شاخ شغال

جمجمه یک شغال سریلانکایی با شاخ

شاخ شغال ( اردو: گیدڑ سنگھی‎ ) یک زائده استخوانی مخروطی شکل افسانه‌ای است که گفته می‌شود گهگاه روی جمجمه شغال‌های طلایی رشد می‌کند. در جنوب آسیا با قدرت‌های جادویی مرتبط است. با وجود عدم وجود مدرکی برای وجود آن، هنوز هم به طور گسترده اعتقاد بر این است که واقعی است.[۱][۲] ظاهراً این شاخ معمولاً نیم اینچ طول دارد و با خز پنهان می‌شود. با اینکه هیچ شواهد علمی یا مستندی برای وجود واقعی این شاخ وجود ندارد، اما اعتقاد به آن همچنان در میان برخی مردم رایج است و باور دارند که ویژگی‌های خاص و فراطبیعی دارد. بر اساس روایت‌ها، طول این شاخ معمولاً حدود نیم اینچ است و توسط مو پوشیده شده، به طوری که به سختی دیده می‌شود و بیشتر جنبهٔ افسانه‌ای و اسطوره‌ای دارد. این باور نمونه‌ای از ترکیب طبیعیات و اسطوره‌ها در فرهنگ جنوب آسیا است که به باورهای مردم دربارهٔ حیوانات و نیروهای فراطبیعی شکل می‌دهد.

در قرن ۱۹، اهالی سری‌لانکا این برآمدگی را ناری‌ک‌کامبو می‌نامیدند و هم مردم تامیل و هم سیناله‌ای‌ها به‌طور سنتی بر این باور بودند که این شاخ یک طلسم قدرتمند است که می‌تواند آرزوها را برآورده کند و اگر گم شود، به اختیار خود به صاحبش بازمی‌گردد. برخی از سیناله‌ای‌ها معتقدند که این شاخ می‌تواند دارنده‌اش را در هر دعوای حقوقی‌ای مصون کند.[۳]

به گفتهٔ شفادهندگان و جادوگران نپال، شاخ شغال دارای خواص جادویی و توانایی‌های فراطبیعی است و می‌تواند برای اهداف متنوعی مانند برنده شدن در قمار یا دفع ارواح شیطانی به کار رود. در باور مردم تارو در منطقهٔ باردیا نپال، گفته می‌شود شاخ‌های شغال جمع می‌شوند و تنها زمانی ظاهر می‌شوند که شغال‌ها با هم زوزه می‌کشند. شکارچی که موفق به استخراج این شاخ می‌شود، آن را در جعبه‌ای نقره‌ای و همراه با پودر شنگرف قرار می‌دهد، زیرا اعتقاد بر این است که این عمل قدرت جادویی شاخ را افزایش می‌دهد. علاوه بر این، مردم تارو باور دارند که شاخ شغال می‌تواند به صاحب خود توانایی دیدن در تاریکی را بدهد و بدین ترتیب وسیله‌ای برای کسب قدرت، حفاظت و توانایی‌های ویژه محسوب می‌شود. این باورها نمونه‌ای از ترکیب اعتقادات محلی، اسطوره‌ها و جادوگری در فرهنگ نپال است.[۴]

در برخی مناطق، شاخ شغال با نام‌های محلی «سیر سینگی» یا «گیدار سینگی» شناخته می‌شود. واژهٔ «گیدار» در اردو به معنای شغال است و ریشهٔ ترکیبی این اصطلاح به زبان‌های فارسی و هندی بازمی‌گردد؛ «سیه» در فارسی به معنای سیاه و «سینگ» در هندی و اردو به معنای شاخ است. در برخی رسوم محلی، این شاخ نمادین به گردن کودکان بسته می‌شود تا محافظت یا برکت به آن‌ها منتقل کند. علاوه بر این، شاخ شغال گاهی در بازارهای محلی توسط افراد طبقات پایین جامعه معامله می‌شود، هرچند بسیاری از این معاملات واقعی نیست و در حقیقت تکه‌هایی از شاخ گوزن به افراد ساده‌لوح فروخته می‌شود تا به عنوان شاخ شغال جادویی جلوه داده شود. این موضوع نمونه‌ای از نحوهٔ ترکیب باورهای اسطوره‌ای با تجارت و سودجویی در فرهنگ‌های محلی است.[۵]

در بنگال رایج است که باور دارند اگر شاخِ شغال را در گاوصندوق قرار دهند، توانایی افزایش ثروت را دارد و گفته می‌شود که مقدار پول تا سه برابر بیشتر می‌شود. این اعتقاد چنان نفوذی در برخی محافل یافته که حتی عناصر جنایی از آن برای فریب و بهره‌برداری سوء استفاده می‌کنند؛ گزارش شده که کلاهبرداران شاخ‌های جعلی تهیه می‌کنند و با نشان دادنِ «قدرت» این اشیاء به افراد ناآگاه اعتمادشان را جلب می‌کنند و سپس پیشنهاد می‌دهند که آنها شاخ را در گاوصندوق خود قرار دهند تا محل دقیق پول یا اموالشان «آشکار» شود. چنین شیوه‌هایی هم نشان‌دهندهٔ عمق باورهای خرافی در برخی جوامع است و هم هشدار دهندهٔ شیوه‌های سودجویی اجتماعی و اقتصادی از روی ساده‌دلی مردم. در عمل، تجارت شاخ‌های تقلبی، ترکیبی از خرافه، بازار سیاه و سوءاستفاده روانی است که به‌ویژه افراد آسیب‌پذیر یا کم‌اطلاع را هدف می‌گیرد؛ از این رو، انتشار آگاهی و رویکردهای انتقادی نسبت به چنین ادعاهایی می‌تواند به کاهش این نوع کلاهبرداری‌ها کمک کند.[۶]

منابع

  1. ↑ Sharma, Chandra Prakash; Singh, Preeti; Srinivas, Yellapu; Madhanraj, Anandraj; Rawat, Gopal Singh; Gupta, Sandeep Kumar (November 2022). "Unraveling the mystery of confiscated "jackal horns" in India using wildlife forensic tools". International Journal of Legal Medicine. 136 (6): 1767–1771. doi:10.1007/s00414-022-02773-6. ISSN 1437-1596. PMID 35102447.
  2. ↑ Pardikar, Rishika (2020-04-26). "In India, jackals are being poached for their 'magical', non-existent horns". Scroll.in (in American English). Retrieved 2024-02-24.
  3. ↑ Tennent, Sir James Emerson (1861). Sketches of the natural history of Ceylon. Longman, Green, Longman, and Roberts. pp. 36–37.
  4. ↑ Mammals of Nepal: (with reference to those of Pakiatan, Bangladesh, Bhutan and India) by Tej Kumar Shrestha, published by Steven Simpson Books, 1997, ISBN 0-9524390-6-9
  5. ↑ Oral tradition from the Indus International folklore by John Frederick Adolphus McNair, Thomas Lambert Barlow, published by Ayer Publishing, 1977, ISBN 0-405-10108-2
  6. ↑ Encyclopaedia of Indian tribes by Padma Shri S.S. Shashi, published by Anmol Publications PVT. LTD., 1994, ISBN 81-7041-836-4