شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن

شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن

Hochstift Brixen  (آلمانی)
Prinzipat dl Vëscul de Persenon  (لادین)
Principato Vescovile di Bressanone  (ایتالیایی)
بریکسن
۱۰۲۷–۱۸۰۳
پرچم بریکسن
پرچم
نشان ملی بریکسن
نشان ملی
ایالات کلیسایی امپراتوری مقدس روم در ۱۶۴۸ با مشخص کردن قلمرو بریکسن
ایالات کلیسایی امپراتوری مقدس روم در ۱۶۴۸ با مشخص کردن قلمرو بریکسن
وضعیتاسقف‌نشین شاهزاده
پایتختبریکسن
زبان(های) رایجبایرنی جنوبی، لادین
حکومتدولت کلیسایی
دوره تاریخیقرون وسطی
دوران مدرن نخستین
• اینگنیوس اسقف سابیونا
۵۷۹
۱۰۲۷
• ارتقا به اسقف‌نشین شاهزاده
۱۱۷۹
• پیوستن به حوزه اتریش
۱۵۱۲
۱۸۰۳
• الحاق به امپراتوری اتریش
۱۸۱۴
واحد پولتالر بریکسن
پیشین		پسین
کنت‌نشین نوریتال
دوک‌نشین بایرن
کنت‌نشین تیرول
امروز بخشی ازایتالیا

شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن ( به آلمانی: Hochstift Brixen) ایالتی مذهبی و مستقل در قلب کوه‌های آلپ بود که برای نزدیک به هشت سده به عنوان یکی از مهره‌های کلیدی امپراتوری مقدس روم در مسیر راهبردی شمال به جنوب اروپا عمل می‌کرد. این ایالت که تحت حاکمیت دنیوی یک شاهزاده-اسقف اداره می‌شد، در منطقه‌ای واقع شده بود که امروزه به نام تیرول جنوبی شناخته می‌شود. بریکسن به دلیل تسلط بر گذرگاه‌های کوهستانی، همواره جایگاهی ویژه در سیاست‌های امپراتوران آلمانی برای کنترل شبه‌جزیره ایتالیا داشت.

بی‌واسطگی امپراتوری و قدرت سرزمینی

اسقف‌های بریکسن در سال ۱۰۲۷ میلادی توسط امپراتور کنراد دوم به مقام حاکمان دنیوی ارتقا یافتند و امتیاز بی‌واسطگی امپراتوری را دریافت کردند. این وضعیت حقوقی به آن‌ها اجازه می‌داد تا به عنوان شاهزادگان امپراتوری، فارغ از تسلط دوک‌های همسایه، مستقیماً در مجلس امپراتوری حضور یابند. قلمرو آن‌ها شامل مناطق وسیعی در دره آیزاک[ب] و بخش‌هایی از دره پوستر[پ] بود که ثبات سیاسی و امنیتی این مسیرهای تجاری پررونق را تضمین می‌کرد[۱].

معماری باروک و کلیسای جامع

شهر بریکسن به عنوان مرکز قدرت اسقف‌نشین، گنجینه‌ای از آثار هنری و معماری است. کلیسای جامع بریکسن که در ابتدا با سبک معماری رومانسک ساخته شده بود، در سده هجدهم میلادی به طور کامل بازسازی شد و امروزه یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های سبک معماری باروک در منطقه آلپ محسوب می‌شود. نقاشی‌های سقفی باشکوه و تزئینات مرمرین داخلی آن بازتاب‌دهنده ثروت و نفوذ مذهبی ایالت در اواخر دوران امپراتوری است. قصر اسقفی نیز با حیاط‌های مجلل خود، نمادی از تجمل و قدرت دنیوی حاکمان مذهبی این منطقه بود[۲].

رقابت با کنت‌نشین تیرول

تاریخ بریکسن با رقابتی طولانی و پیچیده با کنت‌های تیرول گره خورده است. با وجود اینکه اسقف‌ها از نظر قانونی جایگاه بالاتری در ساختار امپراتوری داشتند، کنت‌های تیرول به تدریج قدرت نظامی و نفوذ ارضی خود را در منطقه گسترش دادند. این تضاد منافع منجر به شکل‌گیری پیمان‌های متعددی شد که طی آن اسقف‌ها مجبور شدند برخی از حقوق دنیوی خود را در قبال حفاظت نظامی به کنت‌ها واگذار کنند. با این حال، بریکسن موفق شد تا زمان فروپاشی نظم قدیمی، استقلال خود را به عنوان یک واحد سیاسی متمایز حفظ نماید[۳].

انحلال و فرآیند مدیاتیزاسیون

پایان تاریخ سیاسی مستقل شاهزاده اسقف‌نشین بریکسن در سال ۱۸۰۳ میلادی رقم خورد. در جریان فرآیند مدیاتیزاسیون آلمان، حاکمیت دنیوی اسقف‌ها ملغی شد و قلمرو آن‌ها به طور کامل به کنت‌نشین تیرول، که در آن زمان تحت حاکمیت اتریش بود، ملحق گشت. پس از جنگ‌های ناپلئونی و تغییرات مرزی متعدد، این منطقه سرانجام بخشی از امپراتوری اتریش شد. امروزه بریکسن با حفظ هویت دوگانه آلمانی و ایتالیایی خود، همچنان به عنوان یک مرکز مهم فرهنگی و مذهبی در ایالت مستقل بولتسانو[ت] شناخته می‌شود[۴].

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

منابع

  1. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire: Volume I. Oxford University Press. p. 252. ISBN 978-0198731016.
  2. ↑ Wilson, Peter (2017). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books. p. 535. ISBN 978-0141047478.
  3. ↑ Arnold, Benjamin (2004). Princes and Territories in Medieval Germany. Cambridge University Press. p. 211. ISBN 978-0521521482.
  4. ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. University of Kansas Press. p. 354. ISBN 978-0700602049.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.