سیستم هشدار نزدیک‌شدن موشک
سیستم هشدار نزدیک‌شدن موشک (انگلیسی: Missile approach warning system) بخشی از بستهٔ اویونیک برخی از هواپیماهای نظامی است. در این سیستم، یک حسگر، موشک‌های مهاجم را تشخیص می‌دهد، سپس هشدار خودکار آن به خلبان دستور می‌دهد تا مانور دفاعی انجام دهد و اقدامات متقابل موجود را برای مختل کردن ردیابی موشک به کار گیرد.[۱]
سامانه‌های موشکی سطح به هوای هدایت‌شونده (سام) در طول جنگ جهانی دوم توسعه یافتند و در دههٔ ۱۹۵۰ مورد استفاده قرار گرفت. در پاسخ، اقدامات متقابل الکترونیکی و تاکتیک‌های پروازی برای غلبه بر آنها توسعه یافتند. این سامانه‌ها در صورت ارائه هشدار تهدید قابل اعتماد و به موقع، کاملاً موفق بودند.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Defending Airborne Commercial Jets from Terrorists". Transnational Threats Update. Center for Strategic & International Studies. 1 (10). 2003.
- ↑ https://archive.today/20130126215014/http://www.janes.com/extract/jir2003/jir00523.html. Archived from the original on January 26, 2013. Retrieved 31 January 2022.
{{cite web}}: Missing or empty|title=(help)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Missile approach warning system». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۵.
پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سیستم هشدار نزدیک‌شدن موشک موجود است.