سیستم دفاع موشکی بالستیک ایجیس

شعار به زبان لاتین: Custos Custodum Ipsorum در انگلیسی به معنای «محافظ خود محافظان» است.

سامانه دفاع موشکی بالستیک اِیجس (Aegis BMD یا ABMD),[۱] که با نام «دفاع میان‌برد مبتنی بر دریا» (Sea-Based Midcourse) نیز شناخته می‌شود، یک برنامه متعلق به آژانس دفاع موشکی (MDA) در وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است که برای ایجاد دفاع موشکی در برابر موشک بالستیک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد توسعه یافته است. این برنامه بخشی از راهبرد دفاع ملی موشکی ایالات متحده و سامانه دفاع موشکی ناتو در اروپاست.[۲]

ایجس BMD در واقع نسخه توسعه‌یافته سامانه رزمی ایجس است که بر روی ناوهای جنگی مستقر می‌شود و برای رهگیری موشک‌های بالستیک در فاز میانی مسیر پرواز (mid-course phase) طراحی شده است (یعنی پس از پایان کار موتور موشک و پیش از ورود مجدد آن به جو). شناورهای مجهز به ایجس BMD می‌توانند با استفاده از رهگیرهای فاز میانی موشک استاندارد ۳ و رهگیرهای فاز پایانی استاندارد ۲ و استاندارد ۶ با تهدیدهای بالقوه درگیر شوند.[۳][۴][۵]

تاریخچه و توسعه فنی

ریشه‌ها

موشک استاندارد ۳ (SM-3) در نوامبر ۲۰۰۵ از رزم‌ناو یواس‌اس لیک ایری پرتاب می‌شود.

تلاش کنونی برای استقرار سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (ABMD) در اواسط دهه ۱۹۸۰ به عنوان بخشی از ابتکار دفاع استراتژیک (SDI) رئیس‌جمهور رونالد ریگان آغاز شد. طرح SDI در ابتدا یک سامانه ریل‌گان فضایی بود. با این حال، محدودیت‌های فنی باعث شد این سامانه به یک سیستم مبتنی بر سطح به نام پرتابه سبک برون‌جوی (LEAP) تبدیل شود. آزمایش اولیه LEAP به عنوان بخشی از برنامه LEAP ارتش انجام شد.

بعدها، SDIO با نیروی دریایی برای آزمایش LEAP بر روی موشک تِریِر همکاری کرد. برنامه نمایشی تریر LEAP از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ ادامه یافت و شامل چهار آزمایش پروازی بود. دو مورد از این آزمایش‌ها، تست رهگیری در اوایل سال ۱۹۹۵ بودند که هر دو با شکست مواجه شدند—اولی دارای یک خطای نرم‌افزاری در بوستر مرحله دوم بود و دومی یک چاشنی انفجاری (سوئیچ پیروتکنیک برای اتصال برق) در کلاهک کینتیک داشت که به صورت معکوس نصب شده بود و عمل نکرد.

تاریخچه و توسعه برنامه

در اواخر دهه ۱۹۹۰، به نیروی دریایی ایالات متحده وظیفه داده شد تا یک سامانه تسلیحاتی برای آزمایش‌های اکتشافی LEAP فراهم کند. این فاز به عنوان برنامه رهگیری ایجس با LEAP (ALI) نام‌گذاری شد. هدف این برنامه دستیابی به دو رهگیری موفق در پنج تلاش بود. در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲، دومین رهگیری موفق ALI در طی مأموریت آزمایشی FM-3 رخ داد. موفقیت اولیه ایجس BMD ممکن است در تصمیم رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش برای استقرار یک قابلیت اضطراری دفاع موشکی تا اواخر سال ۲۰۰۴ تأثیرگذار بوده باشد.

پس از تکمیل برنامه ALI، ایجس BMD به مرحله تولید منتقل شد. اولین SM-3 تولیدی از نوع Block I در اکتبر ۲۰۰۴ تحویل داده شد و به‌روزرسانی ایجس نسخه ۳٫۰ در سال ۲۰۰۵ عرضه گردید.

این سامانه در سپتامبر ۲۰۰۹ توسط پرزیدنت اوباما اهمیت ویژه‌ای یافت، زمانی که او اعلام کرد قصد دارد طرح‌های مربوط به سایت دفاع موشکی در لهستان را کنار گذاشته و به جای آن بر سامانه‌های دفاع موشکی مستقر بر روی ناوهای جنگی نیروی دریایی ایالات متحده تمرکز کند.[۶][۷] در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹، نخست‌وزیر وقت روسیه، ولادیمیر پوتین، از طرح‌های اوباما برای دفاع موشکی که ممکن بود شامل استقرار ناوهای جنگی آمریکایی مجهز به ایجس در دریای سیاه باشد، استقبال کرد، زیرا این سامانه‌ها احتمالاً در برابر حملات موشکی روسیه کارایی کمتری داشتند.[۸][۹] در سال ۲۰۰۹، چندین ناو نیروی دریایی آمریکا به موشک‌های SM-3 برای ایفای این نقش مجهز شدند که مکمل سامانه‌های پاتریوت مستقر شده توسط واحدهای آمریکایی بود. ناوهای جنگی ژاپن و استرالیا نیز سلاح‌ها و فناوری لازم برای مشارکت در این برنامه را دریافت کردند.[۱۰][۱۱]

سخت‌افزار فعلی ایجس BMD شامل موشک SM-3 Block-1a و بهبودهای دیگر در سامانه تسلیحاتی ایجس است. توسعه آینده سامانه ایجس BMD شامل قابلیت «پرتاب از راه دور» (Launch on Remote)، ارتقاء سخت‌افزار و اویونیک SM-3 و یک سامانه تسلیحاتی ایجس به‌روز شده است. در سال ۲۰۱۲، ایجس BMD با معماری باز ایجس ادغام شد تا مزایای هر دو پلتفرم را ارائه دهد.[۱۲] قابلیت «پرتاب از راه دور» شامل استفاده از حسگرهای خارج از ناو، مانند سامانه ردیابی و نظارت فضایی (STSS)، برای ارائه راه‌حل هدف‌گیری برای پرتاب SM-3 است.[۱۳]

تا سال ۲۰۲۲، نسخه‌های مختلف سامانه ایجس BMD که در حال خدمت هستند، شامل نسخه‌های 4.x، 5.x و 6.x می‌باشند. نسخه‌های بهبودیافته به پردازنده‌ها و نرم‌افزارهای پیشرفته‌تر و همچنین مدل‌های ارتقا یافته موشک رهگیر SM-3 مجهز هستند.[۳] ناوهای دارای قابلیت BMD می‌توانند قابلیت‌های خود را از نسخه‌های قدیمی‌تر به نسخه‌های جدیدتر ارتقا دهند. نسخه BMD 6.x همراه با رادار AN/SPY-6 در ناوشکن‌های کلاس Flight III و Flight IIA ارائه می‌شود.[۱۴]

برنامه سامانه فرماندهی نبرد پدافند هوایی و موشکی یکپارچه (IBCS) ارتش آمریکا، رادارهای پاتریوت، سطح‌به‌هوای پیشرفته ملی، ای‌ان/تی‌پی‌وای-۲ و اف-۳۵ لایتنینگ ۲ را با رادارهای ایجس یکپارچه می‌کند تا یک شبکه plug and fight از حسگرهای زمینی، دریایی و هوایی ایجاد کرده و به پرتابگرهای زمین به هوای پاتریوت و تاد در قابلیت‌های ضد موشک بالستیک کمک کند.

رهگیرهای SM-3، SM-2 Block IV, SM-6 و GPI

پروفایل رهگیر SM-3

ایجس BMD از رهگیرهای فاز میانی موشک استاندارد ۳ و رهگیرهای فاز پایانی RIM-156 استاندارد برد گسترده Block IV (SM-2ER Block IV) ساخت شرکت ریتیان استفاده می‌کند. موشک استاندارد ۳، توسعه‌یافته موشک SM-2ER Block IV است که قادر به رهگیری موشک‌های بالستیک در بالای جو (رهگیری برون‌جوی) در مرحله میانی پرواز یک موشک بالستیک متخاصم است. این موشک از سامانه پرتاب عمودی ام‌کی ۴۱ (VLS) ناوهای جنگی پرتاب می‌شود و در حین پرواز، به‌روزرسانی‌های هدف را از ناو دریافت می‌کند. کلاهک کینتیک (KW) طوری طراحی شده است که با بیش از ۱۳۰ مگاژول انرژی جنبشی حاصل از برخورد مستقیم، کلاهک جنگی موشک بالستیک را نابود کند. نسخه فعلی SM-3 Block IA به نسخه‌های SM-3 Block IB, SM-3 Block IIA و SM-3 Block IIB برای مقابله با تهدیدات موشکی بالستیک آینده ارتقا خواهد یافت.

موشک SM-2ER Block IV می‌تواند موشک‌های بالستیک را در داخل جو (رهگیری درون‌جوی) در فاز پایانی مسیر یک موشک درگیر کند. این موشک دارای کلاهک انفجاری-ترکشی است. SM-2ER Block IV در قالب یک موشک جدید با برد گسترده و فعال به نام RIM-174 استاندارد ERAM (SM-6) توسعه بیشتری یافت که یک جستجوگر هدایت فعال راداری به آن اضافه شده است.[۳] SM-6 یک موشک دومنظوره است که هم برای پدافند هوایی (مقابله با هواپیما و موشک‌های کروز ضدکشتی) و هم برای دفاع موشکی بالستیک در فاز پایانی قابل استفاده است؛ این موشک جایگزین سری SM-2 نخواهد شد، بلکه در کنار آن‌ها خدمت کرده و برد و قدرت آتش بیشتری را فراهم می‌کند.[۱۵] در ژانویه ۲۰۱۸، نیروی دریایی برنامه‌هایی را برای توسعه یک موتور راکت با دو پیشرانه (Dual Thrust Rocket Motor) برای SM-6 با قطر بزرگتر ۲۱ اینچ به جای بسته پیشرانه فعلی ۱۳٫۵ اینچی تأیید کرد. موتور راکت جدید بر روی بوستر فعلی ۲۱ اینچی قرار می‌گیرد و نسخه جدیدی از موشک را با نام SM-6 Block IB ایجاد می‌کند.[۱۶]

در مارس ۲۰۱۸، آژانس دفاع موشکی (MDA) اعلام کرد که «در حال ارزیابی امکان‌سنجی فنی قابلیت موشک SM-3 Block IIA، که در حال حاضر در دست توسعه است، علیه یک هدف از کلاس ICBM است. اگر کارایی آن در برابر یک ICBM اثبات شود، این موشک می‌تواند یک لایه حفاظتی اضافی ایجاد کرده و سامانه فعلی GMD را تقویت کند.» MDA قصد دارد تا پایان سال ۲۰۲۰ یک نمایش از عملکرد SM-3 Block IIA در برابر یک هدف مشابه ICBM انجام دهد.[۱۶] در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰، یک موشک SM-3 Block IIA با موفقیت یک هدف ICBM نمایانگر تهدید را در فاز میانی پروازش رهگیری کرد و قابلیت رهگیری موشک‌های بالستیک غیرجداشونده، جداشونده ساده و جداشونده پیچیده را تأیید نمود.[۱۷]

رهگیر فاز گلاید (GPI) دفاع در برابر سلاح‌های هایپرسونیک را فراهم خواهد کرد.[۱۸] رهگیر فاز گلاید با سامانه تسلیحاتی ایجس نسخه ۹ (Baseline 9) اصلاح‌شده یکپارچه خواهد شد.[۱۹]

در سال ۲۰۲۴، پاتریوت PAC-3 با موفقیت با سامانه ایجس آزمایش شد.[۲۰]

ایجس اَشور (Aegis Ashore)

سایت سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس اَشور ناتو در رومانی
سایت سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس اَشور ناتو در ردزیکوو، لهستان

از زمان نشست ۲۰۱۴ ناتو در ولز، یک بخش زمینی به نام ایجس اَشور (Aegis Ashore) در حال توسعه بود.[۲۱] اولین سایتی که عملیاتی اعلام شد، در دوسلو، رومانی در سال ۲۰۱۶ بود.[۲۲] این سامانه شامل تجهیزاتی است که معمولاً توسط نیروی دریایی استفاده می‌شود اما در تأسیسات زمینی مستقر شده‌اند. این تجهیزات شامل رادارهای ای‌ان/اس‌پی‌وای-۱ و یک آتشبار از موشک‌های استاندارد ۳ است. طرح‌های ریاست‌جمهوری باراک اوباما شامل دو سایت بود: اولین سایت در پایگاه نظامی دوسلو رومانی که در مه ۲۰۱۵ افتتاح شد و دومین سایت در ردزیکوو، لهستان (که در ابتدا برای سال ۲۰۱۸ برنامه‌ریزی شده بود اما در تابستان ۲۰۲۴ افتتاح شد[۲۳]). در سال ۲۰۲۰، هر دو سایت جدیدترین نسخه‌های نرم‌افزار ایجس BMD و آخرین نسخه SM-3 را دریافت خواهند کرد.[۲۴] برخی تأسیسات راداری نیز در آینده در ترکیه مستقر خواهند شد.[۲۵][۲۶][۲۷][۲۸]

در ۲۱ مه ۲۰۱۴، وزارت دفاع آمریکا با تیتری اعلام کرد: «موشک استاندارد اولین آزمایش پرتاب از سایت آزمایشی ایجس اَشور را با موفقیت انجام داد» و گزارش داد: «آژانس دفاع موشکی، نیروی دریایی ایالات متحده و ملوانان در مجتمع آزمایش دفاع موشکی ایجس اَشور و پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام (PMRF)، اولین آزمایش پروازی شامل اجزای سامانه ایجس اَشور را با موفقیت انجام دادند. در طول این آزمایش، یک هدف موشک بالستیک شبیه‌سازی‌شده توسط سامانه تسلیحاتی ایجس شناسایی، ردیابی و درگیر شد. حدود ساعت ۷:۳۵ عصر به وقت استاندارد هاوایی، ۲۰ مه (۱:۳۵ بامداد به وقت شرق آمریکا، ۲۱ مه)، سامانه تسلیحاتی ایجس یک موشک هدایت‌شونده استاندارد (SM)-3 Block IB را از سامانه پرتاب عمودی شلیک کرد. چندین عملکرد کنترل آتش و درگیری در طول این آزمایش تمرین شد. پرتاب یک موشک هدف واقعی برای این آزمایش پروازی برنامه‌ریزی نشده بود.»

در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۷، کابینه ژاپن طرحی را برای خرید دو سامانه ایجس اَشور مجهز به رادار ای‌ان/اس‌پی‌وای-۷(وی)۱، مبتنی بر LRDR شرکت لاکهید مارتین، به منظور افزایش قابلیت دفاعی ژاپن در برابر کره شمالی، تصویب کرد. این سامانه‌ها از موشک‌های SM-3 Block IIA استفاده می‌کردند و همچنین می‌توانستند با رهگیرهای SM-6 که قادر به سرنگونی موشک‌های کروز هستند، کار کنند.[۲۹][۳۰][۳۱] سایت‌های نصب این سامانه در یک منطقه آموزشی نیروی زمینی دفاع‌ازخود ژاپن در منطقه آرایا، استان آکیتا و منطقه آموزشی موتسومی در هاگی، استان یاماگوچی قرار داشتند.[۳۲][۳۳]

در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰، وزیر دفاع ژاپن، تارو کونو، اعلام کرد که کار بر روی استقرار این سامانه متوقف شده است زیرا برای اطمینان از عدم برخورد بوسترهای راکتی پرتاب موشک‌ها به ساختمان‌های مسکونی، هزینه‌های اضافی لازم بود.[۳۴] در اواخر همان ماه، شورای امنیت ملی ژاپن لغو این طرح را تأیید کرد.[۳۵] در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰، لاکهید مارتین اظهار داشت که تبدیل احتمالی سامانه AA برای استفاده دریایی گران خواهد بود زیرا نیاز به بازنگری کامل در طراحی دارد.[۳۶]

در ژوئیه ۲۰۲۰، دریاسالار فیلیپ اس. دیویدسون، رئیس فرماندهی اقیانوس هند-آرام ایالات متحده، اعلام کرد که به دنبال تأمین بودجه برای ساخت یک سامانه ایجس اَشور در گوآم تا سال ۲۰۲۶ است تا هم از تأسیسات نظامی موجود آمریکا در گوآم دفاع کند و هم قابلیت تهاجمی «حمله دقیق دوربرد به زنجیره جزیره‌ای اول» تحت سلطه چین را فراهم آورد.[۳۷] دیویدسون در مارس ۲۰۲۱ گفت که «سامانه دفاعی گوآم» متشکل از یک تأسیسات ایجس اَشور، سه ناوشکن کلاس آرلی برک را برای خدمت در مناطق دیگر آزاد خواهد کرد. دیویدسون اظهار داشت که زیردریایی‌ها و کشتی‌های سطحی چین به همراه موشک‌های بالستیک آن، «تهدیدی ۳۶۰ درجه» برای گوآم ایجاد می‌کنند که فراتر از توانایی‌های سامانه تاد موجود در گوآم است.[۳۸]

توسعه‌دهندگان و پیمانکاران

پیمانکاران فرعی و کارشناسان فنی برجسته شامل بوئینگ دیفنس اسپیس اند سکیوریتی، آلیانت تک‌سیستمز (ATK)، هانی‌ول، انگلیتی، مرکز جنگ سطحی نیروی دریایی، مرکز سامانه‌های SPAWAR سن‌دیگو، آزمایشگاه فیزیک کاربردی دانشگاه جانز هاپکینز (JHU/APL) و آزمایشگاه لینکلن مؤسسه فناوری ماساچوست (Lincoln Lab) هستند.

استقرار

ایجس اَشور

ایالات متحده، رومانی و لهستان سامانه زمینی ایجس BMD را مستقر کرده‌اند. تأسیسات آزمایشی در دهه ۲۰۰۰ در پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام آمریکا در هاوایی ساخته شد. یک سایت در دوسلو، رومانی از سال ۲۰۱۶ عملیاتی شده است، در حالی که یک سایت در ردزیکوو، لهستان از تابستان ۲۰۲۴ عملیاتی است.[۳۹][۴۰][۲۳] اگرچه ژاپن قصد داشت دو سایت با استفاده از رادار AESA مدل ای‌ان/اس‌پی‌وای-۷ را مستقر کند، اما این طرح‌ها در سال ۲۰۲۰ لغو شد. استقرارهای احتمالی ایجس اَشور شامل پایگاه دریایی آمریکا در گوآم است.[۱۴]

شناورهای ایجس BMD نیروی دریایی آمریکا

تا اکتبر ۲۰۱۷، ۵ رزم‌ناو کلاس تایکوندروگا و ۲۸ ناوشکن کلاس آرلی برک (DDG 51–78) در نیروی دریایی آمریکا به سامانه BMD مجهز بودند. از این ۳۳ کشتی، ۱۷ فروند به ناوگان اقیانوس آرام و ۱۶ فروند به ناوگان اقیانوس اطلس اختصاص داشتند.[۴۱] برنامه ۳۰ ساله کشتی‌سازی نیروی دریایی برای سال مالی ۲۰۱۵ (FY2015-FY2043) پیش‌بینی می‌کند که تعداد کل رزم‌ناوها و ناوشکن‌های ایجس در این دوره ۳۰ ساله بین ۸۰ تا ۹۷ فروند خواهد بود.[۴۲]

یوا کارنی (دی‌دی‌جی-۶۴)، یوا راس (دی‌دی‌جی-۷۱) و دونالد کوک دی‌دی‌جی-۷۵ در سال مالی ۲۰۱۲ ارتقا یافتند، در حالی که یوا کول (دی‌دی‌جی-۶۷)، یوا مک‌فال (دی‌دی‌جی-۷۴) و یوا پورتر (دی‌دی‌جی-۷۸) در سال مالی ۲۰۱۳ ارتقا یافتند.

شناورهای ایجس BMD ژاپن

تصویر هنری از کشتی BMD آینده (عکس JSDF)
مانورهای BMD (۶ اکتبر ۲۰۲۲)
جی‌اس هاگورو (DDG-180) در حال پرتاب موشک SM-3 Block IB (۱۹ نوامبر ۲۰۲۲)

نیروی دفاع‌ازخود دریایی ژاپن چهار کشتی از ناوشکن‌های کلاس کونگو را برای ردیابی و درگیری دوربرد (LRST) مجهز کرده است: کونگو، چوکای، میوکو و کیریشیما (در سال ۲۰۱۰) (جدول زیر را ببینید).[۴۳][۴۴] وزیر امور خارجه ژاپن، هیروفومی ناکاسونه و وزیر امور خارجه کره جنوبی، یو میونگ-هوان، توافق کردند که پرتاب ماهواره اونها-۲ کره شمالی در ۵ آوریل ۲۰۰۹[۴۵] نقض قطعنامه‌های ۱۶۹۵ و ۱۷۱۸ شورای امنیت سازمان ملل در ژوئیه ۲۰۰۶ بوده است. کابینه ژاپن تأیید درگیری یک شناور ایجس BMD نیروی دریایی در صورت شکست پرتاب تپودونگ را بررسی کرد.[۴۶][۴۷][۴۸][۴۹] دولت ژاپن همچنین خاطرنشان کرد که می‌تواند طبق ماده ۸۲، بخش ۲، پاراگراف ۳ قانون نیروهای دفاع‌ازخود، برای رهگیری از تأیید کابینه صرف‌نظر کند.[۵۰] در مجموع، پنج ناوشکن ایجس در آن زمان مستقر شدند.[۵۱] به عنوان مکمل قابلیت SM-3، سامانه ژاپنی شامل یک بخش هوابرد است. با ترکیب این‌ها، تمایز بین آزمایش‌های پلتفرم و پرتاب‌های ماهواره‌ای با تحلیل زاویه صعود امکان‌پذیر است.[۵۲]

در ۳۱ اوت ۲۰۲۲، وزارت دفاع ژاپن اعلام کرد که نیروی دریایی دو «کشتی‌های مجهز به سامانه ایجس» (به ژاپنی イージス・システム搭載艦) (در تصویر) را برای جایگزینی لغو قبلی برنامه ایجس اَشور به کار خواهد گرفت و یک کشتی را تا پایان سال مالی ۲۰۲۷ و دیگری را تا پایان سال مالی ۲۰۲۸ به خدمت خواهد گرفت. بودجه طراحی و سایر هزینه‌های مرتبط به صورت «درخواست اقلام» بدون مقادیر مشخص ارائه می‌شود و انتظار می‌رود تدارکات اولیه اقلام اصلی تا سال مالی ۲۰۲۳ از تصویب قانون بگذرد. ساخت در سال بعد، یعنی سال مالی ۲۰۲۴ آغاز خواهد شد. پس از تکمیل، این دو ناو جنگی با وزن هر کدام ۲۰٬۰۰۰ تن بزرگ (۲۰٬۰۰۰ تن)، بزرگ‌ترین کشتی جنگی سطحی فعال در ژاپن خواهند بود.[۵۳][۵۴][۵۵]

در ۶ اکتبر ۲۰۲۲، پنج ناو جنگی از ایالات متحده، ژاپن و کره جنوبی یک رزمایش چندجانبه دفاع موشکی بالستیک را در دریای ژاپن (در تصویر) به عنوان بخشی از پاسخ نظامی به آزمایش‌های موشکی ۲۰۲۱-۲۰۲۲ کره شمالی بر فراز جزایر ژاپن برگزار کردند.[۵۶][۵۷]

در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۲، ناوشکن موشک‌انداز مایا یک موشک SM-3 Block IIA شلیک کرد و با موفقیت هدف را در خارج از جو در اولین پرتاب این موشک از یک ناو جنگی ژاپنی رهگیری کرد. در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲، هاگورو نیز یک موشک SM-3 Block IB شلیک کرد که با موفقیت به هدف در خارج از جو اصابت کرد (در تصویر). هر دو آزمایش شلیک در پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام آمریکا در جزیره کائوآئی، هاوایی، با همکاری نیروی دریایی آمریکا و آژانس دفاع موشکی آمریکا انجام شد. این اولین باری بود که دو کشتی به‌طور همزمان شلیک SM-3 انجام می‌دادند و این آزمایش‌ها قابلیت‌های دفاع موشکی بالستیک جدیدترین ناوشکن‌های کلاس مایا ژاپن را تأیید کرد.[۵۸]

در ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲، بودجه و راهنمای برنامه ۲۰۲۳ وزارت دفاع ژاپن نمونه‌هایی از عملیات (運用の一例) را برای نیروهای دریایی مجهز به ایجس نیروی دفاع‌ازخود دریایی ژاپن (MSDF) به تصویر کشید. دو ناو جنگی ASEV منحصراً به مأموریت‌های دفاع موشکی بالستیک (BMD等) اختصاص داده می‌شوند و در دریای ژاپن در نزدیکی شبه‌جزیره کره فعالیت خواهند کرد، که به سایر ناوشکن‌های موشک‌انداز ایجس اجازه می‌دهد تا با موارد اضطراری دیگر (侵攻阻止) مقابله کنند و به‌طور مستقل برای باز نگه داشتن خطوط مواصلاتی دریایی (SLOC) در دریای چین شرقی در جنوب غربی جزایر اصلی ژاپن فعالیت نمایند.[۵۹][۶۰][۶۱][۶۲]

فهرست کشتی‌های شناور ایجس نیروی دریایی ژاپن (شناورهای ایجس BMD)
نامشماره بدنهسازنده/کارخانه کشتی‌سازیرادار ایجسموشک ضد بالستیکپرتابگرهای عمودیبه خدمت گرفته شدهبندر اصلیناوگروهاسکادرانوضعیت
مایا
مایا دی‌دی‌جی-۱۷۹ DDG-179 JMU، یوکوهاما AN/SPY-1D(V) موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۶ سلول (مجموع) ۱۹ مارس ۲۰۲۰ یوکوسوکا ناوگروه اسکورت ۱ اسکادران اسکورت ۱ فعال
هاگورو دی‌دی‌جی-۱۸۰ DDG-180 JMU، یوکوهاما AN/SPY-1D(V) موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۶ سلول (مجموع) ۱۹ مارس ۲۰۲۱ ساسه‌بو ناوگروه اسکورت ۴ اسکادران اسکورت ۸ فعال
آتاگو
آتاگو دی‌دی‌جی-۱۷۷ DDG-177 JMU، یوکوهاما AN/SPY-1D(V) موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۶ سلول (مجموع) ۱۵ مارس ۲۰۰۷ مایزورو ناوگروه اسکورت ۳ اسکادران اسکورت ۳ فعال
آشیگارا دی‌دی‌جی-۱۷۸ DDG-178 JMU، یوکوهاما AN/SPY-1D(V) موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۶ سلول (مجموع) ۱۳ مارس ۲۰۰۸ ساسه‌بو ناوگروه اسکورت ۲ اسکادران اسکورت ۲ فعال
کونگو
کونگو دی‌دی‌جی-۱۷۳ DDG-173 صنایع سنگین میتسوبیشی AN/SPY-1D PESA موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۰ سلول (مجموع) ۲۵ مارس ۱۹۹۳ ساسه‌بو ناوگروه اسکورت ۱ اسکادران اسکورت ۵: فعال
کیریشیما دی‌دی‌جی-۱۷۴ DDG-174 صنایع سنگین میتسوبیشی AN/SPY-1D PESA موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۰ سلول (مجموع) ۱۶ مارس ۱۹۹۵ یوکوسوکا ناوگروه اسکورت ۲ اسکادران اسکورت ۶ فعال
میوکو دی‌دی‌جی-۱۷۵ DDG-175 صنایع سنگین میتسوبیشی AN/SPY-1D PESA موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۰ سلول (مجموع) ۱۴ مارس ۱۹۹۶ مایزورو ناوگروه اسکورت ۳ اسکادران اسکورت ۳ فعال
چوکای دی‌دی‌جی-۱۷۶ DDG-176 IHI Corporation AN/SPY-1D PESA موشک استاندارد SM-3 Mark 41: ۹۰ سلول (مجموع) ۲۰ مارس ۱۹۹۸ ساسه‌بو ناوگروه اسکورت ۴ اسکادران اسکورت ۸ فعال

گشت‌های مشترک BMD

در اوایل اکتبر ۲۰۲۲، پنج ناو جنگی از ایالات متحده، ژاپن و کره جنوبی یک رزمایش دفاع موشکی بالستیک (در تصویر) در دریای ژاپن به عنوان بخشی از پاسخ نظامی مداوم به آزمایش‌های موشک‌های بالستیک میان‌برد کره شمالی بر فراز جزایر اصلی ژاپن برگزار کردند.[۵۶]

بحث سیاسی

تام لالیبرتی از شرکت ریتیان گفت که رئیس‌جمهور باراک اوباما به دلیل مشکلات هماهنگی با کشورهای شریک، مجبور شد از یک سامانه دفاع موشکی زمینی به یک سامانه دریایی روی آورد.[۶۳] همچنین، وزارت دفاع آمریکا اعلام کرده است که این تنها یک بخش از یک دفاع گسترده‌تر خواهد بود که ممکن است شامل تأسیسات زمینی نیز باشد.[۶۴]

یک هیئت نیروی دریایی به ریاست نایب دریاسالار بازنشسته، فیلیپ بلیسل، ادعا کرده است که از اواخر دهه ۱۹۹۰، تأکید بیش از حدی بر صرفه‌جویی در هزینه‌ها، از جمله کاهش خدمه و ساده‌سازی آموزش و نگهداری، وجود داشته که منجر به کاهش شدید آمادگی شده و سامانه‌های رزمی ایجس را در وضعیت آمادگی پایینی قرار داده است.[۶۵] و با وجود کاهش هدف در تعداد ناوهای جنگی مجهز به ایجس، نیروی دریایی ایالات متحده تحت برنامه کشتی‌سازی سال مالی ۲۰۱۲ برای ۳۰ سال آینده، همچنان از این هدف کاهش‌یافته نیز عقب خواهد ماند.[۶۶]

واکنش بین‌المللی

دولت روسیه ادعا کرده است که این سامانه «به یک مسابقه تسلیحاتی جدید دامن می‌زند» و «با بهانه‌های مضحک و ساختگی» مبنی بر حفاظت در برابر تهدیدات غیرموجود از سوی به اصطلاح دولت سرکش ساخته شده است. دمیتری راگوزین، معاون نخست‌وزیر دولت روسیه، در سال ۲۰۱۲ گفت که این کشور «به شدیدترین شکل ممکن» به هر کشتی آمریکایی مجهز به این سامانه که در نزدیکی سواحل آن‌ها یافت شود، واکنش نشان خواهد داد.[۶۷]

قابلیت‌های دیگر

سامانه ایجس BMD، همراه با موشک RIM-161 استاندارد (SM-3)، توانایی محدودی را به عنوان یک سلاح ضدماهواره علیه ماهواره‌های موجود در بخش پایینی مدار پایینی زمین نشان داده است. در ۲۰ فوریه ۲۰۰۸، یواس‌ای ۱۹۳ توسط گروهی از کشتی‌های ایجس در اقیانوس آرام منهدم شد؛ دلیل اعلام‌شده نگرانی از این بود که محموله هیدرازین ماهواره ممکن است هنگام ورود مجدد از یک مدار کنترل‌نشده، مناطق خشکی را آلوده کند. کشتی پرتاب‌کننده یوا لیک ایری (سی‌جی-۷۰) بود و از یک موشک SM-3 استفاده شد. رهگیری در ارتفاع ۱۳۳ مایل دریایی (۲۴۷ کیلومتر) انجام گرفت.

هدف برای شبیه‌سازی پرواز درون‌جوّی موشک ضدکشتی بالستیک DF-21

بر اساس گزارش سرویس پژوهش کنگره به تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۴،[۱۴] فقدان یک هدف آزمایشی که موشک ضدکشتی بالستیک دانگ‌فنگ ۲۱ چین را شبیه‌سازی کند، برجسته شده است.

یک هدف موشک ضدکشتی بالستیک (ASBM) که نماینده تهدید واقعی برای آزمایش‌های عملیاتی در فضای باز باشد، به یک نیاز فوری برای منابع آزمایشی تبدیل شده است. چین در حال استقرار موشک ضدکشتی بالستیک DF-21D است که کشتی‌های جنگی سطحی ایالات متحده و متحدانش را در غرب اقیانوس آرام تهدید می‌کند. در حالی که آژانس دفاع موشکی اهداف برون‌جوّی در حال توسعه دارد، هیچ برنامه‌ای در حال حاضر برای یک هدف درون‌جوّی وجود ندارد. هدف ASBM درون‌جوّی مسئولیت نیروی دریایی است، اما در حال حاضر بودجه‌ای برای آن در نظر گرفته نشده است. آژانس دفاع موشکی هزینه غیرتکراری توسعه هدف برون‌جوّی را ۳۰ میلیون دلار تخمین زده است و هر هدف اضافی نیز ۳۰ میلیون دلار هزینه دارد؛ به گفته تحلیلگران دفاع موشکی، تولید هدف درون‌جوّی گران‌تر خواهد بود. برنامه‌های تدارکاتی متعدد نیروی دریایی در سال‌های آینده به یک شبیه‌ساز ASBM نیاز خواهند داشت، اگرچه تعداد محدودی هدف (۳–۵ عدد) ممکن است برای اعتبارسنجی مدل‌های تحلیلی کافی باشد.

گزارش دسامبر ۲۰۱۲ از DOT&E (یعنی گزارش سالانه DOT&E برای سال مالی ۲۰۱۲) این موضوع را بیشتر مورد بحث قرار نداد؛ یک گزارش مطبوعاتی در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۳ اعلام کرد که این به دلیل طبقه‌بندی‌شده بودن جزئیات موضوع است.

زرادخانه ایالات متحده دارای «انواع اقدامات متقابل بالقوه» است و «زنجیره کشتار» برای مثال یک حمله بالقوه با دانگ‌فنگ ۲۱ دی آنقدر «پیچیده» خواهد بود که «فرصت‌های متعددی برای شکست دادن حمله» فراهم می‌کند. او همچنین اظهار داشت که تا زمانی که یک کشور «کل سیستم سیستم‌ها» را برای کارکردن این سامانه یکپارچه نکند، خود موشک تقریباً «بی‌فایده» خواهد بود.[۶۸]

«برخی کشورها ممکن است آن‌ها را فقط برای تحت تأثیر قرار دادن همسایگان خود بخرند، اما اثربخشی رزمی آن‌ها ناچیز خواهد بود مگر اینکه آن کشور در سامانه‌های شناسایی، پردازش داده و ارتباطات مورد نیاز نیز سرمایه‌گذاری کند.»[۶۸] - راجر کلیف

یک گزارش مطبوعاتی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶ موارد زیر را بیان می‌کند:[۱۴]

آژانس دفاع موشکی (MDA) اعلام کرد که سامانه جدید پایانه دریایی (SBT) آن در یک آزمایش در ۱۴ دسامبر بر فراز اقیانوس آرام، به دومین رهگیری موشک بالستیک خود دست یافت. در طول این آزمایش، یواس‌اس جان پل جونز (DDG-53)... سالوویی از دو رهگیر استاندارد میسایل-۶ (SM-6) شرکت ریتئون [RTN] را در توالی سریع علیه یک هدف موشک بالستیک میان‌برد که از تأسیسات برد موشکی اقیانوس آرام در کائوآئی، هاوایی پرتاب شده بود، شلیک کرد. MDA گفت که رهگیر اول مسلح نبود و برای جمع‌آوری داده‌های آزمایشی طراحی شده بود. رهگیر دوم که کلاهک انفجاری حمل می‌کرد، هدف ساخت لاکهید مارتین را رهگیری کرد…

MDA این هدف را «پیچیده» خواند اما از توضیح بیشتر خودداری کرد. با این حال، به گفته اتحاد حمایت از دفاع موشکی، این هدف موشک دانگ‌فنگ ۲۱ (DF-21) چین را شبیه‌سازی می‌کرد؛ یک موشک بالستیک مجهز به یک وسیله نقلیه ورود مجدد مانورپذیر که برای نابودی ناوهای هواپیمابر ایالات متحده طراحی شده است. این رویداد که با نام پرواز آزمایشی استاندارد میسایل-۲۷ (FTM-27) شناخته می‌شود، اولین آزمایش سالووی SBT و دومین رهگیری آن در دو تلاش بود.[۱۶]

در مارس ۲۰۲۰، مایک گریفین، معاون وزیر دفاع در امور تحقیق و مهندسی، فاش کرد که موشک SM-6 برای دفاع فراصوت در نظر گرفته شده و برنامه‌هایی برای آزمایش آن علیه یک وسیله نقلیه پروازی گلاید-بوست فراصوت واقعی در سال مالی ۲۰۲۳ وجود دارد.[۶۹]

یک گزارش مطبوعاتی در ۱۴ آوریل ۲۰۲۱ بیان کرد:[۱۴]

آژانس دفاع موشکی، به همراه نیروی دریایی ایالات متحده، قصد دارند اواخر امسال یک موشک SM-6 را علیه یک «تهدید مانورپذیر پیشرفته»، اصطلاحی که در رابطه با وسایل نقلیه پروازی گلاید-بوست فراصوت بدون نیرو استفاده شده است، آزمایش کنند. پنتاگون می‌گوید که نسخه‌های نامشخصی از SM-6 قبلاً درجه‌ای از قابلیت را در برابر این نوع سلاح‌ها نشان داده‌اند که نمونه‌هایی از آن‌ها توسط روسیه و چین به خدمت گرفته شده است. یک نسخه جدید از SM-6، Block IB، در حال حاضر در حال توسعه است و خود قادر خواهد بود به سرعت‌های فراصوت برسد. باربارا مک‌کویستون، یک مقام ارشد آمریکایی که در حال حاضر وظایف معاون وزیر دفاع در امور تحقیق و مهندسی را انجام می‌دهد، در شهادت خود در کمیته فرعی تخصیص بودجه دفاعی سنا، به آزمایش برنامه‌ریزی شده SM-6 اشاره کرد…

آزمایش‌های پروازی تا به امروز

تا آوریل ۲۰۲۴، سامانه ایجس BMD در ۵۴ تلاش علیه اهداف موشک بالستیک، ۴۵ رهگیری موفق انجام داده است.[۷۰]

نام تاریخ نتیجه توضیحات[۷۱][۷۲][۷۳]
CTV-1 ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۷ شکست اولین آزمایش پروازی وسیله نقلیه کنترل آزمایشی-۱ (CTV-1) برنامه سراسری تئاتر نیروی دریایی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۷ با استفاده از یک موشک SM-2 Block IV اصلاح‌شده برای پرواز برون‌جوّی و پرتاب از یوا راسل (دی‌دی‌جی-۵۹) انجام شد. موشک بلافاصله پس از پرتاب به دلیل انحراف از مسیر خودتخریب شد. علت اصلی این مشکل، نقصی در مهمات موجود SM-2 Block IV نیروی دریایی بود، نه هیچ‌گونه تغییرات هدایتی برای پرواز در ارتفاع بالا. نیروی دریایی و BMDO این پرواز را «بدون آزمایش» توصیف کردند.
CTV-1A ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۹ موفق پرواز بعدی SM-3 شرکت ریتئون در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۹ در طول پرواز وسیله نقلیه کنترل آزمایشی (CTV)-1A (با نام رمز: Stellar Phoenix) انجام شد. CTV-1a آزمایشی از مرحله اول و دوم SM-3 بود. این مأموریت موفقیت‌آمیز تلقی شد. یوا شایلو (سی‌جی-۶۷) کشتی پرتاب‌کننده بود.
FTR-1 ۸ ژوئیه ۲۰۰۰ شکست مأموریت بعدی در ژوئیه ۲۰۰۰ با نام دور آزمایشی پرواز (FTR-1) (با نام رمز: Stellar Archer) انجام شد. این مأموریت با شکست مواجه شد زیرا موتور موشک مرحله سوم (TSRM) از مرحله دوم جدا نشد. یواس‌اس شایلو کشتی پرتاب‌کننده بود.
FTR-1A ۲۵ ژانویه ۲۰۰۱ موفق FTR-1a (با نام رمز: Stellar Gemini) در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۱ انجام شد. این مأموریت اولین باری بود که یک هدف واحد واقعی توسط سامانه ایجس BMD مورد اصابت قرار گرفت. هدف آزمایشی از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام نیروی دریایی آمریکا واقع در جزیره کائوآئی هاوایی پرتاب شد. FTR-1a عملکرد اویونیک برون‌جوّی کلاهک جنبشی (KW) SM-3 و عملکرد بی‌درنگ رادار ایجس BMD AN/SPY-1 را به نمایش گذاشت. در زمان انجام این آزمایش، سیستم پیشرانش KW، سیستم کنترل وضعیت و انحراف جامد (SDACS)، هنوز در حال توسعه بود. عملکرد کامل سیستم در FM-2 به نمایش درآمد. این مأموریت زمانی موفقیت‌آمیز تلقی شد که KW هدف آزمایشی را برای چند ثانیه شناسایی و ردیابی کرد. یوا لیک ایری (سی‌جی-۷۰) کشتی پرتاب‌کننده بود.
FM-2 ۲۵ ژانویه ۲۰۰۲ موفق هدف مأموریت پروازی (FM)-2 (با نام رمز: Stellar Eagle) توصیف سامانه تسلیحاتی ایجس و رهگیر استاندارد میسایل ۳ بود. این مأموریت نیازی به رهگیری هدف نداشت. در ۲۵ ژانویه ۲۰۰۲، یک SM-3 پرتاب‌شده از یواس‌اس لیک ایری با یک هدف آزمایشی در شمال شرقی جزیره کائوآئی برخورد کرد. این مأموریت اولین رهگیری یک موشک بالستیک از یک سکوی دریایی بود.
FM-3 ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲ موفق ایجس BMD در رهگیری یک موشک هدف واحد که از PMRF در طول FM-3 (با نام رمز: Stellar Impact) پرتاب شده بود، موفق شد. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود. این مأموریت پایان موفقیت‌آمیز برنامه رهگیری LEAP ایجس را رقم زد. ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲ همچنین تاریخی بود که ایالات متحده از پیمان موشک‌های ضد بالستیک (پیمان ABM) خارج شد، که توسعه یک سامانه استراتژیک ضد موشک بالستیک را محدود می‌کرد (برای اینکه ایجس استراتژیک محسوب شود، باید قابلیت مقابله با موشک‌های قاره‌پیما و موشک‌های بالستیک پرتاب‌شونده از زیردریایی فعلی روسیه را داشته باشد).
FM-4 ۲۱ نوامبر ۲۰۰۱ موفق ایجس BMD یک موشک بالستیک واحد را در طول FM-4 (با نام رمز: Stellar Viper) رهگیری کرد. FM-4 اولین آزمایش ایجس BMD بود که مانور «جابجایی نقطه هدف» را انجام داد. جابجایی نقطه هدف احتمال نابودی مهمات موشک بالستیک در هنگام رهگیری را افزایش می‌دهد. یواس‌اس لیک ایری کشتی پرتاب‌کننده بود.
FM-5 ۱۸ ژوئن ۲۰۰۳ شکست در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۳، مأموریت FM-5 (با نام رمز: Stellar Hammer) منجر به اولین شکست آزمایشی یک سامانه عملیاتی ایجس BMD شد. در طول آزمایش، سیستم پیشرانش SDACS که برای هدایت کلاهک جنبشی SM-3 استفاده می‌شود، پس از احتراق دچار نقص شد. لازم است ذکر شود که قبل از خرابی موتور موشک، کلاهک جنبشی SM-3 در مسیر رهگیری هدف آزمایشی قرار داشت. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود.
FM-6 ۱۱ دسامبر ۲۰۰۳ موفق مأموریت بعدی، با نام رمز Stellar Defender، اصلاحی را در طراحی SDACS پیاده‌سازی کرد تا توانایی کلاهک برای رهگیری را به خطر نیندازد. این اصلاح به KW اجازه داد تا با قابلیت کاهش‌یافته (اما نه کمتر کشنده) ناوبری کند. FM-6 بار دیگر یک رهگیری موفقیت‌آمیز را به نمایش گذاشت. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود.
FTM-04-1 ۲۴ فوریه ۲۰۰۵ موفق پس از مأموریت FM-6، آژانس دفاع موشکی تغییراتی را در قرارداد نام‌گذاری آزمایش‌های پروازی برای تمام آزمایش‌های پروازی بعدی ABMD اعمال کرد. به گفته MDA، قرارداد جدید موقعیت برنامه را در چارچوب توسعه بلوک ۲۰۰۴/۲۰۰۶ ایجس BMD بهتر منعکس می‌کرد. نام جدید، مأموریت آزمایش پروازی (FTM) 04-1 (با نام رمز: Stellar Dragon)، نشان می‌داد که این اولین آزمایش پروازی تحت چرخه توسعه بلوک ۲۰۰۴ برای ایجس BMD خواهد بود. این آزمایش پروازی بار دیگر توانایی سامانه را برای نابودی یک موشک بالستیک دشمن نشان داد. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود.
FTM-04-2 ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵ موفق با نام رمز Stellar Valkyrie، این اولین مأموریتی بود که از یک موشک هدف با کلاهک جداشونده استفاده می‌کرد. این موشک هدف جدید که هدف میان‌برد (MRT) نامیده می‌شود، شباهت بیشتری به موشک‌های تهدیدآمیز واقعی داشت، اما موشک SM-3 Block I فریب نخورد و در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵ کلاهک را رهگیری کرد تا ششمین رهگیری از هفت تلاش برای این برنامه ثبت شود. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود.
FTM-10 ۲۳ ژوئن ۲۰۰۶ موفق هدف آزمایشی FTM-10، موشک MRT با کلاهک جداشونده بود. یواس‌اس شایلو کشتی پرتاب‌کننده بود و برای اولین بار از نسخه ۳٫۶ سامانه تسلیحاتی ایجس استفاده کرد. این آزمایش اولین موردی بود که جدیدترین مدل SM-3، یعنی Block Ia را به نمایش گذاشت. مأموریت زمانی موفقیت‌آمیز تلقی شد که KW وسیله نقلیه ورود مجدد (RV) MRT را ردیابی، انتخاب و رهگیری کرد.

FTM-10 اولین باری بود که کشور دیگری در یک رزمایش ضد موشک بالستیک دریایی شرکت می‌کرد. دولت ژاپن علاقه‌مند به خرید سامانه‌ای مشابه ایجس BMD برای مقابله با تهدیدات بالقوه بود و برای شرکت در رزمایش FTM-10 دعوت شد. کشتی نیروی دریایی ژاپن جی‌دی‌اس کیریشیما (یک ناوشکن کلاس کونگو) در سواحل PMRF مستقر شد و تمام رویدادهای FTM-10 را مشاهده کرد.[۷۴]

FTM-11 ۷ دسامبر ۲۰۰۶ شکست سامانه تسلیحاتی ایجس نتوانست با هدف آزمایشی درگیر شود و هرگز رهگیر را پرتاب نکرد. علت شکست، یک خطای داخلی، کشف و قبل از آزمایش مجدد پرواز آزمایشی FTM-11 برطرف شد. یواس‌اس لیک ایری کشتی شلیک‌کننده بود.[۷۵]
FTM-11 Event 4 ۲۶ آوریل ۲۰۰۷ موفق ایجس BMD هشتمین هدف خود را در ده تلاش با موفقیت رهگیری کرد. این آزمایش بیست و هفتمین رهگیری موفق «اصابت برای کشتن» (برای همه سامانه‌های MDA) از سال ۲۰۰۱ بود. یواس‌اس لیک ایری کشتی پرتاب‌کننده بود و از سامانه تسلیحاتی ایجس ۳٫۶ استفاده کرد. رهگیر، SM-3 Block-Ia بود. این آزمایش نه تنها توانایی ABMD را در رهگیری یک موشک بالستیک نشان داد، بلکه توانایی لیک ایری را در ردیابی و رهگیری همزمان موشک‌های ضدکشتی نیز به نمایش گذاشت. این آزمایش همچنین از سیستم کنترل وضعیت و انحراف جامد (SDACS) در پیکربندی پالس کامل استفاده کرد.[۷۶]
FTM-11A ۳۱ اوت ۲۰۰۷ موفق آزمایش پروازی طبقه‌بندی‌شده.[۷۷]
FTM-12 ۲۲ ژوئن ۲۰۰۷ موفق یوا دیکیتور (دی‌دی‌جی-۷۳) با استفاده از سامانه تسلیحاتی دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD 3.6) با گواهینامه عملیاتی و موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IA، با موفقیت یک رهگیری «اصابت برای کشتن» بر روی یک موشک بالستیک میان‌برد جداشونده انجام داد. موشک هدف از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. رزم‌ناو کلاس تایکوندروگا یوا پورت رویال (سی‌جی-۷۳)، ناوچه کلاس آلوارو د بازان اسپانیا مندز نونز، و رادار زمینی سیار تاد MDA نیز در این آزمایش پروازی شرکت داشتند. FTM-12 (با نام رمز: Stellar Athena) اولین آزمایشی بود که از یک ناوشکن کلاس آرلی برک به عنوان کشتی پرتاب‌کننده استفاده کرد.[۷۸]
FTM-13 ۶ نوامبر ۲۰۰۷ موفق یواس‌اس لیک ایری دو رهگیر را از سواحل جزیره کائوآئی، هاوایی پرتاب کرد و تقریباً به‌طور همزمان با دو هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد درگیر شد.
FTM-14 ۶ ژوئن ۲۰۰۸ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک هدف در فاز پایانی را با یک رهگیر اصلاح‌شده SM-2 Block IV رهگیری کرد. هدف این مأموریت، آزمایش رهگیری و انهدام یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد پرتاب‌شده از یک سکوی پرتاب سیار بود.[۷۹]
FTM-15 ۱۵ آوریل ۲۰۱۱ موفق آژانس دفاع موشکی (MDA)، یوا اوکین (دی‌دی‌جی-۷۷)، و فرماندهی پدافند هوایی و موشکی ارتش ۹۴ که از مرکز عملیات هوایی و فضایی ۶۱۳ در پایگاه نیروی هوایی هیکام، هاوایی فعالیت می‌کردند، با موفقیت یک آزمایش پروازی از عنصر دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) سامانه دفاع موشکی بالستیک کشور را انجام دادند که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک جداشونده بر فراز اقیانوس آرام شد. FTM-15، چالش‌برانگیزترین آزمایش تا به امروز بود، زیرا اولین رهگیری ایجس BMD نسخه ۳٫۶٫۱ در برابر یک هدف میان‌برد (برد ۱۸۶۴ تا ۳۴۱۸ مایل) و اولین درگیری ایجس BMD 3.6.1 با تکیه بر داده‌های ردیابی از راه دور بود. توانایی استفاده از داده‌های راداری از راه دور برای درگیری با یک موشک بالستیک تهدیدآمیز، فضای نبرد و منطقه دفاعی موشک SM-3 را به شدت افزایش می‌دهد.[۸۰]
FTM-16 Event 1 ۱۵ مارس ۲۰۱۱ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک هدف موشک بالستیک را ردیابی کرد. علاوه بر مأموریت BMD، لیک ایری همچنین قابلیت جنگ ضدهوایی (AAW) کشتی را با نابودی یک هدف موشک کروز ضدکشتی ورودی با یک موشک SM-2 Block III در یک تمرین شلیک زنده تأیید کرد. این اولین رویدادی بود که در آن یک کشتی از سامانه تسلیحاتی BMD 4.0.1 برای درگیری با یک تهدید AAW استفاده کرد.[۸۱]
FTM-16 Event 2 ۱ سپتامبر ۲۰۱۱ شکست یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام نیروی دریایی آمریکا در کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. تقریباً ۹۰ ثانیه بعد، یک موشک رهگیر استاندارد میسایل ۳ (SM-3) Block 1B از یواس‌اس لیک ایری پرتاب شد اما رهگیری هدف انجام نشد. شکست به دلیل نقص در پالس موتور موشک مرحله سوم بود.[۷۰][۸۲]
FTM-16 Event 2A ۹ مه ۲۰۱۲ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به اولین رهگیری یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد بر فراز اقیانوس آرام توسط جدیدترین رهگیر دفاع موشکی نیروی دریایی، استاندارد میسایل ۳ (SM-3) Block IB شد.[۸۳]
FTM-17 ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۹ موفق یوا هاپر (دی‌دی‌جی-۷۰)، یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block (Blk) IA را برای رهگیری یک موشک بالستیک کوتاه‌برد در مقیاس کوچک، شناسایی، ردیابی، شلیک و هدایت کرد.[۷۰][۸۴]
FTM-18 ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک جداشونده بر فراز اقیانوس آرام توسط جدیدترین موشک رهگیر دفاع موشکی نیروی دریایی، استاندارد میسایل ۳ (SM-3) Block IB شد. این رویداد آزمایشی، دومین آزمایش رهگیری موفق متوالی موشک SM-3 Block IB و سامانه تسلیحاتی ایجس BMD 4.0.1 نسل دوم بود. اولین رهگیری موفق SM-3 Block IB در ۹ مه ۲۰۱۲ رخ داد.[۸۵][۸۶]
FTM-19 ۱۶ مه ۲۰۱۳ موفق یواس‌اس لیک ایری امروز با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک جداشونده بر فراز اقیانوس آرام توسط سامانه تسلیحاتی ایجس BMD 4.0 و یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IB شد. این آزمایش جدیدترین نسخه از سامانه تسلیحاتی ایجس BMD نسل دوم و موشک استاندارد را تمرین کرد و قابلیت درگیری با موشک‌های بالستیک دوربردتر و پیچیده‌تر را فراهم آورد.[۸۷]
FTM-20 ۱۳ فوریه ۲۰۱۳ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک میان‌برد بر فراز اقیانوس آرام توسط یک موشک هدایت‌شونده استاندارد ۳ (SM-3) Block IA شد. سامانه‌های نمایشی ردیابی و نظارت فضایی (STSS-D) در مدار، هدف را شناسایی و ردیابی کردند و داده‌های ردیابی را به یواس‌اس لیک ایری ارسال کردند. کشتی، مجهز به سامانه تسلیحاتی ایجس BMD نسل دوم، از دکترین پرتاب از راه دور برای درگیری با هدف استفاده کرد. این رویداد، با نام پرواز آزمایشی استاندارد میسایل ۲۰ (FTM-20)، نمایشی از توانایی دارایی‌های فضایی برای ارائه داده‌های با کیفیت کنترل آتش در میانه مسیر به یک کشتی ایجس BMD بود که فضای نبرد را گسترش داده و قابلیت رهگیری‌های دوربردتر و دفاع از مناطق بزرگتر را فراهم می‌کند.[۸۸]
FTO-1 ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۳ موفق FTO-01 در مجاورت سایت آزمایش دفاع موشکی بالستیک رونالد ریگان ارتش ایالات متحده در آب‌سنگ حلقوی کواجالین و مناطق اطراف آن در غرب اقیانوس آرام انجام شد. این آزمایش توانایی سامانه‌های تسلیحاتی دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) و دفاع منطقه‌ای ارتفاع بالای پایانی (THAAD) را برای کار در یک معماری دفاع لایه‌ای و شکست دادن حمله‌ای متشکل از دو هدف موشک بالستیک تقریباً همزمان، به چالش کشید. یواس‌اس دیکیتور با سامانه تسلیحاتی ایجس خود، اولین هدف را با رادار داخلی AN/SPY-1 شناسایی و ردیابی کرد. سامانه تسلیحاتی ایجس BMD یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد، یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IA پرتاب کرد و با موفقیت هدف را رهگیری نمود.[۸۹]

در نمایشی از قابلیت‌های دفاع لایه‌ای BMDS، یک رادار دوم AN/TPY-2 در حالت پایانی، که همراه با سامانه تسلیحاتی THAAD قرار داشت، موشک‌های هدف را شناسایی و ردیابی کرد. THAAD یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد، یک موشک رهگیر THAAD پرتاب کرد و با موفقیت دومین هدف موشک بالستیک میان‌برد را رهگیری نمود. THAAD توسط سربازان آتشبار آلفا، هنگ دوم توپخانه پدافند هوایی، اداره می‌شد. به عنوان یک نمایش برنامه‌ریزی‌شده از قابلیت‌های دفاع لایه‌ای THAAD، یک رهگیر دوم THAAD به عنوان اقدام احتیاطی در صورت عدم رهگیری توسط SM-3، به سمت هدفی که توسط ایجس نابود شده بود، پرتاب شد.[۸۹]

FTM-21 ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ موفق یواس‌اس لیک ایری امروز با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد جداشونده پیچیده بر فراز اقیانوس آرام توسط سامانه تسلیحاتی ایجس BMD 4.0 و یک موشک هدایت‌شونده استاندارد ۳ (SM-3) Block IB شد. این یک آزمایش عملیاتی واقع‌گرایانه بود که در آن زمان و جهت پرتاب هدف از قبل مشخص نبود و مجموعه هدف، دشوارترین هدفی بود که تا به امروز مورد اصابت قرار گرفته است.[۹۰]
FTM-22 ۳ اکتبر ۲۰۱۳ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک آزمایش پروازی عملیاتی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک میان‌برد بر فراز اقیانوس آرام توسط سامانه تسلیحاتی ایجس BMD 4.0 و یک موشک هدایت‌شونده استاندارد ۳ (SM-3) Block IB شد. FTM-22 بیست و هشتمین رهگیری موفق در ۳۴ تلاش آزمایش پروازی برای برنامه ایجس BMD از زمان آغاز آزمایش‌های پروازی در سال ۲۰۰۲ است. در تمام برنامه‌های سامانه دفاع موشکی بالستیک، این شصت و چهارمین رهگیری موفق اصابت برای کشتن در ۸۰ تلاش آزمایش پروازی از سال ۲۰۰۱ است.
FTM-31 E1a ۳۰ مارس ۲۰۲۳ موفق یوا دنیل اینوی (DDG 118) با موفقیت آزمایش FTM-31 E1a را اجرا کرد. این آزمایش اصلاحات انجام‌شده پس از FTM-31 E1 (مه ۲۰۲۱) که به تمام اهداف خود نرسیده بود را برجسته می‌کند؛ این آزمایش تأیید می‌کند که قابلیت ارتقا یافته استاندارد میسایل ۶ (SM-6) Dual II SWUP اکنون برای استفاده توسط جنگجو آماده است.[۹۱]
Stellar Daggers ۲۶ مارس ۲۰۰۹ موفق یوا بنفولد (دی‌دی‌جی-۶۵) به‌طور همزمان با یک موشک بالستیک کوتاه‌برد در فاز پایانی و یک موشک کروز با استفاده از موشک‌های SM-2 درگیر شد.[۹۲]
JFTM-1 ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷ موفق رویداد آزمایشی JFTM-1 قابلیت درگیری جدید پیکربندی ایجس BMD ناوشکن ژاپنی اخیراً ارتقا یافته، جی‌اس کونگو را تأیید کرد. تقریباً در ساعت ۱۲:۰۵ بعد از ظهر (HST)، ۷:۰۵ صبح به وقت توکیو در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۷، یک هدف موشک بالستیک از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام، بارکینگ سندز، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. خدمه جی‌اس کونگو هدف را شناسایی و ردیابی کردند. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد و تقریباً در ساعت ۱۲:۰۸ بعد از ظهر (HST)، ۷:۰۸ صبح به وقت توکیو، یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IA پرتاب شد. تقریباً سه دقیقه بعد، SM-3 با موفقیت هدف را در حدود ۱۰۰ مایل بالاتر از اقیانوس آرام رهگیری کرد.[۹۳]
JFTM-2 ۱۹ نوامبر ۲۰۰۸ شکست JFTM-2 آزمایشی از جدیدترین قابلیت درگیری پیکربندی دفاع موشکی بالستیک ایجس ناوشکن ژاپنی اخیراً ارتقا یافته، جی‌اس چوکای بود. تقریباً در ساعت ۴:۲۱ بعد از ظهر (HST)، ۱۱:۲۱ صبح (به وقت توکیو) یک هدف موشک بالستیک از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام، بارکینگ سندز، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. خدمه جی‌اس چوکای هدف را با استفاده از یک رادار پیشرفته داخلی شناسایی و ردیابی کردند. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد و تقریباً در ساعت ۴:۲۴ بعد از ظهر (HST)، ۱۱:۲۴ صبح (به وقت توکیو) در ۲۰ نوامبر، یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IA پرتاب شد. تقریباً دو دقیقه بعد، SM-3 در رهگیری هدف ناموفق بود. علت شکست، نقص در کنترل وضعیت و انحراف رهگیر SM-3 Block IA بود.[۷۰][۹۴]
JFTM-3 ۱۹ نوامبر ۲۰۰۸ موفق رویداد آزمایشی JFTM-3 جدیدترین قابلیت درگیری پیکربندی ایجس BMD ژاپن ناوشکن ژاپنی اخیراً ارتقا یافته، جی‌اس میوکو را تأیید کرد. تقریباً در ساعت ۶:۰۰ بعد از ظهر (HST)، ۱:۰۰ بعد از ظهر به وقت توکیو در ۲۸ اکتبر، یک هدف موشک بالستیک میان‌برد جداشونده از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام، بارکینگ سندز، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. خدمه جی‌اس میوکو هدف را شناسایی و ردیابی کردند. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد و تقریباً در ساعت ۶:۰۴ بعد از ظهر (HST)، ۱:۰۴ بعد از ظهر به وقت توکیو یک موشک رهگیر استاندارد ۳ (SM-3) Block IA پرتاب شد. تقریباً سه دقیقه بعد، SM-3 با موفقیت هدف را در حدود ۱۰۰ مایل بالاتر از اقیانوس آرام رهگیری کرد.[۹۵]
JFTM-4 ۲۸ اکتبر ۲۰۱۰ موفق رویداد آزمایشی JFTM-4 جدیدترین قابلیت درگیری پیکربندی ایجس BMD ژاپن ناوشکن ژاپنی اخیراً ارتقا یافته، جی‌اس کیریشیما را تأیید کرد. تقریباً در ساعت ۵:۰۶ بعد از ظهر (HST)، ۱۲:۰۶ بعد از ظهر به وقت توکیو در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۰، یک هدف موشک بالستیک جداشونده کلاس ۱۰۰۰ کیلومتر از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در بارکینگ سندز، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد.

خدمه جی‌اس کیریشیما هدف را شناسایی و ردیابی کردند. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد و یک موشک استاندارد ۳ (SM-3) Block IA پرتاب کرد. تقریباً سه دقیقه بعد، SM-3 با موفقیت هدف را در حدود ۱۰۰ مایل بالاتر از اقیانوس آرام رهگیری کرد.[۹۶]

FTI-01 ۲۵ اکتبر ۲۰۱۲ شکست نمایش شلیک زنده که در سایت آزمایش ریگان/آب‌سنگ حلقوی کواجالین ارتش ایالات متحده، پایگاه هوایی هیکام و مناطق اطراف آن در غرب اقیانوس آرام انجام شد، عملکرد سامانه‌های تسلیحاتی دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD), THAAD و پاتریوت (PAC-3) را به چالش کشید. یوا فیتزجرالد (دی‌دی‌جی-۶۲) با موفقیت با یک موشک کروز در ارتفاع پایین بر فراز آب درگیر شد. سامانه ایجس همچنین یک موشک بالستیک کوتاه‌برد را ردیابی کرد و یک رهگیر SM-3 Block 1A را علیه آن پرتاب کرد. با این حال، علی‌رغم نشانه پرواز اسمی رهگیر SM-3 Block 1A، هیچ نشانه‌ای از رهگیری موشک بالستیک کوتاه‌برد وجود نداشت. این شکست به نقص واحد اندازه‌گیری اینرسی نسبت داده شد.[۷۰][۹۷]
Pacific BlitZ ۱ نوامبر ۲۰۰۸ جزئی Pacific Blitz اولین شلیک مهارتی نیروی دریایی ایالات متحده بود که از موشک SM-3 علیه یک هدف موشک بالستیک استفاده کرد. در طول رزمایش ناوگان "Pacific Blitz"، دو ناوشکن ایجس BMD مستقر در پرل هاربر، یوا پل همیلتون (دی‌دی‌جی-۶۰) و یواس‌اس هاپر موشک‌های SM-3 را به سمت اهداف جداگانه شلیک کردند. پس از شناسایی و ردیابی هدف، یواس‌اس پل همیلتون یک موشک SM-3 پرتاب کرد که منجر به اصابت مستقیم شد. یواس‌اس هاپر با موفقیت هدف دوم را شناسایی، نظارت و به آن شلیک کرد، اما رهگیر به هدف اصابت نکرد. علت شکست به نقص جستجوگر فروسرخ نسبت داده شد.[۷۰][۹۸][۹۹]
Pacific Phoenix ۶ مه ۲۰۰۶ موفق یواس‌اس لیک ایری با موفقیت یک هدف کوتاه‌برد واحد را رهگیری کرد.[۷۰][۷۷]
FTM-25 ۶ نوامبر ۲۰۱۴ موفق یوا جان پل جونز (دی‌دی‌جی-۵۳) با موفقیت یک آزمایش پروازی از سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) را انجام داد که منجر به سه درگیری موفق تقریباً همزمان با اهداف بر فراز اقیانوس آرام شد. یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد توسط یک موشک هدایت‌شونده استاندارد ۳ (SM-3) Block IB رهگیری شد، در حالی که دو هدف موشک کروز در ارتفاع پایین توسط موشک‌های هدایت‌شونده استاندارد ۲ (SM-2) Block IIIA تقریباً به‌طور همزمان مورد اصابت قرار گرفتند.
MMW event 1 ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۵ موفق یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد (SRBM) از PMRF در یک مسیر شمال غربی پرتاب شد. یواس‌اس جان پل جونز که در غرب هاوایی مستقر بود، هدف را شناسایی، ردیابی و یک موشک SM-6 Dual I پرتاب کرد که منجر به رهگیری موفقیت‌آمیز هدف در مرحله پایانی شد.
MMW event 2 ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۵ موفق یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد (SRBM) از PMRF در یک مسیر شمال غربی پرتاب شد. یواس‌اس جان پل جونز که در غرب هاوایی مستقر بود، هدف را شناسایی، ردیابی و یک موشک SM-2 block 4 پرتاب کرد که منجر به رهگیری موفقیت‌آمیز هدف شد.
MTMD ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵ موفق یک هدف موشک بالستیک کوتاه‌برد (SRBM) تریر-اوریون از پایگاه هبریدز بریتانیا در شمال غربی اسکاتلند پرتاب شد. با شرکت کشتی‌های چندملیتی در آتلانتیک شمالی در دفاع موشکی تئاتر دریایی، یوا راس یک موشک SM-3 Block IA پرتاب کرد که منجر به رهگیری موفقیت‌آمیز هدف شد.
FTO-02 event 2a ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ شکست این آزمایش توانایی سامانه‌های تسلیحاتی دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) و دفاع منطقه‌ای ارتفاع بالای پایانی (THAAD) را برای خنثی کردن دو تهدید موشک بالستیک در حالی که ایجس BMD به‌طور همزمان یک عملیات جنگ ضدهوایی انجام می‌داد، به چالش کشید. یک هدف هوایی کوتاه‌برد (SRALT) توسط یک C-17 نیروی هوایی ایالات متحده پرتاب شد. THAAD با موفقیت هدف SRALT را رهگیری کرد. در حالی که THAAD در حال درگیری با SRALT بود، یک موشک بالستیک میان‌برد گسترش‌یافته (eMRBM) از یک C-17 دیگر نیروی هوایی پرتاب شد. هدف eMRBM توسط چندین دارایی BMDS از جمله AN/TPY-2 در حالت پیش‌مستقر و یواس‌اس جان پل جونز با رادار AN/SPY-1 آن شناسایی و ردیابی شد. کمی پس از پرتاب eMRBM، یک هدف هوایی BQM-74E نیز پرتاب و توسط یواس‌اس جان پل جونز ردیابی شد. هم ایجس BMD و هم THAAD رهگیرهایی را برای درگیری با eMRBM پرتاب کردند. یواس‌اس جان پل جونز با موفقیت یک موشک هدایت‌شونده استاندارد-۳ (SM-3) Block IB Threat Upgrade را پرتاب کرد، اما یک ناهنجاری در اوایل پرواز آن مانع از رهگیری در میانه مسیر شد. با این حال، رهگیر THAAD، در نقش دفاع پایانی خود، هدف را شناسایی و با موفقیت رهگیری کرد. همزمان، ایجس BMD با موفقیت با هدف هوایی BQM-74E با یک موشک هدایت‌شونده استاندارد-۲ Block IIIA درگیر شد. یک بررسی شکست در حال حاضر برای تحقیق در مورد ناهنجاری SM-3 در حال انجام است.
FTO-02 event 1a ۹ دسامبر ۲۰۱۵ موفق در طول آزمایش، یک هدف که نمایانگر یک موشک بالستیک میان‌برد بود، از یک هواپیمای C-17 نیروی هوایی ایالات متحده بر فراز منطقه وسیع اقیانوس در جنوب غربی هاوایی پرتاب شد. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس اَشور موشک هدایت‌شونده SM-3 Block IB Threat Upgrade را از سامانه پرتاب عمودی خود پرتاب کرد. کلاهک جنبشی SM-3 وسیله نقلیه ورود مجدد هدف را شناسایی کرد، به مسیر آن منحرف شد و با استفاده از نیروی جنبشی یک برخورد مستقیم، هدف را نابود کرد.
FTM-27 ۱۴ دسامبر ۲۰۱۶ موفق یواس‌اس جان پل جونز، یک ناوشکن مجهز به ایجس baseline 9.C1، با موفقیت سالوویی از دو موشک SM-6 Dual I را علیه یک هدف موشک بالستیک میان‌برد پیچیده شلیک کرد و قابلیت دفاعی پایانه دریایی درون‌جوّی را به نمایش گذاشت.[۱۰۰]
SFTM-01 ۳ فوریه ۲۰۱۷ موفق آزمایش از یواس‌اس جان پل جونز اولین پرتاب یک موشک SM-3 Block IIA از یک کشتی دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD) و اولین درگیری رهگیری با استفاده از سامانه تسلیحاتی Aegis Baseline 9.C2 (BMD 5.1) بود. SFTM-01 سومین آزمایش پروازی موشک SM-3 Block IIA بود، اما اولین تلاش برای رهگیری بود.[۱۰۱]
SFTM-02 ۲۱ ژوئن ۲۰۱۷ شکست یک موشک هدف بالستیک میان‌برد از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. یواس‌اس جان پل جونز (DDG-53) با استفاده از سامانه تسلیحاتی Aegis Baseline 9.C2، هدف را با رادار داخلی AN/SPY-1 خود شناسایی و ردیابی کرد. پس از شناسایی و ردیابی هدف، کشتی یک موشک هدایت‌شونده SM-3 Block IIA پرتاب کرد، اما موشک هدف را رهگیری نکرد.[۱۰۲] این تلاش ناموفق بود زیرا یک ملوان روی کشتی شلیک‌کننده به‌طور سهوی هدف را به عنوان دوست تعیین کرد، که باعث شد سامانه تسلیحاتی ایجس درگیری را قطع کرده و پیامی برای خودتخریبی موشک SM-3 Block IIA ارسال کند و موشک در حین پرواز نابود شود.[۱۶]
FTM-27 E2 ۲۹ اوت ۲۰۱۷ موفق یواس‌اس جان پل جونز (DDG-53) با موفقیت یک آزمایش پروازی دفاع موشکی پیچیده را انجام داد که منجر به رهگیری یک هدف موشک بالستیک میان‌برد (MRBM) با استفاده از موشک‌های هدایت‌شونده استاندارد-۶ (SM-6) در طی آزمایشی در سواحل هاوایی شد.[۱۰۳]
FS-17 E4 ۱۵ اکتبر ۲۰۱۷ موفق ناوشکن موشک‌انداز یواس‌اس دونالد کوک (DDG-75) با موفقیت یک هدف موشک بالستیک میان‌برد را با یک موشک هدایت‌شونده استاندارد-۳ Block IB شناسایی، ردیابی و رهگیری کرد.[۱۰۴]
FTM-29 ۳۱ ژانویه ۲۰۱۸ شکست آژانس دفاع موشکی و ملوانان نیروی دریایی ایالات متحده که مجتمع آزمایشی دفاع موشکی ایجس اَشور (AAMDTC) را اداره می‌کردند، در ۳۱ ژانویه یک آزمایش پروازی موشک با شلیک زنده با استفاده از یک موشک استاندارد-۳ (SM-3) Block IIA که از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد، انجام دادند. این یک آزمایش توسعه‌ای و عملیاتی از یک قابلیت جدید بود و از یک نوع موشک که هنوز در مرحله تولید نبود، استفاده کرد. هدف اصلی آزمایش، یعنی رهگیری یک هدف موشک بالستیک میان‌برد پرتاب‌شده از هوا با یک موشک SM-3 Block IIA، محقق نشد.[۱۰۵]
JFTM-5 Event 2 ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸ موفق این رویداد آزمایشی، جدیدترین قابلیت درگیری BMD پیکربندی ایجس BMD ژاپن (J6) ناوشکن ژاپنی اخیراً ارتقا یافته، جی‌اس آتگو (DDG-177) را تأیید کرد. تقریباً در ساعت ۱۰:۳۷ شب به وقت هاوایی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۸، یک هدف موشک بالستیک ساده جداشونده از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در بارکینگ سندز، کائوآئی، هاوایی پرتاب شد. خدمه جی‌اس آتگو هدف را شناسایی و ردیابی کردند. سپس سامانه تسلیحاتی ایجس یک راه حل کنترل آتش ایجاد کرد و یک موشک استاندارد-۳ Block IB Threat Upgrade (SM-3 Blk IB TU) پرتاب شد. SM-3 با موفقیت هدف را بر فراز اقیانوس آرام رهگیری کرد.[۱۰۶]
FTM-45 ۲۶ اکتبر ۲۰۱۸ موفق یوا جان فین (دی‌دی‌جی-۱۱۳) با موفقیت یک رهگیری از یک هدف موشک بالستیک میان‌برد را با یک موشک استاندارد-۳ (SM-3) Block IIA در طی یک آزمایش پروازی در سواحل غربی هاوایی انجام داد.[۱۰۷]
FTI-03 ۱۰ دسامبر ۲۰۱۸ موفق مجتمع آزمایشی دفاع موشکی ایجس اَشور (AAMDTC) در پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام (PMRF) در کائوآئی، هاوایی، با موفقیت آزمایش پروازی یکپارچه-۰۳ (FTI-03) را انجام داد. این یک آزمایش عملیاتی شلیک زنده بود که قابلیت درگیری از راه دور سامانه تسلیحاتی ایجس را برای ردیابی و رهگیری یک هدف موشک بالستیک میان‌برد (IRBM) با یک رهگیر استاندارد-۳ (SM-3) Block IIA پرتاب‌شده از ایجس اَشور نشان داد.[۱۰۸]
FTM-44 ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰ موفق تقریباً در ساعت ۷:۵۰ شب به وقت استاندارد هاوایی، (۱۲:۵۰ بامداد، ۱۷ نوامبر، به وقت استاندارد شرقی)، هدف نماینده موشک قاره‌پیما از سایت آزمایش دفاع موشکی بالستیک رونالد ریگان، واقع در آب‌سنگ حلقوی کواجالین در جمهوری جزایر مارشال، به سمت منطقه وسیع اقیانوس در شمال شرقی هاوایی پرتاب شد. در این آزمایش توسعه‌ای، یواس‌اس جان فین (DDG-113) از قابلیت‌های درگیری از راه دور از طریق شبکه ارتباطات مدیریت نبرد فرماندهی و کنترل (C2BMC) به عنوان بخشی از سناریوی دفاع از هاوایی استفاده کرد. پس از دریافت داده‌های ردیابی از سامانه C2BMC، ناوشکن یک موشک هدایت‌شونده SM-3 Block IIA را پرتاب کرد که هدف را نابود کرد.[۱۰۹]
FTM-48 ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳ موفق با نام رمز: ویجیلنت وایورن. یواس‌اس کارل ام. لوین با موفقیت دو هدف موشک بالستیک میان‌برد تریر اوریول را با دو موشک SM-3 Block IA و دو هدف پهپاد موشک کروز ضدکشتی زیرصوت BQM-117A را با چهار موشک SM-2 Block IIIA رهگیری کرد. اهداف از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در هاوایی پرتاب شدند.[۱۱۰]
FTX-23 ۸ فوریه ۲۰۲۴ موفق با نام رمز: استلار سیزیف. بخش اول آزمایش به عنوان یک رویداد ردیابی یک هدف پیچیده با هدف اصلی جمع‌آوری داده‌ها در مورد صحنه هدف از چندین حسگر در زوایای دید مختلف برنامه‌ریزی شده بود. این آزمایش شامل یواس‌اس مک‌کمپل و یواس‌اس جک اچ. لوکاس، به همراه مجتمع آزمایشی دفاع موشکی ایجس اَشور و آزمایشگاه ارزیابی توسعه رادار پیشرفته بود که یک موشک بالستیک میان‌برد را با اقدامات متقابل که توسط یک هواپیمای بوئینگ سی-۱۷ گلوبمستر ۳ بر فراز پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در هاوایی رها شده بود، ردیابی کردند. بخش دوم آزمایش شامل رهگیری موفقیت‌آمیز هدف با یک موشک SM-3 Block IIA بود که توسط یواس‌اس مک‌کمپل پرتاب شد.[۱۱۱]
FTM-32 ۲۸ مارس ۲۰۲۴ موفق با نام رمز: استلار لیلاپس. این آزمایش قابلیت شناسایی، ردیابی، درگیری و رهگیری یک هدف MRBM را در فاز پایانی پرواز نشان داد. یک موشک بالستیک میان‌برد که از پایگاه موشکی منطقه اقیانوس آرام در هاوایی پرتاب شده بود، توسط دو موشک SM-6 Dual II پرتاب‌شده از یواس‌اس پربل رهگیری شد. پشتیبانی همچنین توسط یواس‌اس جک اچ. لوکاس و همچنین توسط نیروی دفاعی استرالیا از طریق اچ‌ام‌ای‌اس استوارت و یک هواپیمای بوئینگ ئی-۷ ودج‌تیل ارائه شد.[۱۱۲]

نگارخانه

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

    منابع

    1. ↑ نشریه مرجع تاکتیکی نیروی دریایی ۱-۰۲، ضمیمه نیروی دریایی بر واژه‌نامه اصطلاحات نظامی و مرتبط وزارت دفاع، آوریل ۲۰۱۱. صفحه ۳-۴. الگو:بایگانی وب. بازبینی‌شده در ۴ آوریل ۲۰۱۳.
    2. ↑ «برگه اطلاعاتی دربارهٔ سیاست دفاع موشکی ایالات متحده - «رویکرد فازی و انطباقی» برای دفاع موشکی در اروپا». دفتر سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید. ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۳ اوت ۲۰۱۲.
    3. 1 2 3 «سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس (BMD)». دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    4. ↑ صفحه وب ایجس BMD الگو:بایگانی وب، وب‌سایت رسمی آژانس دفاع موشکی ایالات متحده.
    5. ↑ دفاع موشکی بالستیک مبتنی بر دریا - پیش‌زمینه و موضوعات برای کنگره الگو:بایگانی وب
    6. ↑ RIM-161 SM-3 (AEGIS Ballistic Missile Defense), spacewar.com.
    7. ↑ مقاله نیویورک تایمز، ۱۸/۹/۲۰۰۹.
    8. ↑ پوتین از تصمیم دفاع موشکی اوباما تمجید کرد، لس‌آنجلس تایمز، ۱۹/۹/۲۰۰۹.
    9. ↑ نه به دفاع موشکی در اروپای شرقی الگو:بایگانی وب، foreignpolicy.com، ۱۷/۹/۲۰۰۹.
    10. ↑ اوباما به شدت برنامه‌های دفاع موشکی را تغییر می‌دهد، نوشته ویلیام اچ. مک‌مایکل، ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۹، navytimes.com.
    11. ↑ مقاله‌ای درباره سامانه موشکی Sm-3، strategypage.com، ۴/۱۰/۲۰۰۹.
    12. ↑ «لاکهید مارتین با موفقیت آزمایش‌های رسمی نسل دوم قابلیت دفاع موشکی بالستیک ایجس را به پایان رساند». ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    13. ↑ "قابلیت چندبرابرسازی نیروی ایجس به نمایش درآمد." اسپیس دیلی، ۱۵ دسامبر ۲۰۱۰.
    14. 1 2 3 4 5 «برنامه دفاع موشکی بالستیک ایجس نیروی دریایی (BMD): پیش‌زمینه و موضوعات برای کنگره (RL33745)». سرویس پژوهش کنگره. ۲۰۲۲-۰۴-۰۱. بایگانی‌شده از اصلی در ۱ آوریل ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۵-۰۸. پیوند جایگزین
    15. ↑ Sydney J. Freedberg, Jr. , "غیر استاندارد: SM-6 نیروی دریایی موشک‌های کروز را در عمق خشکی منهدم می‌کند" – Breakingdefense.com، ۱۹ اوت ۲۰۱۴
    16. 1 2 3 4 «گزارش به کنگره دربارهٔ دفاع موشکی بالستیک ایجس». ۱۸ دسامبر ۲۰۱۸.
    17. ↑ «موشک SM-3 Block IIA در اولین آزمایش رهگیری ICBM در تاریخ، عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت» (PDF). ۱۷ نوامبر ۲۰۲۰.
    18. ↑ «ریتیان برای طراحی اولیه رهگیر فاز گلاید برای دفاع هایپرسونیک پیش می‌رود». ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۲.
    19. ↑ «MDA آمریکا قراردادهایی برای ادامه توسعه رهگیر فاز گلاید منعقد کرد». ۲۷ ژوئن ۲۰۲۲.
    20. ↑ «PAC-3 MSE Integrated With Aegis Weapon System Defeats Target In Flight Test». Media - Lockheed Martin. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    21. ↑ بند ۵۷ بیانیه اجلاس ولز را ببینید.
    22. ↑ LaGrone، Sam (۱۲ مه ۲۰۱۶). «سایت ایجس اَشور در رومانی عملیاتی اعلام شد». USNI News. مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده. دریافت‌شده در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷.
    23. 1 2 «پایگاه دفاع موشکی ناتو در لهستان اکنون آماده مأموریت است». ناتو. ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۰ ژوئیه ۲۰۲۴.
    24. ↑ دولت به دنبال SPY زمینی است، نوشته فیلیپ اوینگ، ۲۴ اکتبر ۲۰۱۰.
    25. ↑ ترکیه میزبان دفاع موشکی آمریکا خواهد بود، PR Newswire، ۱۸ اکتبر ۲۰۱۰.
    26. ↑ صفحه وب ایجس اَشور الگو:بایگانی وب، وب‌سایت رسمی آژانس دفاع موشکی ایالات متحده.
    27. ↑ صفحه وب همکاری‌های بین‌المللی الگو:بایگانی وب، وب‌سایت رسمی آژانس دفاع موشکی ایالات متحده.
    28. ↑ «نگاهی به درون ایجس اَشور». وبلاگ خبری. مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده. ۸ اوت ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۲۰۱۳-۰۹-۰۳.
    29. ↑ ژاپن سیستم‌های دفاع موشکی ایجس اَشور را خریداری می‌کند، ماری یاماگوچی، آسوشیتد پرس/DefenseNews.com, 20-12-2017
    30. ↑ «ژاپن مطالعه برای پذیرش سامانه ایجس زمینی را تسریع می‌کند». The Japan Times Online. ۲۹ آوریل ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸.
    31. ↑ «دولت آمریکا جدیدترین نسل رادار لاکهید مارتین را AN/SPY-7(V)1 نام‌گذاری کرد - ۱۴ نوامبر ۲۰۱۹». رسانه - لاکهید مارتین (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۱۲-۲۴.
    32. ↑ «ماری یاماگوچی، AP (۳۱ اوت ۲۰۱۸) ژاپن با بودجه نظامی بی‌سابقه، دفاع موشکی خود را تقویت می‌کند». ای‌بی‌سی نیوز. بایگانی‌شده از اصلی در ۳۱ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۳۱ اوت ۲۰۱۸.
    33. ↑ «وزیر دفاع ژاپن به دنبال حمایت محلی برای استقرار سپر موشکی زمینی است». ساوت چاینا مورنینگ پست. آسوشیتد پرس. ۲۳ ژوئن ۲۰۱۸.
    34. ↑ "کونو استقرار سامانه دفاعی ایجس اَشور را به حالت تعلیق درآورد". آساهی شیمبون (به انگلیسی). Retrieved 2020-06-16.
    35. ↑ یاماگوچی، ماری (۲۵ ژوئن ۲۰۲۰). «ژاپن لغو سامانه دفاع موشکی آمریکا را تأیید کرد». DefenseNews. گنت. آسوشیتد پرس. دریافت‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰.
    36. ↑ «استقرار تجهیزات دفاع موشکی در دریا «منطقی نیست»، طرف آمریکایی اشاره کرد». www3.nhk.or.jp. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۰. دریافت‌شده در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۲.
    37. ↑ پال مک‌لیری (۲۳ ژوئیه ۲۰۲۰). «فرماندهی اقیانوس هند-آرام میلیاردها دلار برای ساخت می‌خواهد، در حالی که پنتاگون برای کاهش حضور در خارج از کشور برنامه‌ریزی می‌کند». Breaking Defense. دریافت‌شده در ۷ مارس ۲۰۲۱.
    38. ↑ مالوری شلبورن (۴ مارس ۲۰۲۱). «دیویدسون: ایجس اَشور در گوآم ۳ ناوشکن نیروی دریایی را 'آزاد' خواهد کرد». USNI News. دریافت‌شده در ۷ مارس ۲۰۲۱.
    39. ↑ «MDA - Aegis BMD». آژانس دفاع موشکی. ۴ نوامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۴ نوامبر ۲۰۱۷.
    40. ↑ «سامانه دفاع موشکی ایجس اَشور در تأسیسات پشتیبانی نیروی دریایی ردزیکوو، لهستان». نیروی دریایی ایالات متحده در اروپا و آفریقا / ناوگان ششم ایالات متحده (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۳-۲۹.
    41. ↑ «MDA - Aegis Ballistic Missile Defense». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    42. ↑ «برنامه دفاع موشکی بالستیک ایجس نیروی دریایی (BMD): پیش‌زمینه و موضوعات برای کنگره» (PDF). دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    43. ↑ Swaine، Michael D.؛ Swanger، Rachel M.؛ Kawakami، Takashi (۲۰۰۱). «ژاپن و دفاع موشکی بالستیک. گزارش RAND».
    44. ↑ M, Shabalin, (2011). "The logic of ballistic missile defence procurement in Japan (1994-2007): from hedging through self-imposed restraints toward hedging from the position of military strength" (به انگلیسی). {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)نگهداری CS1: نقطه‌گذاری اضافه (link)
    45. ↑ «دولت ژاپن می‌گوید موشک کره شمالی بر فراز ژاپن پرواز کرد (بروزرسانی۱) - بلومبرگ». بلومبرگ نیوز. ۲۰۱۲-۱۰-۲۶. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۵-۲۶.
    46. ↑ «Asia Times Online :: اخبار کره و تجارت و اقتصاد کره، اخبار پیونگ‌یانگ». ۵ مارس ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۵ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    47. ↑ بیایید چیزی را سرنگون کنیم!
    48. ↑ «AFP: پارلمان کره شمالی یک روز پس از آزمایش موشکی تشکیل جلسه می‌دهد». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۱۲-۰۷-۳۱.
    49. ↑ «ژاپن برای دفاع در برابر موشک کره شمالی آماده می‌شود: کیودو». رویترز. ۱۸ مارس ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳ – به واسطهٔ www.reuters.com.
    50. ↑ «اخبار». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰۰۹-۰۳-۲۶. دریافت‌شده در ۲۰۰۹-۰۳-۲۴.>
    51. ↑ «کشتی‌های جنگی متفقین در آماده‌باش برای پرتاب موشک کره شمالی». koreatimes. ۲۶ مارس ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۳ مارس ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    52. ↑ اتحادیه دانشمندان نگران: تحلیل اونها-۲، ۱۸ مارس ۲۰۰۹
    53. ↑ Lia Wong (۱ سپتامبر ۲۰۲۲). «گسترش بودجه دفاعی ژاپن شامل دو رزم‌ناو ۲۰٬۰۰۰ تنی است». Overt Defense. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲.
    54. ↑ Dzirhan Mahadzir (۶ سپتامبر ۲۰۲۲). «ژاپن دو ناو جنگی دفاع موشکی ۲۰٬۰۰۰ تنی خواهد ساخت، ناو هواپیمابر هند به خدمت گرفته شد». وبلاگ خبری USNI. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲.
    55. ↑ Yoshihiro Inaba (۱ سپتامبر ۲۰۲۲). «کشتی‌های جدید "مجهز به ایجس" ژاپن: آنچه تاکنون می‌دانیم». NavalNews. دریافت‌شده در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲.
    56. 1 2 LaGrone، Sam (۶ اکتبر ۲۰۲۲). «بروزرسانی: ناوهای جنگی از آمریکا، ژاپن و کره جنوبی پس از شلیک موشک‌های کره شمالی، رزمایش دفاع موشکی بالستیک برگزار کردند». وبلاگ خبری. مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده. دریافت‌شده در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲.
    57. ↑ «نیروی دریایی آمریکا، نیروی دریایی ژاپن و نیروی دریایی کره جنوبی رزمایش BMD برگزار کردند». NavalNews.com. ۶ اکتبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲.
    58. ↑ Mahadzir، Dzirhan (۲۱ نوامبر ۲۰۲۲). «دو ناوشکن ژاپنی در آزمایش دفاع موشکی بالستیک در سواحل هاوایی موفق شدند». وبلاگ خبری. مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده. دریافت‌شده در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۲.
    59. ↑ LaGrone، Sam (۲۷ دسامبر ۲۰۲۲). «وزارت دفاع ژاپن جزئیات جدیدی از کشتی‌های دفاع موشکی بالستیک منتشر کرد». وبلاگ خبری. مؤسسه نیروی دریایی ایالات متحده. دریافت‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۲۳.
    60. ↑ «وزارت دفاع ژاپن جزئیات بیشتری دربارهٔ ناوشکن‌های آینده BMD خود منتشر کرد». Naval News. ۲۵ دسامبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۲۳.
    61. ↑ Emma، Helfrich (۲۹ دسامبر ۲۰۲۲). «اولین رندر از مفهوم کشتی دفاع موشکی بالستیک ژاپن منتشر شد». The Drive. دریافت‌شده در ۳ ژانویه ۲۰۲۳.
    62. ↑ «برنامه‌ها و بودجه دفاعی ژاپن سال مالی ریوا ۵ (۲۰۲۳) بررسی اجمالی بودجه» (PDF). بررسی اجمالی بودجه. وزارت دفاع ژاپن. ۲۳ دسامبر ۲۰۲۲. ص. ۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۹. به زبان ژاپنی
    63. ↑ Daniel Terdiman, "درون ناوشکن نسل بعدی نیروی دریایی"، CNET، ۴ اوت ۲۰۱۰
    64. ↑ دفاع‌های موشکی جدید در اروپا: سرنگون کردن یک طرح، اکونومیست، ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۹. الگو:بایگانی وب
    65. ↑ مطالعه می‌گوید سامانه‌های رادار ایجس در حال افول هستند، نوشته فیلیپ اوینگ، نیوی تایمز، چهارشنبه ۷ ژوئیه ۲۰۱۰.
    66. ↑ اورورک، رونالد. "CRS RL32109 - برنامه‌های ناوشکن DDG-51 و DDG-1000 نیروی دریایی: پیش‌زمینه و موضوعات برای کنگره." سرویس پژوهش کنگره، ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲.
    67. ↑ "روسیه به کشتی‌های ایجس آمریکا 'واکنش تندی' نشان خواهد داد – معاون نخست‌وزیر." ریانووستی، ۱۲ نوامبر ۲۰۱۲.
    68. 1 2 «پشت پرده هیاهوی موشکی چین». دیپلمات. ۲۰ ژانویه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۲.
    69. ↑ جوزف ترویتیک. موشک SM-6 نیروی دریایی برای سرنگونی یک سلاح فراصوت ساختگی تلاش خواهد کرد. The Drive. ۱۴ آوریل ۲۰۲۱
    70. 1 2 3 4 5 6 7 «رکورد آزمایش» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۱۷.
    71. ↑ «پروازهای آزمایشی یکپارچه دفاع موشکی» (PDF). مرکز اطلاعات دفاعی. ۱۸ ژوئن ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۴ آوریل ۲۰۱۲.
    72. ↑ «دفاع میان‌برد زمینی (GMD)» (PDF). دفتر مدیر، آزمایش و ارزیابی عملیاتی ایالات متحده. ۲۰۱۲. ص. ۲۸۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۴ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۷ ژوئیه ۲۰۱۳.
    73. ↑ «رکورد پرواز آزمایشی رهگیری دفاع موشکی بالستیک» (PDF). آژانس دفاع موشکی. ۸ ژوئیه ۲۰۱۳. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۸ ژوئیه ۲۰۱۳.
    74. ↑ «موشک آزمایش دیگری را پشت سر گذاشت». the.honoluluadvertiser.com. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    75. ↑ کریس تیلور، (۷ دسامبر ۲۰۰۶)، "جهت اطلاع شما"، آژانس دفاع موشکی الگو:بایگانی وب
    76. ↑ کریس تیلور (۲۶ آوریل ۲۰۰۷). "رهگیری موفق 'اصابت برای کشتن' دفاع موشکی دریایی". آژانس دفاع موشکی. الگو:بایگانی وب
    77. 1 2 آزمایش دفاع موشکی بالستیک ایجس الگو:بایگانی وب
    78. ↑ کریس تیلور (۲۲ ژوئن ۲۰۰۷). "رهگیری 'اصابت برای کشتن' دفاع موشکی دریایی انجام شد". 'بیانیه خبری آژانس دفاع موشکی'. الگو:بایگانی وب
    79. ↑ «رهگیری موفق دفاع موشکی دریایی». بایگانی‌شده از اصلی در ۵ اوت ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۳.
    80. ↑ نتایج آزمایش پروازی دفاع موشکی دریایی منجر به رهگیری موفقیت‌آمیز شد الگو:بایگانی وب
    81. ↑ قابلیت‌های آینده ایجس الگو:بایگانی وب
    82. ↑ آزمایش دفاع موشکی دریایی انجام شد الگو:بایگانی وب
    83. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس نسل دوم، آزمایش پروازی رهگیری موفقیت‌آمیز را تکمیل کرد الگو:بایگانی وب
    84. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس نسل دوم، دومین آزمایش پروازی رهگیری موفقیت‌آمیز را تکمیل کرد الگو:بایگانی وب
    85. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس نسل دوم، دومین آزمایش پروازی رهگیری موفقیت‌آمیز را تکمیل کرد الگو:بایگانی وب
    86. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس لاکهید مارتین با موفقیت دومین هدف امسال را رهگیری کرد
    87. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس، آزمایش پروازی رهگیری موفقیت‌آمیز را تکمیل کرد الگو:بایگانی وب
    88. ↑ رهگیری دفاع موشکی بالستیک ایجس با استفاده از داده‌های سامانه‌های نمایشی ردیابی و نظارت فضایی (STSS-D) الگو:بایگانی وب
    89. 1 2 «سامانه دفاع موشکی بالستیک در حین انجام درگیری‌های چندگانه در آزمایش عملیاتی، دفاع لایه‌ای را به نمایش می‌گذارد». وزارت دفاع ایالات متحده. ۱ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶. مالکیت عمومی This article incorporates text from this source, which is in the public domain.
    90. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک ایجس، آزمایش پروازی رهگیری موفقیت‌آمیز را تکمیل کرد الگو:بایگانی وب
    91. ↑ مارک رایت، روابط عمومی آژانس دفاع موشکی (۳۱ مارس ۲۰۲۳) آزمایش MDA با موفقیت هدف موشک بالستیک را رهگیری کرد
    92. ↑ «نیروی دریایی تمرین هوایی و موشکی بالستیک را تکمیل کرد». www.news.navy.mil. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ آوریل ۲۰۰۹.
    93. ↑ آزمایش پروازی دفاع موشکی مشترک ژاپن/ایالات متحده موفقیت‌آمیز بود الگو:بایگانی وب
    94. ↑ آزمایش پروازی دفاع موشکی مشترک ژاپن/ایالات متحده تکمیل شد الگو:بایگانی وب
    95. ↑ آزمایش پروازی دفاع موشکی مشترک ژاپن/ایالات متحده موفقیت‌آمیز بود الگو:بایگانی وب
    96. ↑ آزمایش پروازی دفاع موشکی مشترک ژاپن و ایالات متحده موفقیت‌آمیز بود الگو:بایگانی وب
    97. ↑ سامانه دفاع موشکی بالستیک در بزرگ‌ترین آزمایش پروازی دفاع موشکی تاریخ، به‌طور همزمان با پنج هدف درگیر می‌شود الگو:بایگانی وب
    98. ↑ جنگجوی دفاع موشکی بالستیک ایجس الگو:بایگانی وب
    99. ↑ آزمایش دفاع موشکی نیروی دریایی ایالات متحده یک از دو شلیک را موفقیت‌آمیز ثبت کرد
    100. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    101. ↑ «Janes».
    102. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    103. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    104. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    105. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    106. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    107. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    108. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    109. ↑ «MDA - MDA News Releases». www.mda.mil. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۲۹.
    110. ↑ «نیروی دریایی ایالات متحده و MDA با موفقیت چندین هدف را در آزمایش یکپارچه دفاع هوایی و موشکی رهگیری کردند». آژانس دفاع موشکی. ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳.
    111. ↑ «آژانس دفاع موشکی و نیروی دریایی ایالات متحده با موفقیت قابلیت‌های سامانه تسلیحاتی ایجس را در برابر هدف موشکی با اقدامات متقابل پیشرفته به نمایش گذاشتند». آژانس دفاع موشکی. ۸ فوریه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۲۴.
    112. ↑ «MDA و نیروی دریایی با موفقیت رهگیری با SM-6 را انجام دادند؛ همکاری با استرالیا را پیش می‌برد». آژانس دفاع موشکی. ۲۸ مارس ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۳۱ مارس ۲۰۲۴.

    پیوند به بیرون

    در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سیستم دفاع موشکی بالستیک ایجیس موجود است.
    This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.