شاهدخت لوییز، دوشس آرگیل
| شاهدخت لوئیز | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| دوشس آرگیل | |||||
![]() شاهدخت لوییز در سال ۱۸۸۱ | |||||
| همسر فرماندار کل کانادا | |||||
| دوران | ۲۵ نوامبر ۱۸۷۸ – ۲۳ اکتبر ۱۸۸۳ | ||||
| ملکه | ملکه ویکتوریا | ||||
| زاده | ۱۸ مارس ۱۸۴۸ کاخ باکینگهام، لندن، بریتانیا | ||||
| درگذشته | ۳ دسامبر ۱۹۳۹ (۹۱ سال) کاخ کنزینگتون، لندن، بریتانیا | ||||
| آرامگاه | ۱۲ دسامبر ۱۹۳۹ | ||||
| همسر(ان) | جان کمپبل، نهمین دوک آرگیل (ا. ۱۸۷۱–۱۹۱۴) | ||||
| |||||
| خاندان | ساکس-کوبرگ و گوتا | ||||
| پدر | شاهزاده آلبرت | ||||
| مادر | ملکه ویکتوریا | ||||
| امضاء | |||||
شاهدخت لوئیز، دوشس آرگیل (به انگلیسی: Princess Louise, Duchess of Argyll) با نام کامل لوییز کارولین آلبرتا (زاده ۱۸ مارس ۱۸۴۸ – درگذشته ۳ دسامبر ۱۹۳۹) ششمین فرزند ملکه ویکتوریا، ملکه پادشاهی بریتانیا و شاهزاده آلبرت، شاهزاده سکس-کوبرگ و گوتا بود.
او در زندگی عمومی خود، از طرفداران سرسخت هنر و آموزش عالی و جنبش فمینیستی بود. او از حامیان تأثیرگذار کالج علوم داخلی ادینبورگ، پیشگام دانشگاه ملکه مارگارت، بود و از سال ۱۸۹۱ تا ۱۹۳۹ اولین حامی این موسسه بود. اوایل زندگی او در کنار خانوادهاش در حال رفت و آمد بین اقامتگاههای مختلف سلطنتی بود. هنگامی که پدرش در دسامبر ۱۸۶۱ درگذشت، درباریان به مدت طولانی در سوگ فرو رفتند که با گذشت زمان، لوئیز نیز از آن بیتفاوت شد. او مجسمهساز و هنرمندی توانمند بود و چندین مجسمه از او امروز باقی مانده است. او همچنین از جنبش فمینیستی حمایت میکرد، با ژوزفین باتلر مکاتبه داشت و با الیزابت گرت اندرسون ملاقات میکرد.
پیش از ازدواج، لوئیز از سال ۱۸۶۶ تا ۱۸۷۱ به عنوان منشی غیررسمی ملکه خدمت میکرد. موضوع ازدواج لوئیز در اواخر دهه ۱۸۶۰ مورد بحث قرار گرفت. خواستگارانی از خاندان سلطنتی پروس و دانمارک پیشنهاد شدند، اما ویکتوریا نمیخواست او با یک شاهزاده خارجی ازدواج کند و بنابراین یکی از اعضای عالی رتبه اشراف بریتانیا را پیشنهاد داد. با وجود مخالفت اعضای خانواده سلطنتی، لوئیز عاشق جان کمپبل، مارکی لورن، وارث دوک آرگیل، شد. ویکتوریا به این ازدواج که در ۲۱ مارس ۱۸۷۱ انجام شد، رضایت داد. پس از یک شروع شاد، این زوج از هم جدا شدند، احتمالاً به دلیل بیفرزندی و محدودیتهای ملکه بر فعالیتهایشان.
در سال ۱۸۷۸، لورن به عنوان فرماندار کل کانادا منصوب شد، پستی که از سال ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۴ در اختیار داشت. لوئیز همسر نایبالسلطنه بود و علاقهی پایداری به کانادا در او شکل گرفت. نام او برای نامگذاری بسیاری از بناهای کانادا، از جمله پل لوئیز در وینیپگ، دریاچه لوئیز و استان آلبرتا، استفاده شد. پس از مرگ مادرش در سال ۱۹۰۱، او وارد حلقهی اجتماعی شد که توسط برادر بزرگترش، پادشاه جدید، ادوارد هفتم، تأسیس شده بود. ازدواج لوئیز با لورن به لطف دورههای طولانی جدایی دوام آورد. آنها در سال ۱۹۱۱ دوباره با هم آشتی کردند و لوئیز با مرگ لورن در سال ۱۹۱۴ بسیار ناراحت شد. پس از جنگ جهانی اول، او شروع به بازنشستگی از زندگی عمومی کرد و چند وظیفهی عمومی را در خارج از کاخ کنزینگتون انجام داد، جایی که در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
نشان سلطنتی
در سال ۱۸۵۸ به شاهدخت لوییز و ۳ خواهر کوچکترش نشان شاهنشاهی کشور پادشاهی بریتانیا داده شد؛ که ترکیبی از چند نماد در آن دیده میشود.[۱]
همچنین نشان سلطنتی مونوگرام ویژه برای شاهدخت لوئیز نیز به وی داده شد.


نگارخانه
پرترهای از کودکی شاهدخت لوئیز که ملکه ویکتوریا از نسخه اصلی آن که فرانس خاویر وینترهالتر نقاشی کرده است؛ کشیده بود.
کارت پستال نامزدی شاهدخت لوئیز.
شاهدخت لوئیز در سالهای پایانی زندگیاش.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Velde, Francois R. "Heraldica – British Royalty Cadency". Heraldica.org. Retrieved 20 August 2011.
