سیلوپرویر
![]() | |
| دادههای بالینی | |
|---|---|
| روش مصرف دارو | خوراکی |
| کد ATC |
|
| وضعیت قانونی | |
| وضعیت قانونی |
|
| دادههای فارماکوکینتیک | |
| پیوند پروتئینی | >۹۹٫۱٪[۱] |
| شناسهها | |
| |
| شمارهٔ سیایاس | |
| پابکم CID | |
| کماسپایدر | |
| UNII | |
| ChEMBL | |
| CompTox Dashboard (EPA) | |
| دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
| فرمول شیمیایی | C40H50N6O8S۱ |
| جرم مولی | ۷۷۴٫۹۳ g·mol−1 |
| مدل سه بعدی (جیمول) | |
| |
| |
سیلوپرویر (انگلیسی: Ciluprevir) دارویی بود که به طور تجربی در درمان هپاتیت ث استفاده میشد. این دارو توسط بوهرینگر اینگلهایم تولید شده و تحت کد تحقیقاتی BILN 2061 توسعه یافته است. این دارو نخستین مهارکننده پروتئاز در کلاس NS3/4A بود که وارد توسعه بالینی شد و در انسان آزمایش شد.[۲]
توسعه آن در آزمایشهای بالینی فاز Ib به دلیل سمیت در حیوانات متوقف شد. با این حال، داربست سیلوپرویر برای طراحی مهارکنندههای ماکروسیکلیک جدید مانند سیمپرویر (TMC-435) و دانوپرویر مورد استفاده قرار گرفت.[۳]
منابع
- ↑ Tan, Seng-Lai; He, Yupeng, eds. (2011). Hepatitis C: Antiviral Drug Discovery and Development. Norfolk, UK: Caister Academic Press. p. 199. ISBN 978-1-904455-78-3.
- ↑ Tan, Seng-Lai, ed. (2006). "6. HCV NS3-4A Serine Protease". Hepatitis C Viruses: Genomes and Molecular Biology. Norfolk (UK): Horizon Bioscience. ISBN 978-1-904933-20-5.
- ↑ Chatel-Chaix L, Baril M, Lamarre D (August 2010). "Hepatitis C Virus NS3/4A Protease Inhibitors: A Light at the End of the Tunnel". Viruses. 2 (8): 1752–65. doi:10.3390/v2081752. PMC 3185733. PMID 21994705.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Ciluprevir». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۹ فوریه ۲۰۲۲.
