شاهزاده ویلیام هنری، دوک گلاستر و ادینبرو

ویلیام هنری، دوک گلاستر و ادینبورگ
زاده	۲۵ نوامبر ۱۷۴۳ لندن
درگذشته	۲۵ اوت ۱۸۰۵ (۶۱ سال) لندن
آرامگاه	۴ سپتامبر ۱۸۰۵ نمازخانه سنت جورج، قلعه وینزر
فرزند(ان)	شاهزاده ویلیام فردریک، دوک گلاستر و ادینبرو
خاندان	دودمان هانوفر

ویلیام هنری، دوک گلاستر و ادینبورگ (انگلیسی: Prince William Henry, Duke of Gloucester and Edinburgh; ۲۵ نوامبر ۱۷۴۳ – ۲۵ اوت ۱۸۰۵) آریستوکرات و نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او نوه جرج دوم و برادر کوچکتر جرج سوم، پادشاه بریتانیا، بود. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان‌بند جوراب شده است.

او در ابتدا آرزوی خدمت فعال در ارتش را داشت، اما سلامت و هوش او کافی نبود. در عوض، در سال ۱۷۶۶ به عنوان سرهنگ سیزدهمین هنگ پیاده منصوب شد. در همان سال، او و ماریا مخفیانه در خانه‌اش در پال مال ازدواج کردند. این ازدواج تنها پس از تصویب قانون ازدواج‌های سلطنتی ۱۷۷۲ برای پادشاه آشکار شد. دوک و ماریا در تپه سنت لئونارد در کلوئر، نزدیک ویندزور زندگی می‌کردند و سه فرزند داشتند که همگی از بدو تولد لقب والاحضرت داشتند و از عنوان سرزمینی گلاستر همراه با سبک‌های شاهزاده‌ای خود، به عنوان نوادگان پسر جورج دوم، استفاده می‌کردند.

در سال ۱۷۶۷، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت و سرهنگ سومین هنگ پیاده‌نظام شد. در همان سال، او سرپرست جنگل ویندزور شد و محل اقامت رسمی این پست را در کرانبورن لاج به دست آورد. در سال ۱۷۶۸، او ریچارد دوک، سازنده مشهور ویولن، را به عنوان سازنده رسمی ساز خود استخدام کرد؛ به او اقامتگاه‌های خصوصی در خیابان اولد گلاستر و کارگاه‌هایی در گلاستر پلیس دادند. او در سال ۱۷۷۱ به عنوان سیزدهمین رئیس دانشگاه دوبلین منصوب شد و تا سال ۱۸۰۵ در این سمت باقی ماند.

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Prince William Henry, Duke of Gloucester and Edinburgh». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۱ فوریه ۲۰۲۲.