شارلوت (دوشس بزرگ لوکزامبورگ)

شارلوت
شارلوت در ۱۹۴۲
دوشس بزرگ لوکزامبورگ
سلطنت	۱۴ ژانویه ۱۹۱۹ – ۱۲ نوامبر ۱۹۶۴
پیشین	ماری-آدلاید
جانشین	ژان
نایب‌السلطنه	ژان (۱۹۶۱–۱۹۶۴)
زاده	۲۳ ژانویهٔ ۱۸۹۶ قلعه برگ، لوکزامبورگ
درگذشته	۹ ژوئیهٔ ۱۹۸۵ (۸۹ سال) قلعه فیشباخ، فیشباخ، لوکزامبورگ
آرامگاه	کلیسای نوتردام
همسر(ان)	شاهزاده فلیکس بوربون-پارما (ا. ۱۹۱۹–۱۹۷۰)
فرزند(ان)	ژان، دوک بزرگ لوکزامبورگ شاهدخت الیزابت شاهدخت ماری آدلاید شاهدخت ماری گابریل شاهزاده چارلز شاهدخت آلیکس
نام کامل شارلوت آدلگوند الیزابت ماری ویلهلمین
خاندان	ناسائو-وایلبورگ
پدر	گیوم چهارم، دوک بزرگ لوکزامبورگ
مادر	اینفانته ماری آن پرتغال

شارلوت (شارلوت آدلگوند الیزابت ماری ویلهلمینه؛ ۲۳ ژانویه ۱۸۹۶ - ۹ ژوئیه ۱۹۸۵) از ۱۴ ژانویه ۱۹۱۹ تا زمان کناره‌گیری‌اش در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۴، دوشس بزرگ لوکزامبورگ بود. سلطنت او طولانی‌ترین دوره سلطنت در بین فرمانروایان لوکزامبورگ از سال ۱۸۱۵ است، زمانی که کشور به یک دوک‌نشین بزرگ ارتقا یافت.

او در ۱۴ ژانویه ۱۹۱۹ پس از کناره‌گیری خواهرش، ماری-آدلاید، به دلیل فشارهای سیاسی بر سر نقش ماری آدلاید در طول اشغال لوکزامبورگ توسط آلمان در طول جنگ جهانی اول، به سلطنت رسید. یک همه‌پرسی سلطنت را با شارلوت به عنوان دوشس بزرگ حفظ کرد.

او در ۶ نوامبر ۱۹۱۹ با شاهزاده فلیکس بوربن-پارما ازدواج کرد. آنها صاحب شش فرزند شدند. پس از حمله آلمان به لوکزامبورگ در سال ۱۹۴۰ در طول جنگ جهانی دوم، شارلوت به تبعید رفت: ابتدا در فرانسه، سپس در پرتغال، بریتانیای کبیر و آمریکای شمالی. زمانی که در بریتانیا بود، برای مردم لوکزامبورگ برنامه پخش می‌کرد. او در آوریل ۱۹۴۵ به لوکزامبورگ بازگشت.

او در سال ۱۹۶۴ از سلطنت کناره‌گیری کرد و پسرش، ژان، جانشین او شد که بعداً در ۹ ژوئیه ۱۹۸۵ بر اثر سرطان درگذشت. او واپسین عضو وابسته به دودمان ناسائو از تبار پدری و آخرین دریافت‌کننده شخصی جایزه رز طلایی بود. از زمان مرگ او، هیچ دریافت‌کننده شخصی زنده‌ای از این افتخار وجود ندارد، که در دوران مدرن فقط توسط پاپ به کلیساها و زیارتگاه‌ها اعطا شده است.