شاه لطف‌الله قادری

شاه لطف‌الله قادری
شاه لطف‌الله قادری
اطلاعات شخصی
زاده۱۶۱۱ میلادی، ۹۱۱ هجری
آگهام کوت، ماتلی، (اکنون بدین)، سند، خاندان گورکانیان هند
درگذشته۱۶۶۹ میلادی (در ۸۴ سالگی)
دیناسلام
جنبشقادریه
زمینه‌های علمیشعر سندی و فارسی
رهبر مسلمان
آثار ادبی
  • منهاج المعرف

شاه لطف‌الله قادری (به سندی: شاه لطف‌الله قادری) عارف و شاعر سندی و فارسی‌سرای سدهٔ هفدهم میلادی بود. وی از بزرگان سلسلهٔ قادریه به‌شمار می‌رفت و در روستای آگهام کوت در تالوکای ماتلی (در شهرستان کنونی بدین) در ایالت سند در دوران حکومت گورکانیان هند زاده شد.

شاه لطف‌الله قادری افزون بر مقام عرفانی، شاعری توانا در زبان‌های سندی و فارسی بود و آثار ادبی از خود بر جای گذاشت.

شعر

از جمله آثار ادبی وی کتاب منهاج المعرف است.[۱] او در هر دو زبان سندی و فارسی شعر می‌سرود.[۲]

ابیاتی از شاه لطف‌الله قادری
سندی (متن اصلی)فارسی (ترجمه)
هی جی فانی ٿئا ی الله ۾، موٽن تن محال آنان که فانی گشتند در «الله»، بازگشتِشان محال
اُن وڃائی وجود کی حاصل کیو حال وجود گم کردند و یافتند «حال»
تنی سندو قال، اتانگهان اتانگه ٿیو «قالِ» ایشان از حد گذشت و بی‌حد شد

این بیت از شاه لطف‌الله قادری، عارفِ سندی، بر پایهٔ آموزهٔ «فنا فی‌الله» بنا شده‌است که مفهومی است که در شعرهای فارسی مولانا، عطار و بایزید بسطامی نیز ریشه دارد، و از این رو واژهٔ «فانی» در فارسی و شعر اصلی مشترک است. در ترجمهٔ این ابیات، اصطلاحاتِ مشترک صوفیانهٔ مانند «حال» و «قال» در هر دو متن اصلی و ترجمه فارسی دیده می‌شود: «حال» اشاره به تجربهٔ بی‌واسطه و موهبتیِ سالک و «قال» به گفتار و بیانِ ظاهری او دارد.

جستارهای وابسته

  • شاه عنایت شهید

منابع

  1. ↑ Encyclopedia Sindhiana volume 4, Sindhi language Authority, 2010, p. 416
  2. ↑ A comprehensive study of different technical forms of Sindhi Poetry, Sindhi language Authority, 2007, p. 297

الگو:Article stub box