شارلوت بلژیک

شارلوت بلژیک
ملکهٔ مکزیک
تصدی۱۰ آوریل ۱۸۶۴ – ۱۵ مه ۱۸۶۷
زاده۷ ژوئن ۱۸۴۰
کاخ لاکن،[۱] لاکن، بروکسل، بلژیک
درگذشته۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۷ (۸۶ سال)
مز، بلژیک
آرامگاه
گورابه سلطنتی، کلیسای بانوی ما در لاکن
همسر(ان)فردیناند ماکسیمیلیان یوزف (ا. ۱۸۵۷–۱۸۶۷)
نام کامل
فرانسوی:ماری شارلوت آملی آگوستین ویکتور کلمنتین لئوپولدین
اسپانیایی: ماریا کارلوتا آملیا آگوستا ویکتوریا کلمانتینا لئوپولدینا
خاندان
پدرلئوپولد یکم، پادشاه بلژیک[۲]
مادرلوئیز اورلئانز
امضاءامضاء شارلوت بلژیک

شارلوتِ بلژیک (انگلیسی: Charlotte of Belgium؛ ‏ ۷ ژوئن ۱۸۴۰ – ۱۹ ژانویهٔ ۱۹۲۷) که بیشتر با نام کوچک اسپانیایی‌اش کارلوتا، شناخته می‌شد، به‌واسطه تولدش و به‌طور موروثی شاهدخت بلژیک و یکی از اعضای دودمان ویتین بود که خود انشعابی از دودمان زاکسن-کوبورگ و گوتا محسوب می‌شد (به همین دلیل همچنین به‌عنوان شاهدخت زاکسن-کوبورگ و گوتا و دوشس زاکسن نیز شناخته می‌شد). به‌عنوان همسرِ آرشیدوک فردیناند ماکسیمیلیان یوزف اتریش، نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا و بعدها امپراتور مکزیک، او به آرشیدوشس اتریش (در ۱۸۵۷) و ملکهٔ مکزیک (در ۱۸۶۴) مبدل شد. او دختر، نوه، خواهر، خواهرزن، دخترخاله و همسر فرمانروایان حاکم یا برکنارشده در سراسر اروپا و مکزیک بود.

شارلوت با فردیناند ماکسیمیلیان یوزف، برادر کوچک امپراتور فرانتس یوزف یکم در سال ۱۸۵۶ نامزد[۳] و یکسال بعد در سال ۱۸۵۷ در کاخ سلطنتی بروکسل ازدواج کرد.[۴][۵]

شارلوتِ بلژیک از ابتدای ازدواجش، با ملکه الیزابت اتریش-مجارستان در وین دچار اختلاف شد و زمانی که همسرش به‌عنوان نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا در ایتالیا منصوب شد، خوشحال شد. در این زمان، او توسط امپراتور ناپلئون سوم به‌عنوان مقام اسمی (تشریفاتی) برای امپراتوری پیشنهادی فرانسه در مکزیک انتخاب شد و شارلوت توانست شک و تردیدهای همسرش را دربارهٔ این پیشنهاد برطرف کند.[۶] ماکسیمیلیان و شارلوت به‌طور رسمی در ۱۸۶۴ به مکزیکوسیتی رسیدند،[۷][۸] اما سلطنت آنان تنها کمی بیشتر از سه سال دوام آورد. او به همسرش کمک کرد، که اجازه می‌داد شارلوت به‌عنوان نایب‌السلطنه در غیابش در مکزیکوسیتی حکومت کند[۹] و به همین دلیل شارلوت به‌عنوان اولین زن حکمران در قاره آمریکا شناخته می‌شود.[۱۰] زمانی که ناپلئون سوم دستور عقب‌نشینی نیروهای نظامی کمکی فرانسه که برای حمایت از ماکسیمیلیان در نظر گرفته شده بود را صادر کرد،[۱۱] ماندن زوج امپراتور در مکزیک توجیه ناپذیر شد.

به ابتکار خود، شارلوت تصمیم گرفت شخصاً به اروپا سفر کند[۱۲] تا آخرین تلاش را برای مذاکره با پاریس و سریر مقدس انجام دهد. او در اوت ۱۸۶۶ به فرانسه رسید، اما با استنکاف و امتناع‌های پی‌درپی ناپلئون سوم و پاپ پیوس نهم[۱۳] مواجه شد. به‌نظر می‌رسد شکست مأموریتش در رم، وضعیت روانی او را به‌حدی تحت تأثیر قرار دهد که یک پزشک روان‌شناس پیشنهاد کرد او در قلعه میرامار بستری و تحت نظر باشد. در همین روزهایِ تحتِ حبسِ خانگی بود که ماکسیمیلیان از سلطنت برکنار و توسط بنیتو خوارس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷ در کرتارو سیتی اعدام شد. شارلوت که بیوه شدنش بی‌خبر بود،[۱۴] به بلژیک بازگشت و به‌طور پی‌درپی در پاویون دو ترورن (در ۱۸۶۷ و دوباره در ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۹)، کاخ لاکن (در ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹) و در نهایت در قلعه بوچوت در مز (از ۱۸۷۹) حبس شد و در ۴۸ سال بعدی در وضعیت روانی بسیار خراب باقی ماند و این مسئله همچنان باعث گمانه‌زنی‌ها و ایجاد شایعات زیادی شد. شارلوت در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۷، پس از ابتلا به سینه‌پهلو ناشی از آنفلوانزا در سن ۸۶ سالگی در قلعه بوخاوت در آرامش درگذشت.[۲]

شارلوت فردی معتقد بود و مذهب جایگاه مهمی در زندگی وی داشت.[۱۵]

در مورد آخرین سخنان شارلوت در بستر مرگ، روایت‌های مختلفی وجود دارد:

  • به گفته شاهزاده میشل یونان، او در حالی که تسبیحی در دست داشت آهی کشید و زمزمه کرد:

    «مکزیک.»[۱۶]

  • به گفته خوزه ایتوریاگا د لا فوئنته:

    «به کائنات آن خارجی مو بور زیبا را یادآور شو. انشاءالله که از ما با اندوه یاد می‌شود، نه با تنفر.»[۱۷]

  • به گفته اس. فان اکهاوس:

    «همه چیز بدون موفقیت به پایان رسید.»[۱۸][۱۹]

  • به گفته کارولین دی برانسنر، یکی از خانم‌های خدمتکارش، در رابطه با اینکه در تخت‌خوابش به پشت لم داده بود؛ به‌جای آنکه طبق علاقه همیشگی‌اش روی مبل شزلون دراز کشیده باشد:

    «من منظورم را با واژگان نادرست بیان کردم و از این موضوع پشیمان خواهم شد.»[۱۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Kerckvoorde 1981, pp. 24–25.
  2. 1 2 Huberty & Giraud 1976, p. 508.
  3. ↑ Defrance 2012, p. 5.
  4. ↑ Castelot 2002, p. 60.
  5. ↑ Bilteryst 2014, p. 70.
  6. ↑ M. M. McAllen (April 2015). Maximilian and Carlota. Europe's Last Empire in Mexico. Trinity University Press. pp. 119–123. ISBN 978-1-59534-263-8.
  7. ↑ Castelot 2002, pp. 250–256.
  8. ↑ Chynoweth, William Harris (1872). The fall of Maximilian, late emperor of Mexico.
  9. ↑ M. M. McAllen (April 2015). Maximilian and Carlota. Europe's Last Empire in Mexico. Trinity University Press. p. 123. ISBN 978-1-59534-263-8.
  10. ↑ "Carlota, The Belgian Princess Who Went Mad When She Became A Mexican Empress". Cultura Colectiva (به انگلیسی). Retrieved 2 October 2022.
  11. ↑ Léon Niox 1874, p. 550.
  12. ↑ Castelot 2002, p. 427.
  13. ↑ "La première femme qui a dormi au Vatican". dhnet.be (به فرانسوی). Retrieved 17 July 2021.
  14. ↑ Defrance 2012, p. 18.
  15. ↑ Émile Meurice (2004). Charlotte et Léopold II de Belgique : deux destins d'exception entre histoire et psychiatrie (به فرانسوی). Liège: Éditions du CEFAL. p. 56. ISBN 2-87130-168-9.
  16. ↑ Krysheida Ayub Unzón (2019). "TESIS. Discurso de un personaje: Carlota de Bélgica en la obra de Fernando del Paso" (PDF) (به اسپانیایی). UABCS. p. 47.
  17. ↑ José Iturriaga De la Fuente (1992). Escritos mexicanos de Carlota de Bélgica (به اسپانیایی). Editorial Banco de México. p. 98. ISBN 978-9-6861-2006-6.
  18. ↑ Susanne Igler; Roland Spiller (2001). Más nuevas del imperio: Estudios interdisciplinarios acerca de Carlota de México (به اسپانیایی). Vervuert. pp. 115–117. ISBN 978-3-9645-6269-2.
  19. 1 2 Luis Weckmann; Emile Vandewoude (1989). Carlota de Bélgica : correspondencia y escritos sobre México en los archivos europeos, 1861-1868 (به اسپانیایی). Mexico: Porrúa. p. 250. ISBN 978-9-6845-2358-6. OCLC 700646299.

کتاب‌شناسی

  • Bénit, André (2017). Charlotte, Princesse de Belgique et Impératrice du Mexique (1840-1927). Un conte de fées qui tourne au délire (به فرانسوی). Plougastel. ISBN 978-2-91299-462-2.
  • Bénit, André (2017). "Charlotte de Belgique, impératrice du Mexique. Une plongée dans les ténèbres de la folie. Essai de reconstitution fictionnelle". Mises en littérature de la folie. Monografías de Çédille (به فرانسوی). Universidad de La Lagune. 7 (7): 13–54. doi:10.21071/ced.v7i.10887. ISSN 1699-4949.
  • Bénit, André (2020). Légendes, intrigues et médisances autour des "archidupes". Charlotte de Saxe-Cobourg-Gotha, princesse de Belgique / Maximilien de Habsbourg, archiduc d'Autriche (به فرانسوی). Brussels: Éditions scientifiques internationales Peter Lang. ISBN 978-2-8076-1470-3.[۱]
  • Bibesco, Princess Marthe (1962). Charlotte et Maximilien (به فرانسوی). Paris: Ditis.
  • Bilteryst, Damien (2014). Philippe comte de Flandre – Frère de Léopold II (PDF) (به فرانسوی). Bruxelles: Éditions Racine. ISBN 978-2-87386-894-9.
  • Capron, Victor (1986). Le Mariage de Maximilien et Charlotte. Journal du duc de Brabant. 1856-1857 (به فرانسوی). Brussels.
  • Castelot, André (2002). Maximilien et Charlotte du Mexique : la tragédie de l'ambition (به فرانسوی). Paris: Perrin. ISBN 978-2-26201-765-1.
  • Corti, Conte Egon Caesar (1924). Maximilian und Charlotte von Mexiko. Nach dem bisher unveröffentlichten Geheimarchive des Kaisers Maximilian und sonstigen unbekannten Quellen. 2 vols (به اسپانیایی). Zurich, Leipzig, Vienna.
  • Corti, Conte Egon Caesar (1953). Maximilian von Mexiko. Die Tragödie eines Kaisers (به آلمانی). Frankfurt am Main.
  • Defrance, Olivier (2004). Léopold Ier et le clan Cobourg (به فرانسوی). Bruxelles: Racine. ISBN 978-2-87386-335-7.
  • Defrance, Olivier (2012). Ramener Charlotte. La mission du baron Adrien Goffinet à Vienne et Miramar – juillet 1867 (به فرانسوی). Bruxelles: Fondation Roi Baudouin. ISBN 978-2-87212-669-9.
  • de Reinach-Foussemagne, Hélène (1925). Charlotte de Belgique, impératrice du Mexique (به فرانسوی). Paris: Plon.
  • Desternes, Suzanne; Chandet, Henriette (1964). Maximilien et Charlotte (به فرانسوی). Paris: Librairie Académique Perrin.
  • del Paso, Fernando (1987). Noticias del Imperio (به اسپانیایی). México. ISBN 9681318110.
  • Gómez Tepexicuapan, Amparo (2001). Igler, Susanne; Spiller, Roland (eds.). Carlota en México. Más nuevas del imperio (به اسپانیایی). Frankfurt am Main: Estudios interdisciplinarios acerca de Carlota de México. pp. 27–40.
  • Harding, Bertita (1934). Phantom Crown: The story of Maximilian and Carlota of Mexico. New York.
  • Huberty, Michel; Giraud, Alain (1976). L'Allemagne dynastique – HESSE-REUSS-SAXE (به فرانسوی). Vol. I. Le Perreux-sur-Marne.
  • Hyde, Montgomery H. (1946). Mexican Empire. The history of Maximilian and Carlota of Mexico. London.
  • Igler, Susanne (2002). Carlota de México (به اسپانیایی). Mexico.
  • Igler, Susanne (2006). Carlota de México. Grandes Protagonistas de la Historia Mexicana (به اسپانیایی) (2nd ed.).
  • Igler, Susanne (2007). De la intrusa infame a la loca del castillo: Carlota de México en la literatura de su 'patria adoptiva' (به اسپانیایی). Frankfurt: Peter Lang.
  • Kerckvoorde, Mia (1981). Charlotte: la passion, la fatalité (به فرانسوی). Paris: Duculot.
  • Léon Niox, Gustave (1874). Expédition du Mexique, 1861-1867; récit politique & militaire (به فرانسوی). Paris.
  • Lacerda Martins de Almeida, Sylvia (1973). Uma filha de D. Pedro I – Dona Maria Amélia (به پرتغالی). Sao Paulo: Companhia Editora Nacional. ASIN B0037F14XW.
  • Lambotte, Janine (1993). Charlotte et Maximilien: l'Empire des archidupes (به فرانسوی). éditions Labor/RTBF Éditions. ISBN 2-8040-0907-6. OCLC 30898347.
  • Maria y Campos, Armando (1944). Carlota de Bélgica: La infortunada Emperatriz de México (به اسپانیایی). México.
  • McAllen, M. M. (2014). Maximilian and Carlota. Europe's Last Empire in Mexico. Trinity University Press. ISBN 978-1-59534-183-9.
  • of Greece, Prince Michael (1998). The Empress of Farewells: The Story of Charlotte, Empress of Mexico. New York. ISBN 978-2-7382-1502-4.
  • Paoli, Dominique (2008). L'Impératrice Charlotte - Le soleil noir de la mélancolie (به فرانسوی). Paris: Perrin. ISBN 978-2-262-02131-3.
  • Praviel, Armand (1937). La vida trágica de la emperatriz Carlota (به اسپانیایی). Buenos Aires.
  • Ridley, Jasper (2001). Maximilian & Juarez. London: Phoenix Press.
  • Vazquez-Lozano, Gustavo (2023). Sixty Years of Solitude: The Life of Empress Charlotte of Mexico. Libros de México. ISBN 9798988041511.
  • Vankerkhoven, Coralie (2012). Charlotte de Belgique, une folie impériale (به فرانسوی). Brussels: Le Bord de l'Eau. ISBN 978-2-35687-156-5.
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ شارلوت بلژیک موجود است.
  1. ↑ Frédéric Saenen (25 June 2020). "Charlotte et Maximilien, "Ce couple heureux que l'Histoire eût dû oublier..."". le-carnet-et-les-instants.net (Le Carnet et les Instants) (به فرانسوی). Retrieved 22 July 2021.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.