حوزۀ انرژی سبز هستند.[۳][۴]

تاریخچه­ای از سیاست انرژی هسته­ای در آمریکا

کنگرۀ کمیسیون انرژی اتمی آمریکا در راستای گسترش و کنترل توسعۀ دانش و تکنولوژی اتمی در زمان صلح تقریباً 1 سال بعد از پایان جنگ جهانی دوم تأسیس شد.[۵]

  1. ↑ M. V. Ramana (July 2011). "Nuclear power and the public". Bulletin of the Atomic Scientists. 67 (4): 44. Bibcode:2011BuAtS..67d..43R. doi:10.1177/0096340211413358. S2CID 144321178.
  2. ↑ "Americans' Support for Nuclear Energy Holds at Majority Level 6 Months After Japan Accident". PR Newswire. 3 October 2011.
  3. ↑ "Clean energy record: More than 40% of US electricity now comes from carbon-free sources". USA Today. 3 March 2023.
  4. ↑ "The U.S. is divided over whether nuclear power is part of the green energy future". NPR. 18 January 2022.
  5. ↑ Alice Buck (1983). "The Atomic Energy Commission", U.S. Department of Energy, p. 1.